rit nec tamē intereſt quis ſoluat vtꝝ ip̄e qui debeat an̄ aliꝰꝓ eo. liberat̉ enim ⁊ alio ſoluente ſiue ſciente ſiue ignorāte debitore. vel inuito eo ſolutioᵖ fiat. Item ſi reus ſoluit̉etiā hi qui pro eo interuenerunt liberantur. Idem econtrario cōtingit ſi fideiuſſor ſoluerit. non enim ip̄eᵇ ſolus liberatur ſed etiam reus Iteꝫ ꝑacceptilatiōem tollitur obligatio. ¶ Eſt autē acceptilatōimaginaria ſolutio. quod enīex verboruꝫ obligatione titiodebet̉. id ſi velit titiuſ remittere pot̓it ſic fieri vt patiat̉ hecverba debitoreꝫ dicere quodego ꝓmiſi tibi habes ne acceptum. et titius reſpondeat habeo. Sꝫ etiā grece acceptilatio pōt fieri dūmō ſic fiat vtlatinis verbis ſolet exigi grecum. Quo genere vt ita diximus tantum he ſoluūtur obligatōnes que ex verbis cōſiſtunt non etiam cetereᵍ. Conſentaneum enim viſum ē verbis factam obligatōneꝫ alijspoſſe verbis diſſolui. Sꝫ ⁊ idquod ex alia cauſa debet̉ pōtin ſtipulatōeꝫ deduci. ⁊ ꝑ ac-

ceptilationeꝫ diſſoluiˢ ¶ Sicutᵗ autem quod debetur proparte recte ſoluitur ita in parte debiti acceptilatio fieri p̄t¶ Eſtᵐ autem ꝓdita ſtipulatio que vulgo aquiliana appellatur ꝑ quam contingit ſtipulatōem vt oīm rerum obligatio in ſtipulatum deducat̉.et ea per acceptilationeꝫ tollatur. Stipulatio enim aquiliana renouat omnes obligatōnes. ⁊ a gallo aquilio ita conpoſita eſt. ¶ Quicquid te mihi ex quacunqꝫ cauſa dareⁿ facere oportet vel oportebit p̄ſens in diem ve aūt ſub cōditionē quarūcūqꝫ reꝝ mihi tecum actio eſt. queqꝫ abs tepetitioᵖ vl̓ aduerſus te proſecutio eſt vl̓ erit. quodqꝫ tu mecum haberes. tenes. poſſidespoſſidere ſue. doloue malo feciſti. quo minꝰ poſſideas quāticunqꝫ earum rerum res erittantam pecuniaꝫ dari ſtipulatus ē aulꝰ augerius ſpōpōdit numerius nigidius.¶ Idem ex diuerſo numerius negidius interrogauit aulum augerium. quicquid tibi hodierno die per aquili-

p ¶ Solutio fiat. patet hic ꝙ bn̄ficiū infert̉ in inuitū. Sꝫ ꝯͣff. de re. iur. l. inuito. So. illa regula in p̓uilegijs loquit̉ h̓ īalijs. Uel dic ꝙ nō p̄t directo p̄t tn̄ ꝑ mediū. pͥma verior ē.Sꝫ nūqͥd ecōtra p̄t fieri alij ſolutō īuito creditore. Rn̄. nonvt. ff. d̓ noua. l. ſi ſtichū. §. fi. niſi creditori creditoris ſoluat̉.vt. ff. de neg. geſ. ſi liberto. vl̓ ꝓcuratoricreditoris vl̓ ci cuiextiterit heres creditor vel futuro debitori vl̓ ſil̓ibꝰ ꝑſonis qͥ numerant̉. ff.de ſolū. ſolutū. ⁊. ff.de pig. act. ſolutū. §ſolutā. a ¶ Itemſi reus. interuener̄tvt fideiuſſores mādatores ⁊ ſponſoreſvt. ff. de excep. l. oēſ⁊. C. d̓ n̄ nu. pe. l. iiij.b ¶ Ip̄e liberat̉. ſcꝫfideiuſſor. ⁊ ſiqͥdemſoluat noīe ſuo. liberat̉ ip̄o iure. reū aūtliberat ꝑͤ exceptōnēvt. ff. man. ſi qͥs. ⁊. l.pap̄. ⁊. ff. de peti. here. l. ſi qͥs poſſeſſor.Si vero noīe rei liberat ip̄o iure reumvt. ff. de neg. geſ. ſoluēdo. ⁊. ff. d̓ noua. l.ſi ſtichū. ī fi. Sꝫ ſilverū ē ꝙ liberat̉ reſoluēte fideiuſſore.quō cederet actiocreditor fideiuſſoriqd̓ facere debet. vtff. de ſolū. modeſtinus. ⁊. ff. de fideiuſ.l. ſi fideiuſſoribus. q̄ſūt ꝯͣ hāc. l. Rn̄. illd̓p̄t fieri an̄ ſolutōnēſcꝫ ceſſio vel etiā poſtea hͦ acto prius. qꝛvidet̉ īeſſe. vt ꝓbathec ſolutio. ff. de fideiuſ. cū his. Itē no. hic vnā ſolutōnē ꝑere plures liberatōnes. ⁊ facit. sͣ. de duobꝰ reis. §. ex pluribus. ⁊. ff. de arbi. ſiduo. c ¶ Itē ꝑ acceptilatōnē. imaginaria .i. ficta. ſic. ff. d̓reg. iur. l. imaginaria. al̓s d̓r imaginaria .i. ꝑ momentū duratura. ſic in aucͣ. quō opor. e. §. j. ⁊ in pſalmo. In imagineꝑtranſibit homo ⁊cͣ. d ¶ Ut patiat̉. ⁊ etiā rn̄deat ei vt ſequit̉. jͣ. e. §. nō ē aūt. in fi. §. nā ſola patiētia nō ꝓdeſt Accur.e ¶ Sꝫ etiā grece. nō ſolū latinis ſed etiā grecis ꝟbis dumtn̄ aptis ad hoc vt ſequit̉. ⁊ facit. sͣ. de ver. ob. l. j. §. fi.f ¶ Quo genere diximꝰ. vt. sͣ. §. e. ibi. qd̓ em̄ ex ꝟboꝝ ⁊cͣg ¶ Cetere .ſ. que ſunt de iure gen. cū acceptil̓. que eſt ciuil̓actus. vt. ff. de re. iu. actꝰ. nō poſſit iura gē. tollere. vt. sͣ. dele. ag. tu. §. fi. q̄ ſunt vetuſtiora ⁊ firmiora. vt. sͣ. de re. di. §.ſinguloꝝ. Sꝫ nūqͥd al̓s obligatōnes iuris ciuilis tollet acceptꝭ. vt lr̄aꝝ ⁊ emphi. ⁊ ſil̓es vt diximꝰ. sͣ. de iure na. gen.et ciui. §. ius aūt. Rn̄. nō ſolā obligatōem ꝟbis inductā tollat. vt h̓ d̓r. Sꝫ certe lꝫ nō poſſent tolli iure acceptil̓ .ſ. obligatio iure gen. ⁊ alie ciuiles. tn̄ pn̄t iure pacti etiā acceptilatione facta ẜm Io. vt. ff. de reſcin. ven. ⁊ emp. l. cū emptor.qd̓ generaliter etiā dicebat. M. ꝙ vbicūqꝫ fieret acceptilatio inutilis ꝙ habeat vim pacti. ⁊ facit ꝓ eo. ff. de pac. ſed

ſi vnus. §. pe. At bul. totū ꝯͣriū. ⁊ erat ꝓ eo. ff. de acceptil̓.que inutilis. j. rn̄. ⁊. ff. de ꝯſti. pecu. l. j. §. en̄ qui. Sꝫ nos dicimus idem qd̓ Mar. vbi fit inutilis rōe rei. ve dictuꝫ eſt.Item idem quod. B. vbi eſt inutilis rōe cōceptōnis. ⁊ fac̄ꝓ nobis. ff. de acceptil̓. ſi accepti.h ¶ Cōſentaneū. fac̄ad hͦ. jͣ. e. §. fi. ⁊. ff. dere. iur̄. nihil eſt tā. ⁊C. qn̄ li. ab emp. diſ.l. ij. ⁊. ff. de pac. abemptione.i ¶ Sed ⁊ id qd̓ exalia .ſ. qͣꝫ verbis.k ¶ Diſſolui .ſ. ip̄mdebitū. Et no. mirabilē ꝓbatōem. namcū nō pateret̉ ꝯͣctusalius tolli ſuo ꝯͣrioactu .ſ. ꝑ acceptilatōnē decipit̉ ⁊ deducitur ī quēdā nō ꝓrſꝰꝯͣriū actū vt ī ſtipulatōe qd̓ ē obligatoriū. ⁊ ſic fit nouatioindiſtincte iure iſto.vt. jͣ. e. §. p̄terea. ⁊. ff.de ac. ⁊ obli. obligationuꝫ fere. §. fi. etip̄a ſtipulatio patit̉ſe tolli ꝑ acceptilatōnem. vt hic d̓r.l Sicut aūt ſoluit̉ſcꝫ volente creditore. Sed nunqͣd eo inuito debiti ꝑs ſoluitur. Rn̄. aut cōfitetur de toto debitor. et tn̄c nō pōt ſoluēre niſi totū. vt. ff. de vſur. tutor. §. lucius. que ē huic ꝯͣ. niſivolenti creditori. vt hic d̓r. aut diffitet̉ ⁊ tūc ꝑs ꝯfeſſata tm̄recipiet̉ ab inuito. vt. ff. ſi cer. pe. quidam exiſtimauerūt. ethoc etiā caſu pōt intelligi quod hic dicit̉.m ¶ Eſt aūt. ꝓdita .i. cōpoſita ē his verbis que ſequuntur.quicqͥd te ⁊cͣ. Et no. ꝙ nō pōt ſic legi quin aliqͣ verba ſint h̓ſuperflua. Itē nūquid vnū ſolū ex his duobꝰ .ſ. dare vl̓ facere ſufficit ſcꝫ dare cū ſolū qd̓ erat dandū ī hac ſtipulatōededucit̉. vt. jͣ. ibi tātā pecuniā ⁊cͣ. Rn̄. ſic ar. sͣ. de ꝟ. ob. ſedhec ſolēnia. ⁊. C. de dona. l. fi. n ¶ Dare vbi dꝫ dn̄iū trāſferre. vt. jͣ. d̓ accu. §. ſic itaqꝫ. ⁊ sͣ. de ꝟ. ob. nō apparet. §. fi.o ¶ Actio in ꝑſonā. ac petitio in rē ꝑſecutio vtrūqꝫ cōtinetvt. ff. de act. ⁊ ob. in ꝑſonam.p ¶ Petitio in rem. q ¶ Ue pro vel.r ¶ Res id eſt eſtimatio.g ¶ Stipulatus. nūc mutat ꝑſonas. de ſcd̓a em̄ tranſit adtertiā. Et no. ꝙ etiā real̓ actio deducit̉ in ſtipl̓atō fcā rei eſtimatōe. ⁊ ita ip̄a pecunia ſiue rei eſtimatō deducit̉ in ſtipulationem ⁊ acceptilationem. nā ip̄a res nō p̄t. cū nemo rē ſuā