De appellatio. LXXi.
ſtātia loco ⁊ tꝑe ꝯgruo reqͥſitꝰ eos exp̄ſſe denegat l̓ infra p̄miſſuꝫ tꝑs malicioſe aut negligētꝰ illi trader̄ p̄termittit. Id̓On ſolūq innouata ꝑnappellatōꝫ a diffinitīaſnia īteriectā dn̄t ſꝑ exceptꝭ caſibꝰª ī quibꝰ iura pꝰ ſētētiā ꝓhibe̓t appellar̄ an̄ oīaꝑ appellatōiſ iudicē penitꝰ reuocari. ſꝫ ēt ea oīa q̄ medio tēpore īter ſnīam et appellatōꝫqͥ poſtmodū infra dece̓diūᶻ interponit̉ ab eadē ꝯtigit innouariˢ. ac ſi pꝰ appellatōꝫ eande īnouataʸ fuiſſent. ¶ Illa ve
ro q̄ pꝰ appellatōꝫ īterpoſitāan̄ diffinitīaꝫᶻ ſnīam īnouant̉.donec appellatōis cāꝫ veraꝫeſſe ꝯſtiterit. reuocari n̄ dn̄t. niſi iudex appellatōis pꝰqͣꝫ ſibiꝯſtiterit. ꝑ appellationē emiſſam ex cā probabili fore ad ſenegotiū deuolutumᵇ inhibeatcanonice iudici a quo appellatū extitit ne procedat tūc eīqͥcqͥdᶜ pꝰ inhibitionē hmōi fuerit innouatū ē. lꝫ cāº eadē nōſit vera ꝑ eūdē appellationisiudicē ante oīa in ſtatū priſtinum reducendum?.¶ Idem.
riua et ab interlocutoria interpoſitam vt etiam predicti doctores dicebāt ⁊ ratio. jͣ. patebit.a ¶ Caſibus. ⁊ qꝛ ꝯtumax ī nō veniēdo l̓ ī ſignis latro vl̓ crimīoſus notoriꝰ. ad hoc. sͣ e. rōana. §. ſi aūt. sͣ. e. ꝓpoſuit. xxiiij. q. iij. de illicita. ⁊ idē ī alijs caſibꝰ quos hēs. ij. q. vi. §. ſūtquoꝝ. C. quoꝝ ap. n̄reci. l. i. ij. iij. iiij. v. ⁊vi. ff. de ap. reci. l̓ nōl. pē. et vl. sͣ. e. ꝯſtitutis. ij. in his cāibꝰ eſſet iniquū ꝙ appellatio executiōꝫ ſententie īpedirꝫ cū tali appellatōi nō ſit d̓ferēdū vt in p̄dictis iuribus. Sed qͥd dicesparſ appellata dicitcaſū talē eē ī quo appellari n̄ potuit. ⁊ iōtal̓ appellatōiſ obtētu reuocatōꝫ fieri n̄debere ꝑ modū attētati. appellās ꝯͣdicitpone in termīs diciteū fuiſſe ꝟe ꝯtumācē ī nō veniendo. appellās negat qͥd eritī dubio. fiet ne reuocatio. Dixit in hacqōe gar. fore diſtīguendū vtꝝ ꝑs appellata velit in cōtinētiꝓbare illā cōtumatiā dicēs hodie ꝯſtat ⁊cͣ. an dilatiōes lōgiores expectat. In prīo caſu n̄ fiet reuocatio. In ſecunda ſicad hoc. ff. ad exh. l. iij. §. ibidē. de reſti. ſpo. lr̄as sͣ. c. li. de exce. pia. sͣ. de teſti. veniēs. ij. ff. vt in poſ. le. ſi is a quo cum ſi.al̓s ſꝑ cōtumax negaret ſe cōtumacē. et idem ī ſimilibꝰt ¶ An̄ oīa. ⁊ ſic nō expectabit̉ euentꝰ litis. vt ī ꝓx. caſu. Sdias tn̄. ꝙ de hoc prīo ꝯſtare neceſſe ē .ſ. ꝙ fuerit diffinitū et appellatū ⁊ pꝰ attētatū. vn̄ vides ꝙ. sͣ. pōit pro cōſtāti .ſ. ꝙͣ ſintīnouata. Sꝫ ꝯͣ vr̄ dicere lex. ff. de ap. cū ex cā. qͥ dicit ꝙ extūcreuocabit̉. qd̓ factū eſt pꝰ appellatōꝫ cū appellans meliorēſnīaꝫ meruit obtinere ergo n̄ an̄. So. ibi nō negatur. qͥn etiāan̄ reuocari poſſit. qd̓ ꝯceditur ꝑ aliaſ. ll. ff. nil innouari ap.pē. in rubro et nigro. et ſic vacat ibi ar. a ꝯͣrio. ſicut et. Cde ey ¶ Decēniū. ſecꝰ ſi pꝰ. qꝛ tūc n̄ te piſ. ⁊ cle. l. ꝯuēticulā.nerꝫ appellatio. nec ip̄iꝰ p̄textu fieret attētatoꝝ reuocatio. sͣe. romana. §. ſi ꝟo. Sūt aūt iſti dies vtiles a prīcipio. ⁊ ī progreſſu et ꝯtinui. et fit ipſoꝝ cōputatio de momēto ad momētū. qd̓ dic vt plene no. ij. q. vi. anteriorum ⁊cͣ.x ¶ Innouari. hic repetere dn̄t an oīa ꝑ ap. iudicē penitꝰ r̄uo¶ Innouata fuiſſēt. et ē rō. qꝛ ſicut pꝰ ap. cari ac ſi ⁊c̄.pellatiōeꝫ a diffinitīa nil attētari dꝫ. vt. sͣ. i. rn̄. ſic nec pēdente iur̄ qd̓ cōpetit ꝯdēnato ad appellādū .ſ. vſqꝫ ad. x. dieſ Indultū .n. a iure beneficiū ⁊c̄. jͣ. de re. iur̄. īdultum .xxviij. di. d̓his. tūc eī ꝓprie d̓r iudicatū. qn̄. jͣ. illud appellari non p̄t sͣ.de re iudi. ꝙ ad cōſultationē. et an hoc hēat locū ī ſnīa excōiſvide qd̓ dixi. jͣ. de ſen. ex. venerabilibus. §. porro. et noͣbaturqd̓ hic d̓r. ff. nil īno. ap. pē. l. i. in prī. in. i. glo. ff. de ꝟ. ſig. ſi qͣz ¶ Diffinitīaꝫ .ſ. ab īterlocu pēa circa mediū. io. an.toria l̓ grauamīe. hmōi aūt dicti ē rō. qꝛ in caſu iſto appellatio dꝫ interpōi exp̄ſſa cā ꝓbabili. nec ſufficit cāꝫ eſſe ꝓbabilē. niſi ſit ꝟa īterpoſita ī prī. eſt igit̉ neceſſe. ꝙ priꝰ cōſtat deꝟitate. In euentū ergo litis ſciet̉ an attētata veniāt reuocāda. necne. et ē ſi. sͣ. de frigi. fraternitatiſ. nec ē hoc ius nouuꝫimo ꝓbatur exp̄ſſe ꝑ antiqͣ iura. nōne .n. ſꝑ papa ī appellationibꝰ ante ſnīam interiectis mādat ſi eſt ita reuocato ī irritū⁊cͣ. sͣ. de reſcrip. ſignificāte et duobus. c. ſe. sͣ. de iudi. exhibita. sͣ. e. ſignificantibus. cum multis ſi.a ¶ Niſi iudex. pōit vnū caſum exceptū a ꝓxīo generali di
e ¶ Reducēdū. decre. iſta loquit̉ ī hisque ſunt attentata per iudicem et hoc apparet ex eo. ꝙ dicitinhibeat canonice iudici ⁊cͣ. ſi autem aliquid attentaretur atertio. id eſt qui non fuit pars vel iudex in cauſa illa attētatanon reuocātur per modum attentati a iudice ad quē fuit appellatum ſed per ſuum proprium iudicem cognito de cauſaſeruato iuris ordinem. sͣ. c. ti. romana. §. in aliū. ff. de rei vē.is a quo. nō enī p̄iudicat alijs res inter alios acta. sͣ de re iuqͣꝫuis. qd̓ eſt ꝟm niſi ille tertius ꝑ attentatiōem illam iuriſdictionem iudicis impediret. de of. dele. c. i. nō ob. sͣ. e. bone.vbi videtur attentatum a tertio reuocari per modū attentati. ibi enī fuit generaliter appellatū nequis ſuper poſſeſſiōe⁊cͣ. ⁊ iō moleſtās non potuit dici tertius. ſed potiꝰ ꝑs appellata. Alij dicūt ꝙ illud reducitur in priſtinū ſtatum per interdictum vnde vi. nō per modum attentati. et ẜm hoc nō obidē et ꝑeadē iura ītellige ſi t̓tiꝰ aliqͥd attētat lite relatōe l̓ cōſultatione pēdente. hec tamē oīa de tali tertio ītelligas qͥ cūꝑte l̓ iudice nihil attētat illicitū. nec ab eiſ cāꝫ cepit hr̄c. al̓sſecꝰ. sͣ. d̓ cōſt. cū. M. ī fi. vt lite pē. eccl̓ia. ij. Si āt aliqͥd attētet̉ a ꝑte. aut illd̓ de nat̉a ſua ē irreuocabile. aut r̄uocabileSi irruocabile. puta pēdente ap. l̓ lite inter duos ſuꝑ ſpōſaaliꝰ eoꝝ cū ꝑ ea ꝟba de p̄ſenti ꝯͣxit ēt pꝰ īhibitionē. nō fiet reuocatio. qꝛ ex futuro euētu patebit an valeat matrimoniū. l̓nō .ſ. cū perpetuū īpedimentū p̄ceſſit necuc̄. ſed bene fiet adtꝑs ſeparatio. et alia penitentia l̓ pena īponit̉. sͣ. de ma. ꝯͣct.ꝯͣ īter et. c. i. et vl. Si ꝟo reuocabile ſit diſtīguo. an ſit licituꝫvel illicitum. Si illicitum. vt qꝛ ap. pen. pars ſpoliat parteꝫreuocatur per moduꝫ attentati. de ap. bōe. ff. de edil. edit. ēdiles. §. item ſciendum. Et fit talis reuocatio et reſtitutio exſolo iudicis officio. vt lite pen. c. i. et ꝑ totum. Tenetur tam̄duo probare. ꝙ innouatum fuerit. et ꝙ li. pen. vel ap. vt li.pen. per totum. Si verro aliquid attentetur. quod alias eſſet licitum. vt ſiquis facit que de iure cōmuni ſibi competūt.vt quia ap. pen. collegium eligit. vel his ſimilia. ſi extraiudicialis fuit appellatio talia attētata non reuocantur per modum attentati. ſed pendent ex euentu futuro. sͣ. de elect. cuꝫinter. et. c. conſiderauimus. C. de rei ven. Si fundum. Sꝫautem in iuditio fuerat interpoſita. Hic fuerunt opinionesnōͣ. de in inte. reſtit. c. ij. de iurepa. ex litteris. Dic tamē ẜm
cto. aliū caſuꝫ poſſes addere qn̄ .ſ. iudex ip̄e detulerat appellatōi. sͣ. e. cū appelatōibus. io. an.§. ſi ꝟo. ⁊. §. ſe.b ¶ Deuolutum. alias inhiberi non poſſet. vt. sͣ. e. romana5 ¶ Quicqͥd. ītellige. ꝙ ꝑ ip̄m iudicē attentari nō poſſit. hocdico. qꝛ quedā poſſunt iudices a qͥbus appellatū ē ſicut ē reformare poſſeſſionēappelāti cū ſibi turbata fuit; omitteretamē dēt articulumſuꝑ quo appellatū ēsͣ. e. ti. cū teneamurItem ſi appellās nimis ꝓlixū terminūaſſignauit pōt moderari. sͣ. e. cum ſit rōana ⁊. c. cōſuluit in fi.d ¶ Cauſam. propter quaꝫ appellatū.