AlphabetumXXXVII

illam rationalem creaturā ſinat penitus perite. hec Anẜhel. Secūdo ꝙ on̄deret proquāto deum offendere non d̓beret. ⁊ vt qͣntum hominē diligeret manifeſtaret. Nihilenim efficaciꝰ ad amorē dei allicit. qͣꝫ amorqui in xp̄i paſſione relucebat. Maiorē enīhac dilectiōem nemo hꝫ ⁊c ¶ Pſal̓. xp̄mꝯꝑat pellicano di. Sil̓is factus ſu pellicāoſolitudinis pͣs. ci. qui vt dicit̉. dū pullosſuos a ſerpente qui eis inſidiatur ī nido inuenerit interemptos. roſtro ſuo ſe percutitet pullos ſuos proprio ſanguine viuificatSic ⁊ xp̄s fecit. Unde tanta fuit origīalispeccati grauitas ꝙ infra quinqꝫ milia ānorum. nunqͣꝫ potuit expiari. donec filius deiveniens in mundū ſeip̄m deo patri in cruce obtulit. Unde grego. O ineffabilis dilectio caritatis. vt ẜuum redimeres filiumtradidiſti. Hoc quilibet penſare debet ī corde. betn̄. Homo cognoſce vulnera tua qͣꝫgrauia fuerūt. pro quibus neceſſe fuit chriſtum dominū vl̓nerari. Tercio cōgruit vtmoreret̉. vt contraria cōtrarijs curarenturQuia ſicut primꝰ homo peccauit ꝑ ſuꝑbiāet inobedientiā reſpectu rei ad quaꝫ aſtringebatur Sic ſecundus homo ſcꝫ chriſtusſauſfecit ꝑ hūiliatōeꝫ. ⁊ diuine voluntatisadimpletiōem reſpectu rei ad quam nō tenebatur. Nam ip̄e cuꝫ eſſet homo innocēsnullatenus erat debitor mortis. ⁊ id̓o duꝫſe exinaniuit factus obediens vſqꝫ ad morteꝫ ſponte ⁊ innocēter. ex tunc in ligno ſoluit. que nō rapuit. ꝑ obſequiū ſatiſfactiōisꝑfecte obtulit d̓o ſacrificiū ſuauitatis ſumme ad placandū deum. Unde anẜ. ij. Gurdeus homo ⁊cͣ. ca. xviij. Expedit ergo vt ſicut genus humanū in eſſe ꝓdierat ꝑ ꝟbūincreatum. ⁊ in culpam ceciderat deſerēdoꝟbū inſpiratū. ſic a cl̓pa r̄ſurgeret ꝑ verbūīcarnatū Ad argu. in oppoſitū di. qͣꝫuis angelꝰ ſit nobilior creatura. nō tamē eſt ad̓oad reꝑatōem ydoneꝰ ſicut hō. ꝓpter modūlabēdi ⁊ ſtatū homīs lapſi. hō eī penituit. angelus ꝟo oſtinatus fuit. hō total̓r. angelꝰꝑticulariter. cecidit homo ꝑ angelū. angelꝰꝑ ſeip̄m. q̄ omīa faciunt angelūt minus ydoneum. bonauētura ſentētiaꝝ. ij. di. ij.Querit̉ ſecūdo. an illa ſentētia a cayphaprolata. ⁊ a ſpūſancto īſpirata. fuit iuſta vel

iniuſta. Dico ꝙ qͣꝫuis ſcd̓m veritatē expediret chriſtū mori. illa tamē ſententia fuitiniuſta et iniqua ex circumſtācijs. Primoquia non ꝓcedebat ex amore iuſticie ſed liuore vindicte. ymo ex odio et inuidia quāhabebant om̄es contra chriſtum. Matheixxvij. Sciebat enim Pylatus ꝙ ex īuidiātradidiſſent eum ſummi ſacerdotes Scd̓ofuit iſta ſentētia iniuſta ex cauſa quia nullaiuſta cauſa ſuberat. vt patet Luce. xxiij.vbi dicitur ꝙ Pylatus dixit principibusſacerdotum. Obtuliſtis michi hunc hominem quaſi auertentē populum. ⁊ ecce egocoram vobis interrogans nō īuenio cauiāin eo. Quia autem ſine culpa nemo eſt cōdemnandus nec puniendus. vt de reg. iur̄.libro. vi. et pͥncipes eum iudicabant ſineculpa ⁊ cauſa ad mortem. ergo ſentētia eorū fuit iniuſta ¶ Tercio fuit iniuſta ex ordine. quia in eius damnatōe nō fuit ordoiuris ſeruatus cum euꝫ dānarent. nec ſponte confeſſum. nec legitime per teſtes conuictum. Marci. xiiij. Eorum teſtimonia contra eum non fuerunt conuenientia.¶ Queritur tercio. A cayphas bene ſentēuauerit. dicens hoc ꝙ ſpirituſſanctus inſpirauit. et deus fieri voluit Ad hoc dicūt quidam ſcilicꝫ Drabordinꝰ doctor anglicus.in quodlibeto ſuo. Ꝙ non om̄is qui vultquod deus vult nec euam omnis qui vultquod deus vult eum velle. ſemper neceſſario bene et recte vult. niſi ſcienter ſcientiaſaltem in moralibus requiſita et intendenter hoc velit vt credat deum ſic velle. et finaliter ſcd̓m intentōnem et propoſitum ſuum ſic velit. vt diuinā non ſuam perficiatvoluntatem. Iſtud patet in Caypha. quivoluit quod deus voluit. Et ratō eſt. quiaoportet in operibus moralibus habere circumſtantias debitas. et maxime circumſtātias finis. vt videatur qua intentiōe ⁊ cuiꝰfinis intentōne perficiatur. que intentio niſi finaliter dirigatur ad rectitudinem et iuſticiam. ipſa iuſticia non eſt recta nec iuſta.nec opus ex tali intentione procedens eſtrectum nec iuſtū. quia ſi ſeruat in opere ſuorectitudinem propter aliud qͦm ipſam rectitudinem. non diligit rectitudinem propter ſe. ſed illud propter quod illam ſeruat