poſt Letareceria ſecunda

rū in corde totiens reuoluit et ita ſil̓ia fecit. ꝙxp̄s. helijas ⁊ heliſeus eſſe putaret̉. Nam ſpeculū puꝝ repn̄tat ⁊ on̄dit quicqͥd ei opponiturSic in nobis ꝟtutes relucere dn̄t. que a ſanctis p̄mōſtrant. Sed heu multa ſunt īpura ⁊falſa ſpecl̓a que aliud recipiūt ⁊ aliud on̄dūt.bona exēpla recipiūt. ſꝫ mxala facere n̄ obmittūt. ſic̄ hī qui diebꝰ dn̄icis et feſtiuis plꝰ alijsferijs mala exercēt adulterādo. ludēdo potando choriſādo ⁊cͣ Un̄ dic̄ aug. ꝙ meliꝰ eēt operari in agro vel aliud opꝰ exercendo. qͣꝫ hmōimala ꝑpetrare. Et hiero. Flimia ſaturitate vl̓laſciuia velle martirē honorare. quē ſcimꝰ deoꝑ ieiunia placuiſſe valde abſurdū ē. Nā mōheu ad hoc deuenit. ꝙ iudei ⁊ gentiles deuotiores xp̄ianis inueīant. Iudeus nāqꝫ nullomō ſabbatū ſuū violat. etiā ꝓ magno ꝯmodoſuo. minimā iotā legis non p̄teriret. or̄onesdeuotas ⁊ corꝑis afflictiones ꝓpter deū facit¶ Tū aūt ficte xp̄iane credis ꝓpter laſciuiaꝫet ventris repletionem feſta fore inſtituta.Quia igit̉ nec deum nec ſanctos debite ⁊ deuote veneramur. ideo multꝭ afflictionibꝰ nūcapoſtemate. nūc cariſtia. guerris ⁊ hmōi ſineceſſatione plagamur. ezech̓. xxij. Sanctuariamea ſpreuiſtꝭ. ⁊ ſabbata mea polluiſtis. ⁊ egoſpernā vos. ſcꝫ ꝑ immiſſionem omnis maliQuia dic̄ deus yſa. i. Solennitates veſtrasodiuit anima mea. ¶ Secūdo ſancti reliquerunt ꝯfidentiā certa exauditionis. ſi eos inuocauerimꝰ temꝑe tribulatōis. Nā hn̄s cauſamarduam coram iudice pendentem honorat.⁊ inuocat amicū iudicis. vt cām eius promoueat. Sic nos famulos ⁊ amicos diſtricti iudicis honorare debemꝰ et inuocare. vt ꝓ nobis intercedāt. Ad quod hortamur per illudiob. v. Ad aliquem ſanctoꝝ ꝯuertere. Undelegimus exo. viij. ꝙ qn̄ pharao fuit plagatusa deo multis plagis. rogauit moyſen ⁊ ⁊ aarōvt deum orarent ꝓ eo. vt tolleret plagā ranarum. quod cum factum eſſet deus abſtulit ranas d̓ domo ⁊ familia pharaonis. Item exo.xvij. legit̉ de moyſe qui leuauit manꝰ. ⁊ orauit pro filijs iſrl̓. ⁊ iſrl̓ vincebat amalech. Siigit in hac vita mortales nobis ſil̓es tanta ſuis or̄onibꝰ meruerūt alijs. quis dubitat quinſancti in celis d̓o ꝯiūcti inſeꝑabil̓r plus poſſint ꝓ nobis īpetrare. Sed querit̉. an om̄ibꝰſancus. tā viuentibꝰ qͣꝫ mortuis poſſimꝰ p̄cesporrigere. et eos ſolennit̓ venerari. Dico aūt

ꝙ ſi talis ſanctꝰ homo in vita ſua ꝑ eccl̓iam ēaꝓpbatus ⁊ canonizatꝰ. ſic̄ dic̄ inno. ⁊ hoſt. extra de reliquijs. ꝙ poſſumꝰ ei p̄ces publice etſolennes porrigere. ⁊ officiuꝫ ſolenne. et ſi eccleſia ī canonizatiōe eiꝰ erraret. qd̓ n̄ ē credendū licet accidere poſſet. extra de ſen. ex. Anobis. nihilominꝰ tn̄ p̄ces in eius honorem effuſe ꝓpter fidem. d̓o ſunt accepte q̄ nō deficit.Si tn̄ talis nō ē canoniſatꝰ ⁊ ꝑ papam approbatus. ⁊ tn̄ aliquis credit eum eſſe ſanctu. poteſt ei porrigere p̄ces in ſecreto nō ſolenniter.nec ſolenne officium debet dici de eo. ¶ Exhis patet ꝙ hi grauiter peccant qui inuentasnouas reliquias publice venerant̉. q̄ nōdumauctoritate ⁊ rōne pontificis fuerīt approbateCōtigit qn̄qꝫ homīes dyabolica fraude ſic talibꝰ falſis figmentis decipi. ſic̄ qͣndoqꝫ occaſion queſtus fieri cōſuenit. Un̄ accidit caſusẜm bern̄. ꝙ quidam ſic dyabolica fraude decepti q̄ndam in ebrietate occiſum. quaſi ſct̄mvēnerabant̉. cum etiā pro talibus in ebrietateocciſis eccl̓ia vix ꝑmittat orare. cum apo. di.Ebrioſi non poſſidebunt regnum dei. Quicaſus delatus ad aures ſummi pōtificis. mandauit vt habetur de reliquijs et ve. ſan. audiuimus. ꝙ illū colere decetero non preſumāt.quia ſi per eummiracula fierent ſine auctoritate pape et romane eccleſie non liceret ꝓ ſancto venerari. ¶ Tercio ſancti reliquerunt experientiam eterne retributionis ⁊ conſolationis. vnde .i. ioh̓. i. Quod audiuimus et vidimus annunciamus vobis. vt ⁊ vos ſocietatēhabeatis nobiſcum. ⁊ ſocietas noſtra ſit cumpatre ⁊ filio eius iheſu xp̄o. vitam eternā queerat apud patrem ⁊ apparuit nobis. ⁊ hec ſcriplimus vobis vt gaudeatis. ⁊ gaudium vr̄mſit plenum. Facit enim euangeliſta inſtar cariſſimi ⁊ ſinceriſſimi amici inuitantis ad dulciſſimas epulas et pocula ſuauiſſima ſuoscaros. ſic ip̄e nos vocat ⁊ inuitat ad ſuam glorioſam ſocietatem cum ih̓u xp̄o. in qua cuilibet aduenienti menſura plena ⁊ ſuꝑabundāsomnis iocunditatis ⁊ leticie miniſtratur. Unde de iocūditate illius ſancte ſocietatis aug.in li. iij. de libero arbi. ſic loquitur di. tanta ēinquit illa pulcritudo iuſticie tantaqꝫ iocunditas lucis eterne incommutabilis veritatis etſapientie. vt etiam ſi non liceret manere pluſqͣꝫ vnius diei mora ꝓpter hoc ſolum innumerabiles anni huius vite pleni delitijs circum