eandem curiami omiſſis dictꝭſuffragijs appellari: niſi alid̓remē. eccl̓ie de ꝯſuetudīeᵏ cōpetat in hac parte. ¶ Cum ātad prefatam curiam ab eorundem ſuffraganeorū l̓ ſuorumofficialium audiētia fuerit appellatum remen̄. archiep̄us qͥꝓ tempore fuerit: l̓ officialesipſius nullatenus ī appellationis cā interpoſite an̄ diffinitiuamᵐ ſnīam citētᵏ partes necetiam alijs illā ꝯmittāt appellationis eiuſdem cā ꝓbabiliſeu legittima n̄ expreſſaº ¶ Sivero vocatꝭ partibus vel nullatenus aūt nō īfra. x. dies pīterlocutoriamʸ vel diffinitīaꝫſnīam appellatū fuiſſe: ſeu aliqͥd aliud ſil̓eq: ſicqꝫ non eē perappellationē ad eundeꝫ ep̄mvel eius officialem deuolutūnegotium p̄ponat̉: ijdem niſiprius ipſis ꝯſtiterit: cāꝫ ipſaꝫad eos totalit̉ˣ fuiſſe delatā ꝓhibere ne ī illaᶻ l̓ ne ad execōꝫ

ꝓcedat̉ ſnīeᵗ non preſumantꝰ.Qd̓ ſi obijciat̉ ex iniuſta cāſeu minusˣ legitīa ante ſnīamappellationē interpoſitam extitiſſe: ⁊ ex ea non eſſe appellatōꝫ hmōi admittendam: neq̄unt predicti archiep̄ſ vel eiusofficialis ꝓhibereª ne ꝓcedat̉in cā: niſi prius appellatōe recepta velut emiſſa ex cā ꝓbabili cognoſcere incipiant d̓ cāhmōi: an ſit veraᵇ ¶ Si autēpoſt ſnīam in caſibus a iure ꝓhibitꝭᶜ vtpote a ſnīa ſuper manifeſto ⁊ notorioᵍ crimīe vl̓ dequoᵉ qͥs in iureᶠ confeſſus extitit ꝓmulgata: vel cōſimilibꝰᵍappellatū fuiſſe dicat̉: pn̄t neſnīa executōi mandet̉ʰ poſtqͣꝫcognoſcere ceperīt: vtrum ſitrecipiēda l̓ n̄ appellatio ab eoīterpoſita īhibere. ¶ In aliūquoqꝫ qͥ circarē d̓ qͦ int̓ appellātē ⁊ appellatū ꝯtrou̓ſia vertit̉ aliqͥd pꝰ eorū īhibitōꝫ attētat: nō valēt occaſiōe hmōi

⁊ hoc tenēt moder. qd̓ ē falſuꝫ. vt. sͣ. de cōſue. c. ij. vbi d̓ hocg ¶ Curiā. niſi appellare vellet ad papā. ad quē omiſſo medio appellat̉. ij. q. vi. ad romanā. ⁊. c. qͥſqͥs. ⁊ idē in legato d̓of. le. c. i. vbi d̓ hoc. ⁊. ij. q. vi. c. iij. ſecꝰ ẜm l. ff. d̓ ap. l. īꝑatoh ¶ Prelatis. qͥ iuriſdictōꝫ hn̄t. qd̓ dic vt. sͣ. de of. resor. cū ab eccl̓iaꝝ.i ¶ Curia reme. d̓ qͣſupra dixi.k ¶ Cōſuetudīe. quedat iuriſdictōꝫ .sͣ. d̓fo. cōpe. cū cōtingatsͣ. e. li. e. ti. rōana. deoff. ord. roma. et inhoc caſu poſſumusītelligere. sͣ. de p̄b.referēte. de no. ope.nūc. ſignificātibus.Idē ſi de priuilegiocū iſta ſint paria. ix.q. iij. cōqueſtꝰ. sͣ. deof. or. duo ſil̓ ī. §. dꝫl ¶ Qui ꝓ tꝑe. q. d.iſtud n̄ ē ius ſpāle etꝑſonale qd̓ extīguat̉ cū ꝑſona īmo ꝑpetuū eſt. sͣ. de trāſac.de cet̓o. ⁊ in alijs archiep̄is etiā ẜuandūeſt. sͣ. de of. or. rōa.ad fi.m ¶ Diffinitiuā. qꝛī appellatiōibꝰ a diffinitīa nō eſt neceſſecāꝫ exprimere. vt dixi. sͣ. e. cordi. et ſicibi nō hr̄et locuꝫ qd̓ſequit̉.n ¶ Citēt. ⁊ ſi citauerit īpune n̄ paret̉. ff.de iur. om. iu. l. vl. ⁊hoc ītelligas vbicūqꝫ qͣs citat̉ ab aliquo. ⁊ conſtat ꝙ citatꝰn̄ ē d̓ iuriſdictiōe citātis n̄ tenet̉ ꝯparere niſi cā talis ī citatorio exprimat̉ ꝑ quā appareat illū iuriſdictiōeꝫ habere ſi ꝟaſit illa cā. ff. qͥ ſatis co. l. ſi ꝟo. ff. de ſer. l. i. In dubio meliusē ꝯparere. xxiij. q. i. quid culpat̉. ff. de iudi. ſi qͥs ex aliena. etadde quod noͣ. iij. q. ij. ſi ep̄s. de accu. veniens.o ¶ Expreſſa. dupliciter pōt ītelligi .ſ. ꝙ ar̄ep̄s niſi videat inappellatiōe expreſſam ꝓbabilē cāꝫ. nec citabit nec ꝯmittet l̓dic exp̄ſſa in citatorio l̓ ꝯmiſſiōe. qꝛ ī cōmiſſiōe vel citationecxprimet ꝓbabilē cāꝫ ob quā ſit appellatum. Sꝫ ꝯͣ. sͣ. e. ti. ſiduobꝰ. vbi ar̄ep̄s cāꝫ ī citatōe n̄ exp̄ſſit. ⁊ tn̄ tenuit citatō. ſꝫillud ꝑ iſtud ſupplēdū ē vel citare nō dꝫ vt hic ſi citauerit exp̄ſſione nō facta tenet. vt ibi qꝛ multa fieri ⁊cͣ. ẜm hoſt.p ¶ Int̓locutoriā. ergo īterlocutoria trāſit ī rē iudicatā. niſiab iꝑ̄a. jͣ. x. dies fuerit appellatū. sͣ. d̓ elec. cū dilcī. ī fi. qd̓ verū ē quo ad ꝑtē ſꝫ n̄ quo ad iudicē. qd̓ dic vt. sͣ. e. ti. cū ceſſanq ¶ Sil̓e. vt ſi dicat̉ appellatōi renūciatū ta te ⁊. jͣ. e. c. vl.cite l̓ exp̄ſſe. sͣ. de of. dele. gratū. l̓ dicat̉ ex ꝓbabili cā nō appellatū. jͣ. ꝓxi. rn̄. l̓ dicat̉ n̄ appellatū ī ſcriptis. eo caſu quodebuit ī ſcriptis appellari. sͣ. e. c. i. an̄ ergo qͣꝫ d̓ his ꝯſtiteritpriorū iudicum nō impediet offm̄.forte cā ſit falſa.r ¶ Totalit̓ .i. talē fuiſſe appellatōꝫ. que deuoluat negotiū lꝫg ¶ Illa .ſ. quādo appellatū ē an̄ ſnīam.t ¶ Snīe .ſ. quando eſt appellatum a diffinitiua.v ¶ Preſumāt. Primo .n. debet de iuriſdictiōe cōſtare ⁊ cognito an ſit iudex exercitiuꝫ iuriſdictionis p̄cedere. sͣ. de reſcrip. ſuꝑ literis ad fi. Inno.

x ¶ Minus legitīa. cum cā nō eſt iure expreſſa. ff. de legi. nōpoſſunt. sͣ. e. paſtoralis. in prin. ⁊ hoc arbitrabit̉ primo iudex an legitima cauſa ſit. ⁊ ſi male arbitraret̉ apellari poterit. ff. qͥ ſatis co. l. arbitrio. ⁊. l. ſe. ſi aūt cām in iure exp̄ſſamnegaret eſſe legitimā nō audiet̉. ff. de ꝓbat. ab ea ꝑte.a ¶ ꝓhibere. ꝑtibꝰvel iudici a quo fuitappellatum. vel forte t̓tio deputato forte ad executionē ſententiarum.b ¶ Uera. lꝫ .n. quoad cōmiſſionē faciendā fufficiat ꝙ probabilis ſit cā. vt. sͣ. §. cūaūt. ꝓbari tn̄ hꝫ veritas cauſe ap. niſi ſeofferēs ꝓbaturū corā iudice a quo ap.n̄ fuerit admiſſus. utsͣ. e. īterpoſita et dicvt ibi.c ¶ PProhibitis. ml̓to ergo fortiꝰ hoc innō ꝓhibitis locū habebit ar. a mīo. sͣ. deelec. cū in cūctis.d ¶ Notorio ī quonō admittit̉ ap. sͣ. ecum ſit romana. ⁊. c.ꝑuenit. ⁊. c. cōſuluit⁊ dic notorio ꝑ euidentiam rei. vt differat ab eo notorio iuris ꝑ cōfeſſioneꝫ. dequo ſequit̉.c ¶ Uel d̓ quo. Nōalternatiuā. nam videt̉ ꝙ tria cōcurrer̄debeant ad hoc vt īcrimīe nō debeat appellari .ſ. ꝙ ſit cōfeſſus teſtibus conuictus et argumentis ſuperatus. ij. q. vi. §. ſunt quoꝝ ꝟ. nullus. C. quo ap. no. re. l. i.et dixit dn̄s Azo. ꝙ niſi omnia iſta tria cōcurrant. reſeruat̉ꝯdemnato beneficium appellandi. Alij dicunt et forte beneꝙ confeſſus in iure non auditur appellans. ſi tamen ita ſit cōfeſſus ꝙ ſtandum ſit confeſſioni non tormentorū formidineterritus. ⁊ hoc tam in ciuili qͣꝫ in criminali niſi vellet allegaſe ſic errore facti confeſſum. In quo caſu poſſet appellari viſuum corrigeret errorem. ff. ad turpil. l. i. §. vl. ⁊ hec opinioper hanc litteram ſatis probatur que diſiunctiue loquitur.nec poſſet negari crimen per confeſſionem fore notoriuꝫ. sͣ.de coha. cler. veſtra. et in notorio non admittitur appellatovt in proxima glo. et noͣ. Io. et archidy. ij. q. vi. quicunqꝫ. etij. q. i. in pͥmo.f ¶ In iure. alias non preiudicaret confeſſio ſuper crimine.sͣ. de confeſ. c. vlti. ſaluo eo ꝙ habes de exceſ. prelato. qͣꝫ ſitgraue.g ¶ Conſimilibus. puta ſi appelletur ne teſtamentum aperiatur. vel ne ſcriptus hēres in poſſeſſionem mittatur. ff. deap. reci. vl̓ non. l. pe. et vl. sͣ. e. conſtitutus. ij. vel per contumacem in non veniendo. vt. xxiiij. q. iij. de illicita. Io. an.h ¶ Mādet̉. ergo notoriꝰ criminoſus ⁊ cōfeſſus in iure audit̉ appellās ꝯͣ iura ſuperius ſignata. Pōt dici ꝙ notoriꝰ criminoſus appellare poteſt. ſed iudex non tenetur appellatōideferre. vt in contrarijs. ad idem. sͣ. de ap. paſtoralis. niſi