¶c Oncertatiōi. ātiq̄ finē īponere pn̄ti conſtōe volentes ſtatuimꝰ vt ab electiōibꝰ poſtulatōibus ꝓuiſiōibus⁊ qͥbuſlibet extra iudicialibꝰᵇactibus ī qͥbus pōt appellatōīterponi. qͥſqͥs ex eiſ grauatūſe reputās ꝑ appellatōis bn̄ficiū grauamen illatū deſiderauerit reuocari. īfra. x. dies pqͣꝫ ſciueritᵇ. ſi velit appelletPꝰ decendiū vero eiſdē aditus nō pateat appellādi. ſꝫ ſiꝑ cōtradictōꝫ debitam? l̓ aliaiurꝭ remedia petierit reuocari grauamē. ei dū mō medio

tempore his nō aſſeritᶠ lapſusdecēdij nō obſiſtatꝰ.Ppellatio Idem.qua ī ſcriptisⁱ iudiciᵏ aquo appellare volebaſ te porrexiſſe ꝓponisˡ nō p̄t ex eo ꝙcorā ipſo lectāᵐ n̄ fuerit rō abiliter impugnari.¶ IdemIa iudiceᵏ a quo ꝓpt̓grauamēº. quod tibi ꝓponis illatum appellas. addocendum te fore grauatum:et ad audiendam reuocationem eiuſdem grauamīs. ſi deip̄o docueris. tibi t̓mīꝰ p̄figa

gar. ꝙ ſi litis vel ap. pē. qͦs vtit̉ poſſeſſiōe mō quo ante. nil inouās illicitū vel doloſum ī preiudiciū ꝑtis. n̄ hꝫ locū reuocatio ꝑ modū attētati. cū nil īnouari videat̉. vij. q. iiij. nōneīmo circa ipſuꝫ fieret īnouatio qd̓ ꝓhibitū eſt vt ī predictisiuribꝰ. Si āt dic̄ aduerſariꝰ aliqͥd īmutatū illicite ꝓbet hocsͣ. e. bōe. de iurepa.ex lr̄is al̓s pēdēt exfuturo euentu. de reſti. ī inte. c. ij. niſi prohibitō iudicis ex cāīterpoſita aliū inducat. sͣ. de prebē. ītercetera. sͣ. de deſpō. īpu. ad diſoluēdū. ff.ne qͥd in loco pu. l.vl. vnd̓ vnū ſcias. ꝙſi qͥs appellās aliqͥdillicitū attētat. cōipſo īdignū ſe fecit appellatōis beneficō ⁊ꝓcedit iudex a quoappellatū eſt ꝑ indeac ſi nō fuiſſet appellatū. sͣ. e. an̄ ſit ẜꝫ caſum īno. Sꝫ redeundo ad textū quero ſiiudex appellationisſtatī reuocat attētata. pꝰ ea ꝓnūciet male appellatuꝫ. nūqͥdilla reuocata reſumūt vigorē ipſo iure. Reſpōdeo nō. qꝛ illareuocatio legitīe facta ē ad tutōꝫ appellatōis. cū ꝓceſſus inip̄ius appellatōis cōtēptū factus fuerit. ⁊ iō tāqͣꝫ legittīe fc̄afirma ⁊ ſtabilis ꝑſeueret. C. de adult. gracchus. Itē illa r̄uocatio fuit qͣſi īterlocutoria. et ſic cū ab ea nō fuerit appellatūtrāſiuit ī rē iudicatā. sͣ. de elec. cū dilecti. de re. iur̄. ꝙ ad conſultatōꝫ. Cū igit̉ talis reuocatio nō pēdeat ex euentū ap. ſedſola depēdentia appellatōis ad reuocatōꝫ ſufficiat. vt hic ⁊sͣ. de iureiur. veniētes. qͥcqͥd de appellatiōe cōtingat factumipſa pendēte fuit legittīe reuocatū. ꝓnunciata igitur ap. illegitīa. de nouo iteꝝ ꝓcedetur. de accu. qualiter et quādo .i.Oncertatōi. qͥ appellat exͣ iudiciū. jͣ. x. dies exquocſciuit grauamē appellare dꝫ. poſtea ꝑ remediū iuris cōis audietur. ſꝫ nō per appellatiōis remediuꝫĘmanauit hec decr. ad declaratōꝫ eius qd̓ noͣ. Io. ij. q. vi. biduū. et ho. de ap. vt debitus. et Inno. sͣ. e. bone. dn̄s io. an.b ¶ Exiudicialibus. ſiue fiāt a iudice ſiue a priuato. sͣ. e. c. i.c ¶ Grauatū. noͣ. ꝙ decretalis iſta locū hꝫ ī ap. interpoſita agrauamīe iā illato. ſecus ſi ab īferēdo. cū ex ꝓbabili cā timetur et īterponit̉ appellatio. vn̄ aduerte ꝙ jͣ. x. dies appellandū ſit a grauamīe exͣ iudiciū allegabitur talis rō. ſi appellaripoſſit. xi. die eadem rōe et cēteſimo qd̓ eēt abſurdu Pret̓eaſi qͥs velit diceret decurionē legitīe nō creatū. nō auditur niſi īfra legittimū tꝑs ꝯͣdicat. ff. de decur. īperatores. §. fi. et. jͣ.id tꝑs. jͣ. qd̓ appellā d̓ eſt. ar. C. e. qͥ ad ciuiuilia ⁊. l. nomīationes. ij. q. vi. §. diffinitiua ꝟ. noīatōes. qd̓ eī tꝑs ī ſentētijs attēditur: attēdi dꝫ et in his ī qͥbus nō ꝓfertur ſnīa. ff. qn̄ apſit. l. i. §. ⁊ ī ſentētijs. et. ij. q. vi. biduū. Dicebat aūt ho. ī dec̄.vt debitꝰ ad fi. de ap. ꝙ ī electōibꝰ an̄ et poſt ēt poſt. x. diespot̓it appellari. ſꝫ hoc mō. qꝛ ſi ex legittīa cā īterpōit̉ appellatō ne fiat electio. valꝫ. et cā ꝓbata irritabitur electio poſtea ſubſecuta. sͣ. de elec. cōſiderauimꝰ. et. sͣ. e. cōſtitutiſ. ij. aliaſnō r̄uocabit̉: vt. sͣ. dixi. c. ꝓx. pꝰ electōꝫ. et ante cōfirmatōꝫappelletur ēt pꝰ. x. dies ne fiat ꝯfirmatō. et ſic poſſꝫ ītelligiqd̓ noͣ. īno. ī dec. bōe. ꝙ exͣ iudiciū appellatur poſt. x. dieſ. cūeī exͣiudicialis appellatō nō ſit alid̓ qͣꝫ ad cāꝫ ꝓuocatio sͣ. e.cū ſit. ſic̄ leſus qn̄cunqꝫ p̄t ledētē ad iudicium vocari facereſic eum pōt ꝓuocare ad cāꝫ exͣ iudicium appellādo. nō enimtrāſit grauamē in rem iudicatā. ſicut ſnīa. vt. sͣ. e. romana. §.ſi ꝟo. In iudicialibus aūt actibus vel qͣſi neceſſe ē. jͣ. x. dies

appellari. et ſic ītelligūt̉. ll. prius īducte loquūt̉ .n. ī electiōibꝰ. ī qͥbus decretū decurionū qd̓ ē qͣſi iuditiale vel preſidisinterponit̉ ad hoc. ff. qn̄ ap. ſi. l. i. Sꝫ decretū canonicorū eligētiū nō ē iudiciale vel qͣſi. īmo oīo exͣiudiciale. Expeditū ergo ſit per hāc decr. ꝙ agrauamīe exͣ iudiciū illato. neceſſe ē īfra. x. dieſ appellari⁊ ſic ītelligat̉. sͣ. de elec. c. i. ⁊. c. vt circa.⁊. c. cupiēteſ. al̓s appellatō n̄ deuoluerꝫsͣ. e. romana. §. ſi ꝟoIuris āt alia remedia ꝓpt̓ hoc nō tollūt̉ vt ſeqͥtur.¶ Sciuerit. ē eī tꝑſvtile a prīcipio lꝫ cōtinuū ī ꝓgreſſu ⁊ dehª plene nō. ij. q. vi.anterioꝝ ⁊ fit de momēto ad momētū cōputatio. vt ibi. Et intelligo ſciuerit. nonſolū actū illū factuꝫſꝫ ꝑ illū ſe grauatuꝫQuid eī ſi ſciui te electum ⁊ pꝰ. x. dieſ ſciui ꝙ prius mihi deillo beneficio papa ꝓuiderat. ad hoc. jͣ. x. dies a die ſcīe prouocabo. qꝛ mō ſcio me grauatū et hoc ſonat hec littera.e¶ Debitā. et ſi corā ſuꝑiori excipiat̉ l̓ ceſſatō petat̉ l̓ hiſ ſi.f ¶ Aſſenſerit. ſciēt̓ ꝓpt̓ ea que. sͣ. dixi. nil eī tā ꝯͣriū ꝯſenſui ſic̄error. ff. de iuriſd. o. iu. ſi ꝑ errorē. ⁊ ītellige aſſenſerit ēt tacite. de of. del. gratū d̓ his que fi. a ma. ꝑte. c. ex ore cū ſuis ꝯObſiſtat. optīe ꝯcordat. sͣ. e. li. de r̄ſti. ī īte. c. ij.Iha ¶Ppellatio. hoc noͣ. gͣuil. ī ſpe. e. ti. §. qͣlit̓ āt in prin.¶In ſciptis. ſicut .n. eſt appellandum ante ſententiāet a ſententia ex interuallo. quod dic vt no. sͣ. e. ti. c. i.k Iudici. Nō. appellādū corā iudice. de hoc ꝑ io. ij. q. vi.biduū. ⁊ per ber. sͣ. e. ſuggeſtū. Indiſtīcte teneas cum ī iudicijs l̓ exͣ a iudice appellat̉ coraꝫ iudice appellandum. sͣ. e. li.cordi. sͣ. c. vt debitꝰ. ibi corā eodeꝫ ⁊cͣ. et hoc ſi pōt ipſiꝰ hr̄ecopia. et ī publico nō ī hortiſl̓ villa ſuburbana. ij. q. vi. biduuꝫ. l̓ niſi iuſtꝰ metus appellātē excuſet. sͣ. e. ti. c. vlti. Si veroſunt plures iudices. dic vt ī cle. e. ti. ſi a iudicibus. io. an.l ¶ Propōiſ. ⁊ ꝓbas. sͣ. de ꝯceſ. p̄. cū ſuꝑ. queſtiōe. vt ergodixi .s. e. c. i. nō ē neceſſe ꝙ ſcriptura ap. ſit auctentica. dummō poſſit ꝓbari. tutū eſt tamē ꝙ ꝑ notariū de hoc fiat ſcritura publica. qꝛ qͥd ꝯtinct̉ in charta difficile eſt ꝓbare.m ¶ Lecta. videbat̉ ꝯͣ ar. eiꝰ qd̓ d̓r. sͣ. ti. ꝓxi. c. vlt. ī fine cumſuis ꝯcor. ſicut eī reqͥrit̉ ꝙ ſnīa legat̉ ꝑ iudicem nec ſufficit ꝙī ſcriptis edat̉ vt ibi. ſic ēt vr̄ non ſufficere ꝙ appellatio ī ſcriptis edat̉ niſi ēt legat̉. ſꝫ nō tāta ſolēnitas reqͥrit̉ in appellando qͥnta in diffiniendo. al̓s ſequeret̉ ꝙ die feriato non poſſetappellari. ſicut nec diffinitiua ꝓferri. ⁊ ꝙ appellans hēretſedere ⁊ nō ſtare. ⁊ hec ſunt falſa. cū ergo decr. vt d̓bitꝰ. ⁊ d̓decr. cordi. hoc ſolū reqͥrant ꝙ aſſignet̉ l̓ exponat̉ cā ꝓbabilis vel ī ſcriptis. aſſignar̄ aūt ſit ꝟbis nutu teſtō vel codiciliff. de ꝟ. ſi. aſſignare. ff. de aſſi. liber. l. i. §. aſſignare. ergo etin ſcriptis aſſignādo ⁊ porrigendo iudici ſatiſfactū eſt iuri ⁊fac̄ ad hoc. sͣ. de of. or. ſi canōici. ſic̄ .n. ibi ſufficit cāꝫ ceſſationis ſcribere. et ſcripturā aſſignare ei contra quem ceſſatur.ſic et hic ī appellatōe. ſic et olī dabat maritꝰ vxori ſue libetlum repudij quod ſufficiebat. licet non legeret de quo dicitur in prohemio decre. probatur hoc etiam. ij. q. vi. ſiquis. libellos appellatorios ingeſſerit. et. l. biduum ver. ſiquis ipſius ibi. vt ei libellos daret. Et quod hic de appellationibus dicitur. et de exceptionibus intelligo. vt ſurūciat illas daret in ſcriptis licet non legantur. ad hoc. sͣ. de