De orationefo. xxvi.¶ Eſt ergo oratio primoſimilis thuri vl̓ incenſo qd̓diuīe miſeratōi debemꝰ offerre. ſicut enī thꝰ vel incē-ꝑ carbones poſitūſpirat ſuauē ⁊ redolentē odoſum ſiremmū: ſic or̄o incēſaſuꝑ carbones deuotionisagrat in ꝯſpectu diuine maieſtatis. ⁊ ideoſal. Dirigatur oratio mea ſicut incenſumi tuo.o eſt oratioſimilis ſcuto qd̓ diuine idignaius opponere. Nam ſicut ſcutum ꝓhibetvel ſagitte: ſic oratio ſeruat hominem aī ſagittaſentētie ⁊ ire dei Un̄ dr̄ ſap̄. xviii.ꝓferens ſcutū or̄onis reſtitit ire.ratio eſt ſimilis tributo quod diuīe domibemus perſoluere. ſicut enī euphiteota vl̓ius ſoluit tributum regi pro emphiteoſi velfeudo quod tenet ab ip̄o: ſic tributum laudis ⁊ orationis ſoluēdum eſt deo ꝓ emphiteoſi corporis ⁊ animequam accepimus ī feudo. Mathei. xxii. Reddite queſunt ceſaris ceſari ⁊ que ſunt dei deo.¶ Item oratio triplicē figurā aliam valde pulchrā.Sicut hō regi portans encenium.Eſt enī vir orās Sicut a rege petens iudicium.Sicut a rege petens ſuccurſum:¶ Eſt itaqꝫ homo qui orat ſicut ille qui p̄ſentat regimagnum encenium et nobile. vt homoni agnus velnobilis domicellꝰ: ſic oratio eſt encenium adeo nobile ⁊ magnum ꝙ ſolum debet preſentari deo/ ꝑ homi-nem magnum ſcꝫ iuſtum. Hoc eſt enī officium chriſtihominis ⁊ mediatoris noſtri qui orationes noſtras ⁊opera noſtra preſentat deo patri. qd̓ figurat dyaconꝰin eccleſia vel in miſſa: cum offert thuribulum ſacer-doti. Hoc eſt officium angeli qui noſtras orationes