De inuti. ſtipula. LXVIII
idoneosᵉ approbauerit ī ipſototo die quo ꝯficiebat̉ inſtrumētū ſeſe vl̓ aduerſariū ſuū īalijs locꝭ eē. ¶ Poſtʳ mortē ſuam dari ſibi nemo ſtipl̓ari poterat nō magꝭ qͣꝫ pꝰ eiꝰ mortē aquo ſtipulabat̉. Ac nec is qͥ īaliena ptāte eſt pꝰ morteꝫ eiꝰᵍſtipl̓ari poterat. qꝛ pr̄is vl̓ dn̄ivoce loqͥ videt̉ꝰ. Sꝫ ⁊ ſi qͥsita ſtipl̓et̉ pridieᵏ qͣꝫ moriar vl̓pridie qͣꝫ morierꝭ dari ſpōdesīutil̓ eritˡ ſtipulatio. ¶ Sꝫ cūiā vt dictūⁿ eſt ex ꝯſenſu ꝯtrahētiū ſtipulatōes valent. placuitª etiā nobis ī hūc iurꝭ articulū neceſſariā īducere emendatōeꝫ. vt ſiue pꝰ morteꝫ ſiuepridie qͣꝫ moriat̉ ſtipulator ſiue ꝓmiſſor ſtipulatio ꝯceptaeſt ſtipulatio valeatⁿ. ¶ Iteꝫſi qͥſ ita ſtipl̓atꝰ erat. ſi nauiſ ex
aſia veneritº hodie dare ſpondes īutil̓ erat ſtipl̓atio. qꝛ p̄poſtereᵖ ꝯcepta ē. Sꝫ cū leo īclite recordatōis ī dotibꝰ eādeꝫſtipl̓atōeꝫ q̄ p̄poſtera nūcupatur n̄ eē reijciēdā eſtīauit nobis placuit ⁊ huic ꝑfectū robur accōmodare. vt n̄ ſolū indotibꝰ ſꝫ etiā īˢ oībꝰ valeat huiuſmōi ꝯceptio ſtipulatōnis.¶ Ita aūt ſtipl̓atō ꝯcepta veluti ſi titiꝰ dicat cū moriar dare ſpōdes vl̓ cū morierꝭ ⁊ apd̓veteres vtil̓ erat. ⁊ nūc valet.Itē pꝰ mortē alteriꝰ recte ſtipulamur. ¶ Si ſcripū in inſtrum̄to fuit ꝓmiſiſſe aliquē ꝑinde hr̄ atqꝫ ſi interrogatōnep̄cedēte rn̄ſum ſit. ¶ Quotiens plures res vna ſtipulatōne cōprehēdūt̉ ſiqͥdē ꝓmiſſorſimplicit̓ rūdeat. dare ſpōdeo
§. ſi ſcriptū ⁊. jͣ. ti. j. §. fi. ⁊ hͦ qn̄ formā hꝫ publicā. al̓s ſi pͥutāſi ꝓ ſcribēte nō valet. ſi ꝯͣ ſcribētē valet ſi ē cū cā. vt ī aucͣ. deiureiur. a mo. §. j. ⁊. C. de nō nu. pe. generaliter.¶ Improb̓ .ſ. pͥma facie q̄ forte ꝓbe apparebūt tandeꝫ. ſicC. de ep̄i. ⁊ cle. l. oēs qͥ circa pͥn. ẜm Io.a Manifeſtiſſimis.qꝛ ꝯͣ ſcpͥturā.b ¶ Scp̓turā .ſ. aliāqd̓ eſt meliꝰ.c ¶ Idoneos. omniexceptōe maiores .i.ꝙ nll̓a exceptio poterit eis opponi. vtC. d̓ ꝯͣhen. ⁊ cōmit.ſti. optimā.d ¶ Toto die. no. ꝙdies dꝫ inſeri ī inſtrumēto ⁊ alia ſūt neceſſaria vt dixi in aucͣ.vt p̄ponat̉ nomē imꝑa. ⁊ fac̄. C. d̓. diuer.re. ſi qͣ. Sꝫ quō hͦ ꝓbabit̉ cū dies inſtrumēti nō debeat exhiberi. vt. ff. de edē. l.§. editōes. Rn̄. tribꝰ modis petit̉ īſtrumētū edi. Primo vtfundet intētioneꝫ exinſtrum̄to rei actor.vel reꝰ inſtrumentoactoris fundet exceptionē. cū neutro caſu aduerſariꝰ vteret̉qd̓ nō debeat eſſe. ⁊tūc nulla ꝑs inſtrumēti debet exhiberi. vt. C. de eden. l. fi. infi. ⁊. C. de teſta. l. minꝰ. Scd̓o .ſ. qn̄ aduerſariꝰ vtit̉. nam tūcedit̉ vt videat̉ an̄ aliqͥd ei poſſit opponi. ⁊ tūc exhibet̉. ſꝫ ſine die ⁊ ꝯſule ne materia det̉ falſuꝫ fabricandi. vt dicta. l. ff.de eden. l. j. §. editōes. ⁊. ff. quēadmodū teſ. ape. l. j. §. j. Tertio vt de falſo accuſet̉. ⁊ tūc etiā cū die ⁊ ꝯſule exhibēdū. vthic. ⁊. C. de ꝯtra. ⁊ cōmit. ſti. optimā. ⁊. C. de fide inſtru. l. fi.Alijs aūt modis petūt̉ inſtrumēta. edi vl̓ tradi ꝑ varia genera actionū. vt. ff. de eden. q̄dā ꝑſone ſūt ſed dictis tribꝰ modis pctūt̉ edi .i. demōſtrari. Itē quō hͦ eſt ꝙ hic ꝓbat reꝰ cōtra iuris ordinē. vt. C. de eden. l. qͥ accu. Rn̄. hͦ ꝓpter p̄ſumptionē q̄ eſt ꝯͣ eū ꝓpter ſcripturā. vt. ff. de pac. iuregē. §. qd̓fere. Itē nunqͥd duo teſtes hec ꝓbātes .ſ. alteꝝ ꝯͣhentiū abfuiſſe ſufficiūt. Rn̄. ſic. vt. ff. d̓ teſti. l. vbi. Sꝫ nōne inſtrumētū vicē duoꝝ tenet. vt. C. de ſide inſtru. in exercendis. quarevide ꝙ in dubio ꝓ inſtrumēto ſtaret̉. Sꝫ certe nō directe cōtradicit̉ inſtrumēto. ſꝫ ꝑ obliquū .ſ. ſe fuiſſe ī ſcriptura quondam facta rome. vl̓ vt teſtis. vl̓ vt ꝯtrahēs. ſi ꝟo ꝯͣ euꝫ directo d̓r pl̓es qͣꝫ duo exigunt̉ vt vincant ſcripturā. vt. ff. de teſti. l. iij C. de ꝯtra. ⁊ cōmit. ſti. l. optimā. ibi alius numerꝰ ⁊cͣ.Uel dicas etiā hic exigi tres. Sꝫ nūqͥd ſi aliqͥ teſtes dicāt ꝓiuſtrumto. vel in eo ſcripti vel nō. tot vel pl̓es erunt neceſſarij circa inſtrum̄tū. Rn̄. ſic qꝛ inſtrum̄tū ꝑ ſe vicem duoꝝ tenet vt di tū eſt. Item p̄ter ip̄m ſunt ꝓbationes vt ponis. vtff. de pig. ꝯtrahat̉. Itē qd̓ dicit eo die ideꝫ dicas ſi alio tali.qd̓ hic eſſe nō potuit. vt. ar. ꝯtra. de ꝟ. ob. §. loca.e ¶Quo vl̓ etiā alio. dūmodo ſit tm̄ remotꝰ locꝰ in qͦ d̓r fuiſſe tꝑe qͦ d̓r inſtrumentū eſſe factū. Rn̄. nō potuit eſſe. vt. flde ꝟ. ob. l. vl. §. fi. ⁊ sͣ. de ꝟ. obli. §. loca. Uel dic eſſe .i. fuiſſeſic. sͣ. de his q̄ ſūt ſui vl̓ alieni iur. §. in poreſtate.f ¶ Poſt mortē .ſ. iure vetuſtiſſimo qd̓ hodie corrigit̉. vt infi. huius. §.g ¶ Eius .ſ. patris vel domini.
h Uidet̉. vn̄ ſicut ipſe pater vl̓ dn̄s ſic ſtipulādo erat ſtipulatio inutilis. ita ⁊ ſeruo talia ꝟba dn̄te. vel filio. vt hic⁊ sͣ. e. ci qui. ⁊ facit. C. de impu. ⁊ ali. ſubſti. l. fi.i ¶ Sꝫ cū iā .ſ. nunc corrigit̉.k ¶ Pridie .i. die p̄cedēti. mortē vt. ff. de fer̄. pridie.l Erat .ſ. olim.ll Dictum. ſic. sͣ. d̓ꝟ. ob. §. ſed hic.m Placuit. vt. C. d̓ꝯͣ. ⁊ cōmit. ſti. l. ſcrupuloſam.n Ualeat .ſ. ſtatiꝫ.efficax aūt erit poſt mortē. vn̄ ab herede ⁊ ꝯͣ heredē incipiētactōnē hodie qd̓ olim nō erat. vt. C. vt act. ab here. ⁊ ꝯͣ. l. j.9 ¶ Uenerit. poſt hoc verbū venerit eſt punctū. ⁊ ſubau. qn̄cunqꝫ vel vſqꝫ ad annū. ſi aūt eſſet pꝰ illā dictōem hodie nōeſſet ſtipulatio inutil̓ etiā iure veteri. ſꝫ vtil̓ ⁊ ꝯditional̓. vtsͣ. de ꝟ. ob. §. ſub ꝯditōne.p ¶ Propoſtere. pͥmo em̄ dꝫ venire nauis ẜm uaturā ꝯditōnalis ſtipulatōis vl̓ ꝯditōis qͣꝫ dari hodie.q ¶ Exiſtimauit .ſ. cū ita ſtipulabat̉ ml̓ier ſi ſine liberꝭ deceſſeris. ꝓmittꝭ mihi dotē reddere vt de ea poſſim teſtari cumpͥus teſtari ꝓponebat. ⁊ ea mortua dotē reddi. vt. C. de iu.do. ſi ml̓ier. Ul̓ dic. ẜm Io. cū ſtipulat̉ maritꝰ ſic ſi dabis mihi. x. ꝓmittis te mihi nupturā. pͥmo em̄ nubere ⁊ poſtea dare debebat.r ¶ Placuit. C. de teſ. l. p̄poſteri.g ¶ In omnibꝰ .ſ. obligatōibꝰ.s ¶ Exceptio. exactio. al̓s cōceptio. tn̄ fit poſt conditionemexiſtentem. vt. C. de teſta. p̄poſteri. in fi. ⁊ facit ad hunc. § ſ.ꝙ non ſit curandus ordo ſcripture. ff. de pecu. le. l. quidam.⁊ sͣ. de le. §. ante. ⁊. ff. de ſolū. non eniꝫ. ar. ꝯͣ. ff. de vſufruc. l.quotiens. ff. de fideicom. li. l. generaliter. §. ꝙ quis ergo cuꝫſimilibus. Sol̓. aut queris de prelatione ꝑſone. et hic tuncſeruatur ordo ſcripture. ⁊ eſt ratio quia p̄latio ex ordine cōſideratur. aut queris au valeat ſcriptura vel teſtamentū. vl̓inquantū debeat accepto ferri. ⁊ tunc nō ſeruat̉ ordo. ſꝫ iusſolum ſeruat̉. al̓s vt ſoluitur dictum. quia aut ꝯſtat de ſententia legum tradi voluntate teſtatoꝝ. ⁊ hoc cum ordo nonſpectatur. ⁊ eſt ratio. quia ſenſū ⁊ nō verba ſpectamus. ff. d̓adimen. le. l. iij. aut dubitat̉. ⁊ tunc ſpectat̉ ordo ſcripture. ⁊eſt ratio quia in dubijs.t ¶ Ita autem erat vt. ff. de bo. aue. iu. poſ. l. hereditariv Scriptum. nunquidum.idem ſit ſi teſtes dicunt aliquem promiſiſſe vt etiam tunc