cum ſua vniendo in vnitate ꝑſone matrimonium ſa-crament ale contraxit: noua iocalia .i. tria euāgelicaconſilia apportauit.¶ Primū cōſiliū eſt caſtitas cōtra ꝯͣcupiſcētiā car-nis. De hoc ꝯſilio habet̉ Mat. xix. Non oēs capiuntverbū iſtud: ſed quibꝰ datū eſt. Tales enī ſūt eunuchiqui ſe caſtrant ꝓpter regnū celoꝝ.¶ Scd̓m cōſiliū eſt volūtarie pauꝑtatis/ cōtra con-cupiſcētiā oculoꝝ. De quo ꝯſilio habet̉ Mat. xix. Sivis ꝑfectꝰ eſſe: vade ⁊ vēde oīa q̄ habes: ⁊ da pauꝑibꝰEt ſeneca dicit ꝙ qui etiſſime viuerēt hoīes: ſi hec duopronoīa tollerētur de mundo .ſ. meum/ ⁊ tuum.¶ Terciū ꝯſiliū eſt obediētie ⁊ huīlitatis/ cōtra ſuꝑ-biam vite De quo dr̄ Mat. xvi. Qui vult venire poſtme abneget ſemetip̄m/ ⁊ tollat crucē ſuā ⁊ ſeq̄tur me-Semetip̄m abnegare: eſt ꝓpriā volūtatē relinquereOptimū ꝯſiliū. Vn̄ dicit Ber. Tolle ꝓpriā volūtatē⁊ īfernꝰ nō erit. Exēplū de fratre orāte/ ⁊ dyabolo īſultante. Et qꝛ ſuꝑius in tractatu de ꝯſiliis plene dictureſt de his tribꝰ ꝯſiliis: iō q̄ dicta ſūt de dono ꝯſilii mōſufficiant.¶ De dono ītellectus. xxxiii. ca.Poſt donū cōſilii dicēda ſuntpauca de dono intellectus/ ⁊ dono ſapiētie. qꝛ hic pn̄tdici fere oīa que dicta ſunt ſupra in tractatu de ꝟtute⁊ prudētia. Unde notandū ꝙ virtus prudentie ⁊ do-num conſilii differūt a dono ītellectus ⁊ ſapientie. qꝛcōſiliū ⁊ prudētia ꝑtinēt ad vitā actiuā. ⁊ ſunt de actiuis: ītellectus ⁊ ſapiētia ꝑtinent ad vitā ꝯtēplatiuam⁊ ſunt de contemplatiuis.Differunt autem intellectus et ſapientia. quia intel-lectus eſt cognitio ſpeculatiua/ ⁊ qͣſi cognitio ꝑ viſuꝫ