fo. lv.De caritateſuam ⁊ ſpūs redeat ad dn̄m ſuum qui fecit illum. vtdr̄ Eccl̓iaſtes vltīo: ſic caritas facit cōſiderare ꝓpriecarnis fragilitatē ⁊ facit deſiderare ſempiternāſpi-ritus felicitatem.¶ Itē nota ꝙ caritas tribꝰ alijs ꝯꝑat̉. Eſt eī caritas¶ Caritas enī ꝯpar at̄Sicut funis bene tortus.Sicut canis bene doctus. funi bn̄ torto. nam ſicutfunis bene tortus ē valSicut later bene coctus.de fortis: ſic caritas eſt indiſſolubilis. qꝛ dicit aplūsRo. viii. Qui nos ſeꝑabit acaritate dei? quaſi dicatnichil. ⁊ hec caritas fortior eſt oī fune. Nā ē enī aliqͥsalius funis/ quē non valeat rūpere ignis vel gladiuscaritas aūt nunꝙͣ pōt rūpi/ nec igne tribulatiōis necgladio mortis. Iſte funis caritatis īdiſſolubilis ꝯponitur ex tribꝰ funiculis .ſ. de corde puro/ ⁊ conſcientiabona ⁊ fide nō ficta. vt dr̄ .i. thim̄. i. Et hic eſt enī illefuniculꝰ triplex qͥ difficile rūpit̉. vt dr̄ eccl̓iaſtici. iiii.¶ Caritas etiā ꝯparat̉ cani bene docto ad venatio-nem. ſicut enī canis ſequēs predā non ſentit ſpinā: ſicqui caritatē hꝫ ⁊ ſentit odorē paradyſi: quaſi nō ſentitſpinā .i. tribulationē huiꝰ mūdi In ꝑſona talis poteſtdici qd̓ ſcribitur ꝓuer. xxiii. Uulnerauerūt me ſed nōdolui. traxerunt me ⁊ ego non ſenſi.¶ Cōꝑat̉ nichilominꝰ lateri bn̄ cocto. ſicut enī laterbn̄ coctꝰ facit ſolidū fūdamētū ⁊ ſi male ſit coctꝰ fa-cit ruinoſū: ſic hō bn̄ coctꝰ ꝑ caritatis īcendiū hꝫ optimum ⁊ virtuoſum fundamentuꝫ. De quo dicit apl̓usEphe. iii. In caritate radicati ⁊ fūdati. Sꝫ later ma-le coctus .i. hō tepidus ⁊ caritatis modice: cito diſſol-uitur ⁊ꝯuertit̉ in lutū carnalis ꝯcupiſcētie. Tales late res male cocti ſunt lateres egipti qui ſola palea dicuntur eſſe cocti. vt legitur Exodi. v.