De appellatio. LXXIII.

tur nec coraꝫ eo ipſe per ſeꝰ idvidere habeat. hoc docer̄ necetiam tanqͣꝫ coram iudice. cuꝫper appellationem ſit ſuſpēſaipſius iuriſdictio cōparere tenerisq niſi ad hoc ſolum. vt reuocationem ipſam audias. ſieam duxerit faciendā. al̓s ſi n̄ꝯparuerꝭ: ⁊ ipſe in termīo grauamen reuocauerit cum effectuʳ poterit extunc libere ī cāprocedere. ac ſi appellatio interpoſita non fuiſſetᵍ.Idem.A¶ Collationeⁱ beneficijquam cōit̓ per ep̄m et

capitulum in tuum preiudiciumᶻ factam eſſe proponis nonad ipſum epiſcopum. ſi ī ea vtprelatusˣ interfuit. ſꝫ ad ſuperioremʸ te oportuit appellareal̓ ſi vt canonicusᶻ interfuiſſetin ea potuiſti. appellare licitead eundem.¶ IdemIcetᵇ ab īterlocutoriaꝑ quam pactic vel preſcriptiōis aūt alia pricipali negotio p̄iudicansᵈ veliudicium nullū reddensᵉ exceptō ē repulſa n̄ fueritᵗ appellatūᵍ ſi tn̄ diffinitiua q̄ poſtmod̓ēt vltra decēniumʰ ꝓmulgat̉

proba. quoniam contra. io. an.Ia iudice. emanauit ad declarationē eoꝝ que nō.ber. ⁊ moderni. sͣ. e. cū ceſſante. Et dic iudice ordinario vel delegato. ⁊ idem ſi eſſet arbiter iuris aquo p̄t appellari. sͣ. e. li. de ofo. dele. ab arbitris.o Grauamē. ſecusn. ſi a ſnīa diffinitiuaquā iudex reuocarenō pōt. functꝰ ē .n. offico ſuo ſel̓ iudicādoſiue bn̄ ſiue male. ff.de re iudi. iudex. sͣ.de of. dele. in lr̄ia. etc. venerabilis. ītellige igit̉ grauamen ſiue ꝑ interlocutoriāſiue p̄ter iterlocutoriā inferatur.p ¶ Per ſe. dꝫ .n. eēde facto ſuo certꝰ. sͣde reſcri. ab excōicato. C. de reſcin. ven.qͥſqͥs veritas .n. cauſe appellatōis ꝓbāda ē corā iudice ap.vt. sͣ. e. romana. ⁊. c.cū appellatiōibꝰ. ergo non coraꝫ iudicea quo appellatur. ſaluo eo qd̓ d̓r. sͣ. e. ti. interpoſita.q ¶ Teneris. ꝙ ſi cōpareat ⁊ corā iudice ipſo a quo appellauit de grauamīe doceat. numquid ab ap. videtur receſſiſſe.vr̄ primo ꝙ ſic ꝑ decre sͣ. de of. dele. gratum. sͣ. de teſti. cuꝫveniſſet. in qͥbus d̓r. ꝙ ſi appellās poſt appellatōꝫ ꝓbatōesīducit corā illo a quo appellauerat appellatōi renūciat. Itēhec lr̄a dic̄ ꝙ ꝑ ap. ſuſpēſa ſit iuriſdicto iudicis. ſi ergo aliqͥdfac̄ corā ip̄o vt corā iudice allegat ꝯͣria. ⁊ ſic non auditur. adhoc. sͣ. e. ſollicitudinē cū ſuis ꝯcor. Cōtͣ. sͣ. e. interpoſita vbid̓r ꝙ appellās p̄t ꝓbare ſi vult veritatem cāe corā iudice aquo appellat. Sꝫ rn̄deri pōt dec̄. illā locum hr̄e ante appellationē. Satis credo ꝙ cū ꝑ actum iſtū ſꝑ intēdat ad iudicisiuriſdiciōꝫ declinādā ꝙ ꝑ hoc appellatōi nō renūciat. ⁊ hocſonat lr̄a q̄ dic̄ hic non teneris. nō dixit nec potes. ⁊ ſic etiaꝫſoluit̉ qd̓ d̓r de allegāte ꝯͣria cū iſta nō ſint ꝯͣria. que ad vnūfinē tendūt. ⁊ facit qd̓ dixi. jͣ. de re. iu. nullꝰ pluribuſ. ad dec.gratū. ⁊ cum veniſſꝫ rn̄det̉ ꝙ ille ꝓbatōes fiebāt ſuper principali negotio. ⁊ iō bene renunciabat appellatōi. qꝛ ꝯͣrius ſibi. ſꝫ hic ſecus faciat ꝓ hac parte ꝙ iſte ꝓuocatꝰ eſt. ad hocff. de. ꝯditōe furti. ⁊ iō in prin. sͣ. de exce. cum inter priorem.⁊ accedant que noͣ. iij. q. iij. offerat̉. sͣ. de re iud. inter mōaſteriū. ⁊ vtilius videt̉ negotia tali expedire cōpēdio qͣꝫ exactaꝫſubtilitatē lōgo ꝓrogari diſpendio. sͣ. ti. ꝓx. abbate ſane infi. p̄terea legitīe tenet̉ comparere ob id qd̓ ſequitur. ⁊ tn̄ cōparendo non renunciat appellatiōi.r ¶ Effectu. effectualiter enī ītelligenda ſunt verba. vt. sͣ. d̓cle. n̄ reſi. relatū cū ſuis cōcor. Hinc .n. ē ꝙ nō ſufficit dicereſe paratū reuocar̄. niſi ⁊ reuocet. ad hoc. sͣ. d̓ eo qͥ mit. ī poſ.ca rei ẜ. c. i. ad hoc. sͣ. ti. ꝓxi. ad apl̓ice ver. eratqꝫ ꝑata. Iteꝫſi grauam fuit verbale reuocatio ſuffiat verbal̓. ſi reale nonſufficit verbal̓. niſi re etiam reuocet̉ Io. an.s ¶ Nō fuiſſet. qꝛ ceſſante grauamīe ceſſare dꝫ appellatō. vt¶ ¶Collatōe hoc noͣ. sͣ. e. cū ceſſāte. dn̄ſ. io. an.hoſt. de exceſ. pre. c. i. cle. cū īl̓. R. ff. d̓ ap. l. iy ¶ Preiudicium. al̓s appellare nō lꝫ. ij. q. vi. nō ſolēt. sͣ. dex ¶ Prelatus qd̓ p̄ſumit̉ niſi aliud appareat. Et ſi queraturquo conſtabit. an ſit ibi vt prelatus. an ſit ibi vt canonicus.Recitari ſolet. sͣ. de conceſ. preb. poſtulaſtis ſi eſt in primoloco et ei primo ſcribitur. tunc apparet eum eſſe vt epiſcopum vel caput. ſed quando ſedet ſubſcribit poſt archidiaco

num vel alium qͥ ibidem preſit capl̓o. tūc pꝫ ip̄m ibi eſſe vtcanonicum. ad hoc. xvij. di. c. vl. de maͣ. ⁊ ob. ſtatuimꝰy ¶ Superiorē. papā vel ꝓximum. sͣ. e. ti. dilecti. vlti.z ¶ Canonicꝰ. sͣ. de conceſ. p̄ben. poſtulaſtis. jͣ. de p̄ben. cumin eccleſia. ne ſe. va. c. i. cū ſi.a ¶ Potuiſti. ſi. xvij.di. multis. vbi de archiep̄o appellat̉ adſynodū cui tn̄ preeſtarchiep̄s. ad idē. ff.qn̄ app. ſit. l. i. §. ſolꝫvbi de ordīario et ꝑſide appellat̉ ad preſidē. Et ꝙ dicit potuiſti intelligo et debuiſti. niſi appellarꝫ adpapā. cū gradatī ſitappellādū sͣ. e. dilecti. Puto tn̄ ꝙ ſi appellās hoc petit ip̄eep̄s hēat cāꝫ delegare cuꝫ ſatis ſit ſuſpectꝰ. ne velit vēire cōtra factū ſuū. lꝫ id fecerit vt alius. ad inſtar eius qd̓ dicimꝰde iudice a quo fuitappellatuꝫ qͥ efficit̉iuriſdictionis eiusad quem fuerat appellatum. d̓ hoc. ij. q. vij. §. tria ꝟo. Itē ſiꝯͣ ꝑtē. sͣ. de elec. querelā. ī. i. glo. ⁊. C. de ap. eos. in prin.Icet ꝑ appellationē int̓poſitā a diffinitīa reuocariſipōt interlocutoria prīcipali negotio p̄iudicās. al̓sn̄ ⁊ determīat̉ hoc alt̓catō īno. ⁊ hoſ. nō. ꝑ eos. sͣ. d̓re iudi. ꝙ ad conſultatōꝫ. ⁊ sͣ. ꝙ metꝰ cā. c. vl. ⁊ īno. opi. apc ¶ Pacti. de ꝑpetuo nō petendo vel ſil̓is.probat̉d ¶ Preiudicans. qd̓ ī ꝑemptorijs regulariter eſt videre.e ¶ Reddens. ſicut exceptio fal. ff. de iudi. lꝫ. sͣ. de except.cū venerabilis. sͣ. de ꝓcu. in nr̄a vel exceptio ꝯͣ reſcrip. ꝙ abexcōicato fuerit īpetratum. sͣ. e. li. de reſcrip. c. i. cū ſi.f ¶ Nō fuerit. ſecꝰ ſi a repulſiōe fuiſſet appellatū ſcd̓o et ſuccubuiſſet appellans. qd̓ dic vt in cle. e. ti. cū a repulſione.g ¶ Appellatū. ⁊ ſic videatur trāſiſſe ī rē iudicatā. sͣ. de elec.cum dilecti in fi. de teſti. ſignificauerunt cum ſi.h ¶ Ultra decēdium. hoc dicit vt maior fit dubitatio. Dicebant .n. quidam ꝙ ſi nō fluxerat decendiū cum appellauit adie interlocutorie. tunc reuocari poterat interlocutoria etrepeti exceptio per ipſam reprobata quaſi intelligatur ſuper diffinitiua et interlocutoria appellatum. Et impugnabatur hec oppinio tali modo. certum ē ꝙ aliter appellat̉ ab interlocutoria. qͣꝫ a diffinitiua. ⁊ etiā a diffinitiua continenteplures articulos in vno poteſt appellari ī alio nō. de teſta.rainaldus cū ſi. et ob hoc dicebāt ſcd̓i. ꝙ exquo appellatuꝫerat a diffinitiua. indiſtincte oēs exceptōes admiſſas et nonadmiſſas. ſiue fuerit interlocutū ſiue non. ſiue. x. dies fluxerūt ſiue nō. repetere licebit. ⁊ vr̄ hoc ſatis exp̄ſſuꝫ. ff. de ap.l. i. §. i. ⁊ vl. et. l. ij. et. iij. et. ff qn̄ ap. ſit. l. i. exquo .n. admittit̉ad dicēdū ſuꝑ prīcipali qd̓ ē maiꝰ. igit̉ ꝯͣ interlocutoriā qd̓minꝰ ē. ꝟitas .n. ſꝑ eſt iuuāda. Preterea iudex ap. ſuccedit īlocum principalis. l. cum ap̄. ff. iud. ſol. ſed interlocutoria n̄tranſit in rē iudicatam quo ad iudicem principalis cauſe. ergo nec quo ad iudicem appellationis. qͥn dare poſſit licentiam exceptionem repetendi. Inno. vero tenebat opi. hic approbatam ho. dicebat. ꝙ cum ẜm leges regularit̓ ante ſentētiam non appelletur. omnia grauamina illata in cauſa hn̄treuelari per appellationem interpoſitam a diffinitīa Sꝫ ẜmcanones a qͣlibet interlocutoria. et quolibet grauamine poteſt appellari. ⁊ iō qͣntumcunqꝫ a diffinitiua appellet̉ firmamanet interlocutoria. a quā. j. x. dies non fuit appellatum