deiuſſor nō tātū ipſe obligat̉ſꝫ ēt heredē relinqͥt̉ obligatūFideiuſſor ⁊ precedere obligatōꝫ ⁊ ſeqͥ p̄t. ¶ Siᶜ plureſſint fideiuſſores quotquot erūt nūero ſingl̓i. īſolidū tenētur. Itaqꝫ libeꝝ ē creditori aquo velit ſolidū petere. ſꝫ exepl̓aʳ diui adriani cōpellit̉ creditor a ſingulis q̄ mō ſoluēdiſūt litis ꝯteſtate tempore ꝑtēpetere. Iōqꝫ ſi quis ex fideiuſſoribus eo tempore ſoluendo nōͣ ſit hoc ceteros oneratſed ſi ab vno fideiuſſore creditor totum cōſecutus fuerithuius ſolius detrimentum erit. ſi isᵍ pro quo fideiuſſit ſoluendo non ſit ⁊ ſibi imputare debet. cum potuerit iuuariex epiſtola diuiʰ adriani ⁊ deſiderare vt ꝓ ꝑte ī ſe det̉ actō¶ Fideiuſſores ita obligari

nō pn̄t. vt plus debeāt dareqͣꝫ dꝫ is ꝓ quo obligāt̉. Naꝫeoꝝ obligatio acceſſio ē pͥncipalis obligatōis. necª plus īacceſſione eſſe poteſt qͣꝫ in prīcipali re. At ſi ex diuerſo vtminus dēant obligari poſſūtIta oꝑtꝫ ſi reꝰ. x. aureos promiſerit fideiuſſor ī qͥnqꝫ recteobligat̉. ꝯtraᶠ vero obligari n̄pōt. Item ſi ille pure ꝓmiſerit fideiuſſor ſub cōditiōe ꝓmittere pōt. contra vero nōpōt. Nō ſolū aūt in quātitate. ſed etiam in ꝑte minus autplus intelligit̉. plusⁿ eſt eniꝫſtatiꝫ aliqͥd dare. minꝰ ē poſttēpꝰ dare. Siⁿ qͥd aūt fideiuſſor ꝓ eo ſoluerit eiꝰ recuperādi cā hꝫ cum eo mādati iudiciūᵖ Greceᵉ fideiuſſor plerunqꝫ ita accipitur. ſiue etiā verbo. Sed ⁊ſi dixerit ꝓ eo erūt

at ipſe ſeruꝰ fideiubere nō poteſt. vt. ff. e. ſeruo inſcio. ⁊. l. ſe.r ¶ Obliget̉. fideiuſſor qui pro eo intercedit.g ¶ Bn̄s. nō idē ecōtra. vt dn̄s ſeruū poſſit fideiuſſorē dare⁊ eſt rō qꝛ talis fideiuſſor obligando ſe ſeruo ꝑ ꝯn̄s dn̄o obligat. Itē ꝓ eodē .ſ. dn̄o obligat̉ qd̓ eſſe nō pōt. vt idē ꝓ eod̓⁊ apd̓ eūdē poſſit obligari. vt. ff. eo. ſi qͥſꝓ. e. §. j. ⁊. l. vr̄aniꝰ.⁊. ff. ad vell̓. tutor.a Reliqͥt. ſiue h̓ dictū ſit ſiue nō. ⁊ ideꝫin oī obliga. ex ꝯͣctuvel quaſi in ipſo reoprincipali. vt hic. etff. de ac. ⁊ ob. l. ex ꝯͣctibꝰ. Sed qͥd ſi adpenā furti obligateſt vl̓ in alia actꝭ. vl̓obli. q̄ nō tranſit adheredes. Rn̄ n̄ putoteneri ex hoc cāuheredē qͣſi naturammutet hͦ caſu ſtipulatio. vt argu. ꝯͣ. ff. ſiqͥs cau. l. ſi eū ꝯͣ qͦ iniuriarū. ⁊. jͣ. d̓ act. §.fuerat aūt. ⁊ facit ad hūc. §. ff. e. l. iiij. §. fi.b ¶ Fideiuſſor. p̄cedere. puta fideiubeo ī id qd̓ ſibi credeslcredidiſti vel credis. nā his tribꝰ tꝑibꝰ p̄t accipi. vt h̓ ⁊. ff. d̓vſufruc. e. re. que vſucō. l. quoniā. §. fi.c ¶ Si plures. tenent̉. idē in pluribꝰ mādātibꝰ vel iubētibvt. ff. ꝙ iuſſu. l. fi. §. fi. Sꝫ vid̓r iure nouo ꝙ ꝓ ꝑte ſua tātū q̄libet teneat̉ ipſo iure. vt iā nō ſit neceſſaria epl̓a d̓ qua ſubijcit̉ hic niſi exp̄ſſe inſolidū ꝓmittat̉. ⁊ ſic videt̉ corrigi quodhͦ dicit̉ vt in aucͣ. de duo. re. §. j. coll̓. vij. Ul̓ veriꝰ vt puta dicta aucͣ. loquit̉ in pl̓ibus reis debendi in quibꝰ etiā iure veteri videt̉ fuiſſe cautū vt ꝓ ꝑtibꝰ teneat̉. vt. ff. de duo. re. l.reos. at ſecꝰ ſit in fideiuſſoribꝰ quoꝝ quilibet tenet̉ inſolidūvt iꝑ̄e reus ꝓ quo intercedit. ⁊ ita habebit locū epiſtola hodie vt olim.d ¶ Epiſtola. ſꝫ vbi ē hec epiſtola. Rn̄. n̄ habemꝰ eā ſcriptāmultotiens tn̄ de ea mētionē facit lex. vt hic. ⁊. C. d̓ ꝯſti. pc.l. fi. ⁊. ff. e. l. inter fideiuſſores. ⁊. l. ſe.e ¶ Partes. hec tn̄ epl̓a fallit in. v. caſibꝰ. vt in fideiuſſoribꝰtutoꝝ. qn̄ nō implorāt bn̄ficiū. lꝫ tutores implorēt. vt. ff. rēpu. ſal. fo. l. fi. ⁊. ff. de tu. ⁊ ra. di. l. j. §. nūc tractemꝰ. Iteꝫ fallit in fideiuſſore fideiuſſoris. vt. ff. c. ſi plures. §. fi. Iteꝫ fallitqn̄ alij fideiuſſores ſoluendo nō ſūt temꝑe litis ꝯte. vt. jͣ. ſubijcit ſtatim. Itē fallit̓ qn̄ eiuſdē ſūme ſūt fideiuſſores. ſꝫ nō ꝓeodē debitore. vt. ff. e. ſi a ticio. Itē ⁊ qn̄ inficiat̉. vt. ff. e. ſi dubitet. §. ita. Sꝫ nunqͥd hec exceptō epl̓e eſt ꝑemptoria. vl̓ dilatoria videt̉ ꝑemptoria. qꝛ ꝓrſus ꝑimit id in quo opponit̉Itē ⁊ econtra videt̉ dilatoria. qꝛ an̄ lit. ꝯte. opponi dꝫ. vt h̓q̄re videt̉ dilatoria. vt. C. d̓ ꝓba. l. exce. Sꝫ dico eā qͣſi anormalā. cū nec ꝑemptoriā ꝓrſus imitet̉ que vſqꝫ ad ſnīam opponit̉. nec dilatorias q̄ tātū differūt. vt. jͣ. de excep. §. hͦ ex. ⁊C. ſen. reſcin. nō poſſ. l. ꝑemptorias. Sꝫ qͥd ſi ſoluit nunqͥd

repetit qͣſi ſit tauorabilis exceptio. videt̉ ꝙ ſic. vt in velleaff. de ꝯdi. inde. l. qͥ excep. ⁊. ff. c. l. qui cōtēdat. Sꝫ ꝯͣdico ſi nōinuenio ꝙ ſit ſic fauorabilis. ⁊ qꝛ ſuū recepit. vt. ff. de ꝯdi. inf ¶ Onerat. ar. ꝯͣ. ff. ad. l. ro. d̓ iac. l. ij. §. ſi qͣs. de. l. repetitōS ¶ Stis. j.reus.b ¶ Diui adriani. fa.ff. e. l. vt fideiuſſor.i ¶ Fideiuſſores. obligant̉. ſꝫ nūqͥd in idipſuꝫ in qͦ reꝰ tenet̉ſalteꝫ remanet obligatꝰ qn̄ in plus fideiuſſit. qͥdā dicunt ꝙſic ꝓ qͥbꝰ eſt hoc generale. vtile ꝑ inutile nō vitiat̉. vt. ff. e.ſi a reo. §. j. ⁊. C. dedona. ſi qͥs. ſꝫ ar. §. īhis oībꝰ. nos ꝯͣ .ſ. ꝙin nihilū teneāt̉ ⁊ ēꝓ nobis. vt. ff. e. grece. §. illud.k ¶ Nec plus. eontra hanc regulā eſtsͣ. de rerū di. §. ſi tamen alienā. Item. ff. de contrahen. emp.ſi emp. in prin. Item. ff. de ſolu. qͥ res. §. mihi. x. ⁊. §. qͥ ſtipulatur. ⁊. §. mihi rome. ſed his omnibus da generalē ſolutiōꝫvt ſic exponas hanc litterā. nō plus eſſe pōt in acceſſione ⁊cͣ..i. in acceſſoria obligatione ẜm Io. Itē ꝯtra. ff. d̓ iud̓ nō queadmodū. So. ibi nō eſt plus. qꝛ licet fideiubebat ante reumnon tn̄ plus tenet̉. Itē ꝯtra. sͣ. e. ac ne. ſꝫ ibi nō ē plus eo mōquo dicit̉ plus. Dicit̉ em̄ plus quattuor modis quoꝝ nullus eſt ibi. jͣ. de act. §. plus aūt. Contra .i. ſi reus quinqꝫ ꝓmiſit fideiuſſor decem.l ¶ Contra. ſi reus ſub conditione promittat. fideiuſſor pure.m ¶ Plus dare. facit ad h̓. ff. de ꝟb. ſig. is cui. §. fi. ⁊. jͣ. de ac.§. plus autem. ⁊. ff. de ſolu. l. inſolidum. ⁊. ff. ſo. ma. ſi ꝯſtāte§. quotiēs.n ¶ Si quid autem ſoluerit ſiue per iudicem ſiue non. vt. ff.man. idemqꝫ. §. fideiuſſores. ſed fallit in caſibus quattuor. etanteqͣꝫ ſoluit agit man. vt ſi hoc dictum ſit ad tp̄s teneatur.Item ſi fuerit condemnatus. Item ſi cepit ſua bona diſſipare reus. Itē ſi diu ſtetit fideiuſſor in obligatione. vt. C. ma.ſi pro ea. ⁊. ff. man. l. lucius. al̓s non agit anteqͣꝫ ſoluat. ſꝫ ſoluere debet. vt. ff. de condi. inde. l. indebitum. Sed etiam incaſibus nullo modo agit. vt ſi pro inuito. aut donando animo aūt in rem ſuam fideiuſſit. vt. ff. mandati. ſi remunerandi. §. ſi paſſus. ⁊. l. ſi preſente. item ſi hoc actum ſit vt nō agavt. ff. man. ſi remunerandi. §. ſi marcellus. item ſi mandatuꝫnō ſit obligatorium. jͣ. mā. §. illud. item ⁊ ſi fideiuſſor nō oppoſuit exce. quam debuit opponere. vt. ff. manda. ſi fideiuſfor.o ¶ Mandati .ſ. actione.p ¶ Iud. ciū. ſi int̓ceſſit mādatū. vl̓ etiā eo pn̄te fideiuſſiſſet