difficultate remittat eadē. dieꝯdēnatōꝫ faciens expēſaꝝSi vero iud̓x admittat eādēlꝫ tā appell̓o qͣꝫ ip̄iꝰ iudicꝭ delatō a ſuꝑiori valeāt refutariqꝛ tn̄ iudex ipſe qͣꝫtū ī ſeᵍ fuit aſe iuriſditōꝫ abdicauit eandēappellatōi deferesᶜ minꝰ iuſtetotius cāe deciſio ī ſuꝑioris ēpoteſtate trāſfuſa: nec ē illi cāde neceſſitate alteriꝰ remittendat Saluis his q̄ ſuꝑ appellatōibus pꝰ ſnīam īterpoſitꝭ ſūtſtatutaᵍBoni. viij.B eo qͥ appellatꝰ: īfra¶ Lxxx. dies inſtar apl̓i pe

ti dn̄t: ⁊ eidē infra dictū tp̄usa iudice exhiberi: al̓s p̄ſumit̉appellatōi ſue renunciare appellans: ſi eos īfra idē tp̄s petere p̄termittat: ⁊ ſi vadatꝭ autmittat ad appellationeꝫ huiꝰmōi ꝓſeq̄ndā. ¶ Illud auteꝫqd̓ felicꝭ recordatōis īno. papa. iiij. p̄deceſſor nr̄ ſtatuēdūdecreuitᵏ vt ſi is a quo appellat̉: apl̓os appellāti nō tribuat reqͥſitus: extūc ſi forte in cāprocedat niſi appellatōi renūciatuꝫ fuerit: eius inualidꝰ ſitproceſſus: tūc demū obtinet:cū iudex ſuꝑ hoc cū debita in

a ¶ Eadē die. ea eī q̄ ſnīaꝫ ꝯcomitant̉ eadē die qͣ prīcipale expediri debēt ſicut fructꝰ et expēſe. ff. de re iud. l. paulus. dehoc. xxxv. q. ix. §. qꝛ ergo. al̓s incipit his ita. et dicā. jͣ. de re.b ¶ Eadem .ſ. friuolā appellatōꝫ.iu. cōtra cumc ¶ Refutari. ꝑ hāc lr̄aꝫ dico. ꝙ ſi iudex detulit appellatiōifruſtratorie. et ſuperior ad quē appellatum fuit remi ſit. eonō ob. ꝙ detulerat.qd̓ ip̄e cognoſcit expriori iuriſditiōe ordinaria vl̓ delegataquā hēbat ⁊ n̄ ex noua demādatiōe. Sieī ille refutat dilatōnē. ergo ille remāetiudex qͣlis erat. hecꝟa niſi ſuꝑior hocexp̄ſſe ageret .ſ. ꝙ d̓legatū eū ad cāꝫ darꝫ. qd̓ poſſꝫ cū ipſicauſe ſit iudex. vt ſeqͥtur.d ¶ In ſe. No. prohis q̄ noͣ. sͣ. de renū.qd̓ in dubijs. ⁊ ca.vl. in glo. ij.e ¶ Deferēs. ⁊ maleet tal̓ reatus meritodebuit ab ip̄o honorem excludere iudicandi. C. vbi ſene. vel cla. l. i. de neceſſitate ergo nō fiet ad ipſum remiſſio. ff. ſo. ma. ſi ab hoſtibus. §.i. ff. de pac. l. tres fratres.f ¶ Remittenda. ad ipſum iudicē qͥ detulit. volūtarie auteꝫpoſſet ipſe iudex ſuꝑior remittere ſi vellet. ⁊ eſt ſi. de renū. c.vl. At noͣ. ꝑ hāc lr̄aꝫ terminatā queſtionē qͣ q̄rit̉ an termī aſfignatio quā facit iudex a quo appellatū ē. hēat vim delatōisvides eī. ꝙ ſi detulit nō reaſſumit iuriſditōꝫ. etiā ſi fruſtratoria fuerit̓ appellatio. ſꝫ elapſo termīo aſſignato et appellatore negligente reaſſumit iudex iuriſditionē. sͣ. e. ſepe. vel ſatis poſſꝫ dici ꝙ decre. iſta locū hꝫ. cū appellās ꝓſeqͦt̉. ſi eniꝫnō ꝓſequeret̉ tn̄c nō obſtā. delatiōe reaſſumet iudex iuriſditionē ꝑ iura p̄dicta. et per hāc lr̄aꝫ que dicit ſupra appellatore nihilōinꝰ ⁊c̄. ad hoc facit. qd̓ noͣ. ber. de ma. ꝯͣct. ꝯͣ inter eccle. c. ij. in. iiij. glo. ſꝫ ꝓbatur id optīme ꝑ decr. sͣ. e. oblate. īprī. vbi deferre et terminū ad ꝓſequendū aſſignare. ponunt̉in diuerſa. Item vr̄. ꝙ aliter debeat mittere appellās qn̄ delatū eſt. et aliter qn̄ ſolus terminus eſt p̄fixꝰ. qd̓ dic vt. noͣ. sͣ.de renū. veniēs ī glo. ſꝫ non vr̄. Itē ſi ꝯͣriū diceret̉. iā ſequēret̉ ꝙ oī appellatōe deferret̉ a iure cū ab ipſo iure ipſi pro ſequēti ſtatutꝰ ſit terminus. ij. q. vij. ei qͥ. sͣ. e. cū ſit. et. c. ex rōeſicut ergo iꝰ terminū ſimpliciter ſtatuēdo n̄ d̓tulit. ⁊ ſic d̓ iudice̓ eadē rōe ē dicēdū. vide archi. ij. q. vi. appellatōe.g ¶ Statuta. Eſt aūt rō quare illd̓ ī appellatōibꝰ a diffinitīainterpoſitis. qꝛ iuſte potuit iudicare iudex .ſ. ẜm allegata exꝓbata. et iuſtę poſſet ipſius ꝯͣriū iudex appellatiōis ꝓnūciare ꝓpter nouas ꝓbationes. T. de temp. ap. ꝑ hāc. de teſti. finitatis. sͣ. d̓ fi. inſtru. cū io. et iō. deferēdo appellatiōi a diffinitīa interiecte. non potuit increpari iudex. ſꝫ ſecus in appellatione ante diffinitiuā interpoſita. qꝛ ibi fit querela tantumde iniqͥtate iudicantis. ad hoc sͣ. e. interpoſita §. vlt. An aūtſi iudex ap. ꝓnunciet bene iudicatum et male appellatū. ipſęidem vel primus iudex habeat exequi ſententiam noͣ. sͣ. deof. dele. paſtoralis. §. preterea. in glo. vlt. i0. an.Feo qͦ appellat. ſi appellans. jͣ. xxx. dies inſtanternō petit apoſtolos appellationi renunciat ſi iudexmodo debito requiſitus illos nō tradit. ſed poſteaprocedit non valet eius ꝓceſſus.

k ¶ Inſtanter. ſicc. di. priſca. sͣ. de renū. quidam. Quid ſiqͥs dicat apoſtolospeto. ⁊ iteꝝ pcto. etcum inſtantia peto.nūqͥd dicetur inſtanter petiuiſſe. videt̉ꝙ iteratiōes ille habeantur ſolum provna petōne. ſicut cūquis dicat appelloappello eſt vnica appellatō. xxxi. q. ij. lotharius ꝯſuetudo que eſt optima leguinterpres. sͣ. de ꝯſue. cū dilectus. interpretatur talē petitiōꝫinſtantem dici quod tenet guil. in ſpe. ti. de appellationibus§. ſeqͥtur ad fi. dicens. ꝙ hoc nūqͣꝫ vidit opponi. ⁊ ꝙ ſatiſſacit qͥ inſtanter in ipſo actu appellandi illos petit. tu dic ꝙ debet illos iterum petere. cū textus dicat eos inſtāter ⁊ ſepipetēdo. ij. q. vi. poſt ap. et. jͣ. dicit cū debita inſtātia. ⁊ ad hocjͣ. de ſen. ex. ꝯſtōꝫ in fi. hodie dic vt ī cle. e. t. qͣꝫuis. i. Rn̄. Iudex tn̄ etiā nō petēti apl̓os dare dꝫ. C. de ap. qm̄. ij. q. vi. abeo. Sꝫ lꝫ tūc nō det. nō hꝫ locū pena. de qͣ. jͣ. ij. Rn̄.l ¶ Uadat. Sed nonne iter arreptum habetur pro ap. sͣ. e.dilecti filij .i. forte illud hodie correctum eſt per decre. vt debitus. de ap. vel licet habeatur ꝓ apppellatione. cum tamēappellatum eſt verbo non habetur pro apoſtolorum petitōne. vt hic. ⁊ fuit hoc ſtatutum vt facilior inſtructio ꝑ apoſtolos habeat̉. sͣ. e. vt ſuper ſimile eſt vbi non ſufficit factum. qꝛrequiritur ꝟbum. sͣ. de elec. eccleſia veſtra.m ¶ Decreuit. sͣ. e. ſuꝑ Io. an.n ¶ Loco. quia non cum equitat vel ꝑ viam pergit. ⁊ ꝙ dictempore .i. infra dictos. xxx. dies vel non de nocte. vel cū eſtin prandio vel in miſſa.o ¶ Expreſſe. hoc eſt aperta vel manifeſta rebellio. ad idemjͣ. de ſen. ex. venerabilibus. §. ſecus.p ¶ Regligenter. hic dolus et negligentia equiparantur. etfacit ad ea que dixi. sͣ. d̓ elec. ſi compromiſſarius. Iohānesan.On ſolum. Inuocata per iudicem poſt diffinitiuāInſentētiam. a qua appellatū extitit. reuocantur ſtatim per iudicem ap. etiā ſi ante appellatōꝫ fuerintinnouata. attentata vero poſt appellationem antē diffinitiuam non reuocantur. niſi primo de veritate conſtiterit. niſipoſt inhibitionem debito modo factam attentata fuiſſent.Ortum habet illa decre. ex his que noͣ. inno. et hoſti. sͣ. e. bone. de of. dele. paſtoral̓. §. preterea. de excep. dilecti. d̓ clec.dudum. ij. et plene per gar. de elec. cupientes. §. penult. infine.y ¶ Diffinitiua. diſtinguit igitur hec decr. inter ap. a diſꝫ