☞ Riuilegiū? ꝑſonale ꝑſonā ſeqͥt̉ ⁊ extinguit̉

accuſari poteſt. xxxiij. q. ij. admonere. vbi de hoc de accu. dehis ad hoc. ff. de edil. edi. l. qͥd ſit fugitiuꝰ. ſi ergo ſemel ꝯteritur ⁊ penitet. vlteriꝰ nō cogit̉ penitere. ſi in iudicio accuſatꝰabſoluit̉. vlteriꝰ nō poterit accuſari. niſi in caſibꝰ no. ij. q. v.habet hoc ꝓpriū. ⁊ in p̄di. dec̄. c. de his. remiſſiōes ergo fiūtab eccleſia ꝯferētibꝰad hoſpitale potensvel alia pia loca non.ꝓſunt niſi correctisde qͥbus dic vt plenę no. de pe. ⁊ re. ꝙaūt. Significat̉ ꝯͣriū ad hāc regulā. iiij. di. deniqꝫ. ibi enī dat̉venia nō correcto. ſed ibi exponit̉ venia .i. impunitas. loquit̉ergo hec regl̓a de venia culpe nō pene qd̓ patet dū dicit peccati venia ꝓpter ſcandalū enī euitandū. int̓dū relinquunt̉ peccata impunita. l. di. vt ꝯſtitueret̉. xxiij. q. iiij. qͥdā cū ſi. ꝓ quolibet igit̉ mortali debet̉ duplex pena et̓na ⁊ tꝑalis. de pe. di.i. ſi pctm̄ dauid. venia tꝑalis int̓dū in hac vita dat̉ n̄ correctoex cā. ⁊ ſic loquit̉ ꝯͣriū. int̓dū ſine cā. xxvij. q. i. ſiqͣ. et̓na aūt nōet hoc dicit hec regula. Itē ꝯͣ de pe. ⁊ re. qd̓ qͥdā. ⁊. c. officij.vbi dat̉ pnīa nō correcto. ſed dic ꝙ licet ibi imponat̉ pnīa nōtn̄ dat̉ remiſſio. ⁊ iō pnīa illa inutilis d̓r quo ad vitā eternamde pe. di. iij. ad fi. ⁊ di. v. falſas. merito autē datur pctī veniacorrecto. qꝛ correctionē neceſſario habꝫ dolor pctī p̄cedere.nā vt dicit aug. in canone. quō gaudeb̓ te fore correctū. niſi pͥmo te doleas fuiſſe ꝑuerſum. xxiij. q. vij. c. vl. Correctꝰ auteꝫvlteriꝰ pctōr dicēdus nō eſt. l. di. ferrū. xxxiij. q. i. apud miſeEmo p̄t (hec regula ſumpta ē ex. l. ff. e. ti. ricordemIn A. impoſſibiliū. Scire debes ꝙ impoſſibilitas ꝓprietriplex ē. iuris/ ⁊ facti ⁊⁊ nature. De pͥmo pone caſumliiij. di. abbati de pac. c. vlti. ff. de verb̓. ob. l. int̓ ſtipulantē. §.ſacr̄a. ſtipulatio enī rei ſacre vel liberi homīs nō tenet vt ibi.De ſecūda ibidē ⁊. ff. de verb̓. ob. l. generalit̓. ⁊. l. ſe. nō enī tenet ꝓmiſſio. ſi id ꝓmitto qd̓ impoſſibile ē de facto. vt mōtesalpiū vltra mare deferre. ff. de teſta. li. l. cū heres. §. i Item ſidare ꝓmitto qd̓ natura dari ē impoſſibile. vt ſolē luna ⁊ ſtellas. vel facere qd̓ natura eſt impoſſibile ē fieri. vt celū aſcēdere vel digito tangere. ff. de. ꝟ. ob. l. ſi ſtipuler. i. ⁊. ij. rn̄. huiaūt regule ratio ſatis patet. qꝛ oīs obligatio aut ī dādo aut īfaciēdo ꝯſiſtit. ff. de. ꝟ. ob. l. ij. in pͥn. ſed qd̓ nō eſt. nec eſſe p̄t.dari vel fieri nō p̄t. ergo ibi ꝯſtitui neqͣt obligatio IItem obligatio actionē parit. ff. de ꝓcu. licet. §. ea. ſed qd̓ nō eſt nec eēpōt/ obligationē ꝑere nō pōt. ⁊ ſic nec actionē Itē actio ē iusꝑſequēdi in iudicio qd̓ nob̓ debet̉. iuſti. de acti. ij. rn̄. debereaūt ē de alio hr̄e. ſed qd̓ non ē nec eſſe pōt. de alio haberi nonp̄t. ergo ibi n̄ eſt actio. ⁊ ſic nec obligatio Nō tn̄ ꝙ hec regl̓alocū hꝫ ī mr̄imonio ⁊ vltīs volūtatibꝰ ⁊ ſingul̓ ꝯͣctibꝰ ī ſentētijs ⁊ p̄ceptis. ff. q̄ ſen. ſine ap. re. l. vl. i. ⁊. iij. rn̄. ī ꝯfeſſiōibus.ff. de int̓. act. l. ī ꝯfeſſiōibꝰ. ⁊ ad. l. acqͥ. l. inde neraciꝰ. §. vl. no.sͣ. d̓ ꝯfeſ. c. vl. Itē in legibꝰ ⁊ ꝯſtitutiōibꝰ q̄ debēt̉ eē poſſibiles. iiij. di. erit. Eſt tn̄ in hoc dr̄a ꝙ impoſſibil̓ ꝯditio appoſita in ꝯͣctu viciat ꝯͣctū. vt in p̄allega. legibꝰ. ff. d̓ ac. ⁊ ob. l. nōſolū. ⁊ inſti. de inuti. ſtip. §. impoſſibilis In teſtamētis tam̄ ⁊mr̄imonio ob ipſoꝝ fauorē habet̉ ꝓ nō adiecta. de ꝯdi. ap. c.vl. vbi de hoc. ⁊. C. de inſti. ⁊ ſubſti. l. rep̄hēdenda. ⁊ qd̓ dicithec regl̓a de impoſſibili. intelligas etiā hoc de turpi ⁊ d̓ hocb ¶ Gbligari. etiā dicā. jͣ. e. nō ē obligatoriū. ⁊. c. ī malis.iuram̄to. qꝛ temerariū eſt. xxij. q. iiij. ꝑ totū. ⁊ sͣ. de iureiu. ſic̄et. sͣ. d̓ ap. q̄oni. nec obligat̉ etiā naturalit̓. vn̄ di. lex. ff. c. ti.impoſſibiliū nulla ē obligatio. vl̓ igit̉ negatiuū oēm obligationē d̓negat. nec cōmittit̉ ſtipl̓atio pene ꝓmiſſe. ff. d̓. ꝟ. obl̓.l. ſi hō mortuꝰ. Nō ergo ꝙ ſi bonōie ꝯſtitutꝰ ꝓmittā cētū hodie rome me tibi datuꝝ. qꝛ impoſſibile ē ꝓmiſſuꝫ. n̄ naſcit̉ obligatio. vt h̓. ⁊ ē exp̄ſſuꝫ inſti. d̓. ꝟ. ob. §. loca./ p̄t̓qͣꝫ in caſu. ff.de. ꝟ. ob. l. vlt̓. §. ſi int̓ eos .ſ. qn̄ ſtipulator ⁊ ꝓmiſſor bonon̄.ꝯſtituti notificauerāt diſpenſatoribꝰ ſuis romē conſtitutis.ſtipulationē eo die fore futuraꝫ. mandans ꝓmiſſor ſuo diſpēſa. ori vt ſolueret. ⁊ ſtipulator ſuo vt reciperet ea die. argu.

ꝯͣ. sͣ. de do. ⁊ ꝯtuma. cum dilecti. ff. de arbi. celſus. ff. man. l.ſi mādato. ij. §. paulus rn̄dit. dic ſolū. ibi eſt vnū mandatumduo poſſibilia ꝯtinēs. ⁊ iō ad vtrūqꝫ obligat̉. ⁊ ſi deficiat primū tenetur ad ſecūdū. hic aūt vna eſt obligatio tm̄ ⁊ tota impoſſibilis. vel adminꝰ primū impoſſibile exquo ſequit̉ ſcd̓mp̄terea ꝯͣctꝰ ſunt voluntarij. C. de act. etob. l. ſicut iudi. auteꝫreddit̉ in inuitū. ff. d̓ꝟ. ob. int̓ ſtipulantē.§. i. ⁊ ob hoc etiamnotauerūt goſ. ⁊ ho. in di. dec̄. cum dilecti. ꝙ ſi iudex citet aliquem eo die quo impoſſibile eſt eum comparere. ꝙ non ē oīno inutile mandatū. imo licet non teneat̉ comparere in die ꝓpter impoſſibilitatē. tamen tenet̉ comparere poſt diem. ⁊ poteſt eē huius ratio. quia pͥncipale eſt ibi ꝙ veniat acceſſoriumꝙ veniat tali die ⁊ p̄ncipale nō viciat̉ ꝓpter acceſſoriū ſꝫ potius econtra. vt dicam. jͣ. e. acceſſoriū. io. an.Riuilegiū ꝑſonale. Hec regula ſumpta eſt ex. l. ff. c. lp Pp̓uilegia qͥdam. ⁊. l. in omnibꝰ cauſis. Pone caſumvij. q. i. petiſti. de aucto. ⁊ vſupal. c. ij. C. d̓ legi. legesin fi. ad idem. ff. de conſti. princi. l. i. in fi. ff. de cenſi. l. etatem.in fi. ⁊. ff. ſolu. matri. maritus. ⁊. l. ſequē. vbi heres mariti extraneus ꝯdemnat̉ inſolidū non habita ratiōe ne egeat. cū maritus ꝯdemnaret̉. inqͣntum facere poteſt habita ratiōe ne egeat̄. Itē in ꝑſonali pͥuilegio qd̓ datur pr̄i pr̄ono ⁊ militi vt condemnetur inqͣntum facere poſſunt qd̓ cū ꝑſona extinguit̉. ff.de re iud̓. l. ſunt qui in id. ⁊. l. pr̄onus. ⁊. l. item miles. Et no.ꝙ dicit pͥuilegiū. qꝛ ius cōe ad vnam ꝑſonā directū ad oēs extendit̉. lxi. di. miramur. de re iudi. in cauẜ. ff. de iu. ⁊ fa. ig. l.regula. §. vl. ⁊ idem in ſcriptis directis ad ꝑſonas. qꝛ cū ꝑſonis extinguunt̉. sͣ. de off. dele. qm̄. ſic ⁊ pacta ꝑſonalia perſonas non tranſgrediunt̉. sͣ. de tranſac. decetero. ⁊. c. veniēs. ffde pac. iuriſgentiū. §. pactoꝝ. ⁊ cōpromiſſum non extenditurad heredes. niſi de ipſis caueat̉. sͣ. de arbi. c. vl. ⁊ intelligiturhec regula de p̓uilegio ꝑſonali .i. ꝑſone ꝯceſſo. Idem ſi eſſetꝑſonale ex ꝑte concedentis. sͣ. e. li. de reſcrip. ſi gr̄oſe. pͥuilegioꝝ ergo aliud ꝑſonale aliud reale. vt. sͣ. de p̄ſump. mandata. Si autem ſimplicit̓ concedantur an dicant̉ ꝑſonalia an realia. dic vt no. xxv. q. ij. in ſumma. xvi. q. i. poſſeſſiones. ⁊ sͣ. d̓inſti. cum veniſſent. ⁊ qd̓ dicitur h̓ ꝙ p̓uilegium ꝑſonale extīguitur cum ꝑſona. intelligas idem in reali. vt .ſ. extincta re extinguatur pͥuilegiū. xvi. q. vij. ⁊ hoc diximus de. ꝟ. ſig. abbate in fi. ff. qn̄ di. vſu. ce. l. vſufructu. qd̓ dic veruꝫ. qn̄ ipſe resvel loca. puta eccleſia ciuitas vel loca alia ſacra vel ꝓphanadeſtruunt̉ ſuꝑioris auctoritate ẜm io. ⁊ lau. qui h̓ no. in p̄di. cet hoc diximus. ad hoc de conſe. di. i. placuit. de no. ope. nū.c. ij. ⁊ in p̄di. l. vſufructu. non ergo vlterius vocādus erit aliquis clericus illius eccleſie vel municeps illius loci. ſi auteꝫdeſtruatur ab hoſtibus retinet omnia ſua priuilegia ⁊ remanent ibi clerici. vij. q. i. paſtoralis. xix. q. iij. qui ſemel. Idemſi auctoritate ſuperioriſ tranſferatur ad alium locum. vel alivniatur. xvi. q. i. ⁊ temporis. ⁊. c. ſe. de re. do. quia monaſterium. ff. de contrahen. emp. l. ede. ẜm inno. qui ad hoc bn̄ no. sͣde no. ope. nuncia. c. ij. ⁊ licet hic dicatur priuilegiuꝫ tunc extingui cum extinguitur perſona. interdum etiam ante extinguitur. vt cum abutitur priuilegio. quia tunc meretur extingui. xi. q. iij. priuilegium. ⁊ in caſibus ibi no. xxij. di. c. renouantes. ⁊ de conſti. cum acceſſiſſent. ⁊ de priui. accedentibuſet de deci. ſuggeſtum. Ad hoc autem quod dicit̉ hic̄ ꝙ priuilegium ſequitur perſonam ꝯtradic̄. sͣ. de vſuꝑal. ex tuarū. ſo.indetermīate conceſſum ꝑſonā ſequitur p̄ciſe. vt h̓. pͥuilegiuꝫaūt vſupallij conceditur cū determīatiōe loci ⁊ tꝑis. ⁊ iō ext̓locum ꝑſonam non ſequitur. tenor enī priuilegioꝝ attendendus eſt ⁊ ſeruandus sͣ. de priui. porro. ⁊. c. recepimꝰ. vel dicvt. jͣ. dicam. ꝯͣ. de priuile. antiqua. xxi. di. deniqꝫ. ff. de offi. ꝓconſu. l. vlti. vbi preſente maiore. minor non vtitur priuilegio. So. ſpeciale eſt ob ſupeioris reuerentiam. ⁊ dic vt. gͣ