poſt OculiFeria ſecunda

neos. et nō apud ſuos incredulos et ingratoſmiracula fecit dicens. in ꝟitate dico vobis.Nota ſarepta eſt modica vrbs inter tyrū ⁊ ſydonē. Exemplū ẜm ſumit. iiij. reg. v. de helyſeo qͦ int̓ ppl̓m ſuū iſrahel neminē a lepra curauit. ſꝫ tantū gentilē extraneū ſcꝫ naamā ſyruꝫꝓpt̓ ingratitudinē gentis ſue iſrahel et eiꝰ ydolatriā qꝛ tūc colebat vitulos aureos. qͦs hieroboā fecit inferēdo ſic̄ priꝰ. ſi ergo iſti famoſiſſimi ꝓph̓e nō fuerūt accepti ꝓpter ppl̓i ingratitudine. et apud extraneos miracula oſtenderūtqͣre nō etiā xp̄s eximiꝰ ꝓph̓aꝝ pōt ꝓpt̓ ingratitudinē. et maliciā gentis ſue fugere. ⁊ ſe ad aliam gentē deuotā tranſferre. vbi reuerent ſuſcipit̉. ⁊ bonū fructū oꝑat̉. ¶ Moralit̓ eſt notandū ꝙ int̓alia que reddūt hoīem iuſtum etſanctum ꝯtemptibilem eſt nimia familiaritashō em̄ quātumcūqꝫ virtuoſus. ſi inter alioscōmorat̉. vltīo nihil curat ⁊ ꝯtemnit. Quare ph̓s dic̄ de regimīe principū. itimia familiaritas parit ꝯtemtu. Et. ff. d̓ officio p̄ſidis.l. obſeruandū. Ex ꝯuerſatōe equali cōtentiodignitaus naſcit. Debent ergo ꝑſone honeſte et ſuꝑioris dignitatis ſe ſubtrahere a cōuiuijs ⁊ cōuerſationibꝰ inferiorū. ne cōtemtibiles habeant. Et ſpēaliter ſacerdotes cuiuſcūqꝫ ꝯditiōis exiſtāt. dn̄t vitare tabernas publicas. vbi ſunt conſortia et conuiuia laicoruꝫextra de vita et ho. cle. clerici officia. et in cle.i. et. ij. eo. ti. ec. Et ſpecialiter intelligitur hocde cōuiuijs in quibus ſunt ioculatores et luſores. ⁊ hmōi infames perſone. cum quibꝰ nōlicet clericis et religioſis eſſe. alias licite poſſunt cum honeſtis ꝑſonis eſſe quos emēdarepoſſunt verbo ⁊ exemplo. ſic̄ xp̄s. vn̄. i. petri. ijCōuerſationē veſtrā habentes int̓ gentes bonam. Sed licet multa habeant̉ ſanctitatis ethoneſtatis exemplaria tam in vita xp̄i ⁊ ſanctoꝝ patrum. qͣꝫ etiā adhuc ſuꝑuenientiū deuotoꝝ. religioſoꝝ ſacerdotū ⁊ ſeculariuꝫ ꝑſonaruꝫ nullꝰ tn̄ eoꝝ in patria ſua. ſcꝫ in hoc mūdo acceptat̉ neqꝫ iuſtus p̄dicat ꝓpterUitioꝝ carnaliū exꝑientie cōtinuitatem.lature infecte ad male loquendū ꝓnitatem.Utrorumqꝫ vite difformitatem.¶ Ratio primi patꝫ. Illā ẜm Criẜ. ſuꝑ math̓Omnis homo eſtimat ſecundū ſe alteꝝ necpoteſt meliꝰ ſentire de altero. qͣꝫ ip̄e ſentit deſe. Ecce fornicarius neminē eſtimat caſtū. ſuperbꝰ neminē putat humilē. Cuius ratio eſt.

qꝛ receptū eſt in recipiēte ꝑ modū recipientisSic̄ ptꝫ de dulci recepto in lingua febricantis. de quo dicit et iudicat qd̓ ſit amaꝝ. qꝛ lingua amaro humore inficit̉. Sic cū hoīes ſcl̓ares carnalia deſideria et ſpurcitias mūdi continue exercentes ⁊ exꝑientes ſint. ergo carnales religioſos et ſanctos viros tales eſſe iudicant quales ip̄i ſunt. Qd̓ tn̄ iudiciū temerariū apl̓s ꝓhibet dicēs. Nolite an̄ tꝑs iudicare .i. coꝝ. iiij. de tali iudicio etiā hr̄. xi. q. iij. temerariū. vbi d̓r qd̓ nō eſt curandū iudiciū humanū vbi eſt bona ꝯſcientia. qꝛ tale iudiciuꝫeſt temerariū. Debet ergo tales infecti pct̄is.Primo ſeip̄os iudicare qꝛ ẜm apl̓m. Si noſip̄os iudicaremꝰ. vtiqꝫ nō iudicaremur. vnddixit qͥdā frat̓ vt legit̉ in vitiſpatrū. ꝙ qn̄ dominꝰ flagellauit egiptū in primogenius ſuisnō erat domꝰ in qua nō erat mortuū. Et dixitdiſcipulus quid eſt hoc. Rn̄dit ſenex. ſi quisvidet pct̄a ſua nō ꝯſiderat aliena nec iudicatSicut etiā legit̉ in vitiſpatrum. Qd̓ quidāfrater in ſithi aliquando inuentꝰ eſt culpabil̓Et miſerūt ſeniores ad abbatē moyſen vt veniret. ⁊ noluit venire. miſerūt aūt ſecundo dicentes veni. qꝛ fratres te expectant. Et ſurgēſvenit. tollens ſecum ſportam vetuſtiſſimam.et impleuit eam arena ⁊ portauit. Illi vero exierunt ei obuiam dicentes. quid eſt hoc paterdixit eis ſenex. Pct̄a mea ſunt poſt me currētia. et ea nō video. et veni ego hodie aliena iudicare peccata. illi autem audientes nihil locuti ſunt. vn̄ dixit aliꝰ ſenex. Non iudices fornicatorē ſi caſtus es. qꝛ ſil̓iter legē p̄uaricariiQui em̄ dixit. nō fornicaberis. etiā dixit. nōiudices. Un̄ frater quidā interrogauit ſenemdi. Si vid̓ro culpā fratris mei bonū ne eſt celare. dixit ei ſenex. Quacunqꝫ hora tegimuspeccata fratris tegit deꝰ pcā noſtra. ⁊ quandoꝓdiderimꝰ. deus ꝓdet noſtrum peccatum.¶ Scd̓o dico ꝙ ꝓphete .i. boni virtuoſi ꝯtētibiles ſunt mūdo et nō acceptant̉ a mundanis ꝓpter infectionē nature Niam tanta eſt infectio nature humane. ꝙ omēs homines ꝓni ſunt ad malum. et ideo proniores ad detrahendum. et ad malum dicendum qͣꝫ bonumloquendum. immo que ignorantur quo finefiant. et licet quandoqꝫ bono fine. ad malumtamen interpretantur. Cuius cauſa eſt. quiahūana locutio eſt inuoluta detractionibus etcalūnijs. Un̄ in ꝓlogo ſententiaꝝ dicit mgr̄