De appellatio.

XXI.

iuriſdictōnē aliquā vēdicare¶ Cū vero is qui ad remē. cūriam ſuper aliqua cāˡ vocē appellationis emittit: nihilominꝰ ī cauſis alijs ordinarij ſuiluriſdictōni ſubijciatur remē.archiep̄us vl̓ officialis ipſiusnequaquā iuriſdictionē ipſāī alijs īpediant: aut ab eiuſdēordinarij poteſtate totalitereximant taliter appellātesDebet āt ad eosᵏ ab ep̄is p̄fate ꝓuincie ſuper cāis: inquibus tꝑalēᵏ iuriſdictōꝫ exercētniſi forte de conſuetudīeº autpriuilegio ſiue iure alioʸ ſpāliſit appellandum ad alium appellari. ¶ Sentētias quoqueinterdicti vel ſuſpenſionis ſeuexcōicationisq in appellanteꝫab eo a quo appellatū ꝓponit̉ ꝓmulgatas: nullatenꝰ niſi vocatisˣ partibꝰ ⁊ de appellatione legittime cognito reuocētᵍ aut denūcient eſſe nullas. ¶ Cū aūt ad remē. archiep̄m ab audiētia ſuffraganei

ſui ſuper aliqua cā fuerit an̄ ſētētiāᵗ appellatū. Idē ar̄ep̄spoſtqͣꝫ de appll̓ō ne ꝯgnitoʸ ꝯſtiterit eam minꝰ rationabilēextitiſſe: cām ad eundem ſuſfraganeū remittereʸ non poſtponat¶ Idēv T ſuper⁊ appell̓oneac eiꝰ cāᵇ īſtructio faciliorᵇ valeat ī ꝓceſſu hr̄i. diſtriote precipimꝰ ꝙ illeᵈ a quo adpellat̉ apl̓os appellāti iuxtatenorē ꝯſtōis nr̄e ſuper hoc ēditeᵉ tribuat reqͥſitꝰª. ¶ Sivero n̄ exhibuerit. extūcᶻ ſi forte ī cā ꝓcedat niſi appellōni īnūciatūʰ fuerit. eiꝰ īualidꝰ ⁊ inritꝰⁱ ſit ꝓceſſꝰ. Clemens. iiijcUꝫ appell̓ōnibꝰᵏ friuolis nec iuſticia deferat:necͣ ſit a iudice deferēdūˡ. ſi iudex ī feriorᵐ a ppll̓onē mīꝰ legitimā nō admittatᵏ: eā appellatore nihilominꝰ ꝓſeq̄nte ſuperior de ipſa cognoſcens.cām ad priorem iudicem iuxta ſanctiones canonicasᵈ ſine

exprimeret cauſam rationabilē puta ſe timore tormentorūcōfeſſum. vt ſuperius dixi. vel per errorē. ff. de cōfeſ. l. vlti.et pe. alias ergo anteqͣꝫ ſuꝑior de appellatōe cognoſcat et inhibiat. p̄t iudex ſnīaꝫ excqͥ. poſtea non. jͣ. c. non ſolum.i ¶ Aliū ab appellāte appellato et iudice. iſte enī alius n̄ trāſtulit ad ar̄ep̄m cauſam ſuam. et iō ſimpliciter p̄t aduerſariuꝫ coram ſuo iudicecōuenire et nō coraꝫarchiep̄o cū nullamhabeat poteſtateꝫ īipſuꝫ. de of. ordi. paſtoraliſ. sͣ. e. romanain prin. ad hoc. sͣ. e.cū teneamur. talesergo citare non pōtqd̓ ꝟum eſt niſi iuriſdictionē ſuā impedirent. jͣ. de pe. rōana.k ¶ Pmoi. cū caſusiſte non ſit exp̄ſſusin iure. sͣ. de off. or.paſtoralis.l ¶ Aliqua cā. ī quatm̄ exemptus eſt appellās a iuriſdictōeſui iudicis. archiep̄ergo ī alijs cauſis inqͥbus remanet in iuriſdictiōe ordinarijnullā hꝫ poteſtatemvt hic dic̄. ad hoc. sͣe. propoſuit. vbi dehoc. lꝫ enī ip̄e ſubditus appellās fortaſſis poſſet illū excuſare vt ſuſpectū. vt. sͣ.e. ad hoc ſi ī vna. archiep̄s. tamē de hocſe intromittere nonhꝫ vt hic.m ¶ Eos .ſ. archiepiſcopos.n ¶ Temporalem. quam in criminibus per alios exercent.quod dic vt. jͣ. e. li. ne cle. vel mo. c. vlti. et hoc qd̓ dr̄ probamus olī per decr. de li. pu. c. ij. vbi de hoc. sͣ. de maio. ⁊ obedien. ſolite. et ibi etiam de hoc. et vide quod noͣ. hoſ. in ſumma. e. titu. §. de quo ad quem. et ꝟ. ſed pone. et ꝟ. ſequen.o ¶ Conſuetudine preſcripta. alias non valeret. sͣ. de conſue. c. vlti.p ¶ Alio. puta in cā feudiſ. sͣ. de fo. compe. ex traſmiſſa. ⁊.c.verum. de maio. et obe. ſolite.q ¶ Excōicationis. in hoc ſunt iſta paria. ad hoc. jͣ. de ſen. ex.is cui in fi.r ¶ Uocatis partibus. sͣ. e. c. §. ſi vero. nam merita cauſarū⁊c. C. ſi per vim vel alio modo. l. vlt. et concor. ad hoc. sͣ. deof. ordi. cum ab eccleſiarums ¶ Reuocent vel abſoluant. et intelligo hoc verum. vbi ꝑiculum non eſt in mora. quia tunc bene poſſet abſoluere. et ſin poſſet nullas nunciare vel reuocare. ad hoc. sͣ. e. qua frōte§. i. de ſen. excom. ſacro. ibi abſqꝫ periculo ⁊cͣ.e ¶ Ante ſententiam. quia aliud ſi a ſentētia. quia ibi aggreditur iudex ſtatim cognitionem principalis negocij. qd̓ dicvt no. sͣ. e. vt debitus. in glo. pe. Quis auteꝫ habeat exequiſententiam latam per iudicem ap. vide quod nō. sͣ. de of. deleg. paſtoralis. §. preterea.y Cognito. legitime .ſ. partibus prefentibus vel altera ꝑ

contumatiam abſente. sͣ. c. interpoſita.x ¶Rationabilem. vt quia peccatum fuit in dec. cordi. velin decr: vt debitus. vel cauſa non eſt reperta vera.Remittere. quid de attentis. videbiſ. jͣ. e. non ſolūa ¶v T ſuper. Si iudex requiſitus non tradit apoſtoloset poſtea procedit incauſa non valet proceſſus niſi renunciatum fuiſſet appellationi. Diuide decre.in duas partes in qͣruꝫ prima ponit iusantiquum. In ſcd̓apenam iudicis nonſeruantis. et emanauit ſuppletorie ad d̓cre. sͣ. e. cordi.b ¶ Cauſa. debꝫ .n.ī apoſtolis cauſa appellationis exprimiet cā delationis velrepulſionis. sͣ. e. c. i.c ¶ Facilior. cōcor.sͣ. e. li. de elect. cupientes. §. ad hec.d ¶ Ille iudex. ſcilꝫquando extra iudicium appellatur. conſueuit appellans dicere ⁊ apl̓os peto ſiſit qͥ ipſos mihi dar̄poſſit et debeat.e Edite. sͣ. e. ti. cordi.f ¶ Requiſitis. cum debita inſtantia loco ⁊ tēpore congruoalias pena ſequens locum non hꝫ. jͣ. e. ti. ab eo. ij. Reſp.g ¶ Extunc .i. exquo negauit expreſſe. vel infra tempuſ debitum negligēter vel malicioſe non tradit. jͣ. e. ti. ab eo in fi.h ¶ Renunciatum. tacite vel expreſſe. sͣ. de of. dele. gratum.de teſti. cum veniſſet.i ¶ Irritus. poſito ꝙ alias valeret de iure puta qꝛ fruſtratoc Um appellationibus. Iudex ap. inique appellātēria eſſet appellatio cui deferendū non eſt. jͣ. e. c. ꝓxi.ſante ſnīaꝫ remittere dꝫ ad iudicē principalem et ī expenſis condemnare. et hoc ſi prīcipalis iudex non detuleratappellationi. ſꝫ ſi detulit non fiet remiſſio de neceſſitate. Inappellationibus interpoſitis a diffinitīa ātiqͣ iura ẜuentur.l ¶ Deferendum. habet enim iudex iuſticiam imitari. de. ꝟ.ſigni. forus. in fi. et merito non eſt deferendum app. friuole. non enim fuit inuenta vt eſſet iniqͥtatis defenſio. ſed innocentie remedium. sͣ. e. ad noſtram. et. c. cum ſpeciali. §. porro. ſic et iuramentum non fuit inuentum vt eſſet vinculuꝫ iniquitatis. sͣ. e. li. de iureiuran. c. i. cum ſuis concorm ¶ Inferiora a quo appellatum fuit ante ſententiam.n ¶ Admittat. tradere tamen apoſtolos non eſt deferre: vtdixi. sͣ. e. cordi.o ¶ Canonicas. sͣ. c. vt debitus. et. c. romana. in fi. hoc verūniſi iudex deferat. vt. jͣ. e. c. ij. in fi.

K4