ad nosª duxerit appellandūˡcauſam appellationis in ſcriptꝭ aſſignare deproperetꝰ: petatᵉ apoſtolos quos ei precipimus exhiberiᶠ In quibus appellationisᵍ cauſam exprimat⁊ cur appellatio nō ſit admiſſa. vel ſi appellatiōi forſan exſuperiorisᵏ reuerētia ſit delatūⁱ. Pꝰ hoc appellatori ſcd̓ꝫlocorum diſtantiā perſonarū⁊ negocij qualitateꝫ temporeꝑſecutionis indultoᵏ ſi voluerit appellatus ⁊ petieritˡ. prīcipales perſone per ſeᵐ vl̓ perprocuratores inſtructos cummandato ad agendum. ⁊ cuꝫrationibus et munimentꝭᵏ adcauſam ſpectantibus accedātad ſe. ap. ſic parati. vt ſi nobiſviſum fuerit expedire finito

appellatiōis articulo l̓ de partium voluntate omiſſoᵖ procedat̉ in negotio principali qͣꝫtūde iure poterit et debebit hisq̄ in appellationibus a diffinitiuis ſentētijs interpoſitꝭ antiquitasq ſtatuitˣ non mutatꝭ.Sd̓ ſi appellator que premiſſaᵍ ſunt non obẜuet. reputabit̉nō appellās et ad priorꝭ iudicis redibit examen in expēſislegitimis ꝯdēnandusᵗ. ¶ Siaūt appellās ꝯtempſeritʸ hocſtatutum in eum tanqͣꝫ in contumacem tam in expenſis qͣꝫ īcauſa. quantum a iure permittitur ꝓcedaturˣ. ¶ Iuſtum ēquidem vt in eum iurā inſurgant: qͥʸ ius ⁊ iudicēᶻ et ꝑtēeluditᵇ.¶ Idē ī eodeꝫ.

a ¶ Ad nos. maxime ẜm quoſdam ẜm hoſt. in his q̄ d̓ nouoinducit hec conſtō locum non hꝫ niſi in appellationibus iut̓poſitis ad papam cum hoc hic exprimat̉ et cum ſit penaliset ſic reſtrīgenda. et ꝙ ſolum de appellationibꝰ interpoſitisad papā ītelligatur. ſatis ꝓbat̉ ꝑ decr. de fo. cōpe. romana.i. Rn̄. vbi hēs ꝙ archiep̄s de conſenſuꝑtiū non p̄t de cā cognoſcere appellatōiſarticulo pretermiſſoergo neceſſe ē dicereꝙ dec. iſta loqͣt̉ ī papa. Sꝫ ẜm pͥmā opi.poſſet dici idē ī quolibet alio iudice ordinario q̄ per ſimplicēq̄relā cognoſcer̄ poſſit vt legatus. c. i. deof. le. ſed archiep̄s ꝑquerelā cognoſcęrenō p̄t. et iō primo eſtſibi vidēdū an̄ appellatio deuoluat.b ¶ Appellandū. ꝟbo. qꝛ adhuc hodieẜm ho. poterit factoappellar̄. vt. sͣ. e. meminimꝰ. et. c. ſuggoſtum. et. c. hoc ſic̄ dehꝰ. sͣ. d̓ ap. vt d̓bitꝰc ¶ In ſcriptis. iſtd̓ſpāle in appellatiōead papā interpoſitaAlij ꝯͣ et facit ꝓ eis. sͣ. de ꝓba. qm̄ ꝯͣ. Ad qd̓ dic̄ hoſt. ꝙ lꝫ nōfuerit in ſcriptis redactū poterit fides fieri. Sꝫ nūquid q̄libꝫſcriptura ſufficiet. Dicit. Inno. ꝙ ſic. ſatis. ſt. ē ꝙ forma q̄ appellatū ē in ſcriptis ꝓbari poſſit. Expeditiꝰ tn̄ ē et melius ꝙſcriptura ſit publica vel autēticū ſigillū. sͣ. d̓ fi. īſtru. c. ij. ⁊ facit sͣ. e. li. de elec. vt circa.d ¶ Deproperet .i. feſtinet vel valde ꝓperēt. p̄poſitio d̓ hicauget. ſic. C. de iudi ꝓperandū.e ¶ Petat apl̓os īſtant̓. ⁊. jͣ. xxx. dies. jͣ. e. ab eo. vt ī cle. qͣꝫuiſe. ti. et nō ītelligas de apl̓is petro et paulo. ſꝫ d̓ lr̄is dimiſſorijs. ff. de li. dimiſ. l. vna. ff. de ꝟ. ſig. l. dimiſſorie.f ¶ Exhiberi. ꝙ ſi non exhibeāt̉. et poſtea iudex in cā ꝓcedatniſi appellationi renunciatū eſſet inualidus ē ꝓceſſus. jͣ. e. vtſuper. quod eſt verum ſi debitis loco mō et tꝑe reqͥſitis eosexpreſſe denegat. vel. jͣ. debitū tꝑs negligenter vel malitioſetradere p̄termittit. jͣ. e. ab eo. ij. Rn̄. Et nota ꝙ iudex tradēdoapoſtolos videtur appellationi deferre. sͣ. e. ti. dilectꝰ. ad fi.quod verum eſt quando tradit dimiſſorios vel reuerētialesſecus ſi refutatorios vt ſequit̉. ſic nec termini d̓latio hꝫ vimdelationis. vt dicam. jͣ. e. ti. cum appellationibus.g ¶ Appellationis. admittende vel non. et tunc ſequētia veniunt expoſitiue ad cauſam ob quam appellatū fuit.h ¶ Superioris. non dixit pape. et ſic no. ꝓ his q̄. sͣ. dixi.i ¶ Delatum. ſolet fieri in dubio cum dubitatur de veritateappęllationis alias caueat penam. sͣ. ti. proxi. c. i.k ¶ Indulto. a iudice a quo eſt appellatum. d̓ quo dic vt. sͣ.l ¶ Petierit. quia non ſufficit ꝙ hoc gerat in mente niſi hoce. ti. cum ſit romana.exprimat ore. ff. de ꝟ. ob. l. quicquid aſtringende. Et nota ꝙẜm iura vetera aut recipiebatur appellatio a iudice. l̓ a ꝑteaut non. nec ſtatuebatur terminus. In ſecundo caſu ſufficitmittere procuratorem ad impetrandum et contradicendumIn primo debet mittere procuratorem ad proſequendā cāꝫappellationis. ſed d̓ principali nil dicebatur per autiquā iu

ra. hodie autem ſi hoc petit appellatus tenetur mittere nonſolum ad proſequendam cauſam appellationis. ſed etiā prīcipalem vt hic vides ſi huiꝰ cōſtōis penas euitare volueritet ſic addit ſolum iſta cōſtō et non derogat. Sed contra. sͣ. e.qua fronte. vbi hoc videtur eē ī optōne appellantis. So. quidam exponunt ibi ſimalum erit aduerſarius .ſ. appellatus.Alij dicunt illud correctum per iſtd̓. Alijꝙ dec̄. illa dat optioneꝫ appellāti ad quēappellari velit. nonan velit principaleꝫcāꝫ ad iudicē appellationis deferri. veldic ꝙ ibi datur optōan velit coram eo adquem appellauit littigare vel delegatūimpetrare. et hoc cūappellatus nō cōtradixit. vt hic.m ¶ Per ſe non dat̉optio vt perſonā trahere poſſit. ſed cāmvnde iſtud vel quodſequitur non refert̉ad ptāteꝫ appellatiſꝫ appellātis. io. an.m ¶ Munimentis .i. priuilegijs et inſtrumentis. et omnibꝰhis per que poteſt cauſa muniri. sͣ. de do. et contu. c. fi. deelectio. cupientes. sͣ. c. li.o Imito. per approbationem vel caſſationem appellatōisqd̓ eſt officium iudicis ap. ij. q. vi. ad fi.p ¶ Omiſſo. quod non poſſet archiepiſcopus. sͣ. de fo. cope.romanā. i. Rn̄.q ¶ Antiquitas reuerenda. sͣ. de tranſla. qͣꝫto.r ¶ Statuit .ſ. ꝙ appellans in eis appellationis cāꝫ nō teneatur exprimere. ſed ſufficiat dicere appello ab illa iniqua ſententia. et iudex debet appellationi deferre. et poteſt ſtatueroterminū appellanti ad appellatōeꝫ proſequendā. e. ti. cū ſit.g ¶ Premiſſa ſunt .i. cāꝫ appellatōis non expreſſit in ſcriptiſet apl̓os non petijt. ⁊ inſtructus non venit vt hic dicitur.t ¶ Condemnādus. non dixit condēnatus. Unde dixit hoſt.ꝙ iudex principalis cauſe habet condemīatōnē facere. Seddic ꝙ etiam iudex appellationis ipſam poteſt facere. jͣ. e. cumappellationibus. i. Rn̄. in fi.v ¶ Contempſerit. qͣre hoc dicit cuꝫ in voluntate appellātisreſideat ire vel non ire. Hoc intelligitur ẜm ber. cū appellatus hoc approbauit .ſ. cum volebat corā ſuꝑiore cāꝫ ꝓſequiSi igitur poſtea non ſeruauerit hoc tatutum .i. ſi non veniatinſtructus vt debet. contra ip̄m tanͣꝫ contra cōtumace̓ ꝓcedet̉ tā ī expēſis qͣꝫ in cauſa. Et qͣliter ꝓcedat̉ ꝯͣ ꝯtumacē̓ reuvel actorem li. conteſ. vel nō cont. vl̓ quaſi cont. plene noͣ. sͣ.de do. et contu. prout.x ¶ Procedatur. per illū ad quem eſt appellatum. sͣ. e. ſepe.et. c. per tuas. nec eſt mirandum ſi tales taliter puniuntur.iuſtum eſt ⁊cͣ.y ¶ Ius. sͣ. e. in prin.z ¶ Iudicē. qui appellationem recepit et terminū aſſignauitb ¶ Aludit. qd̓ reprobat̉. sͣ. de ali. mu. iu. ca. fa. c. i. de poſtua ¶ Partem. que vent inſtructa coram papa.p̄la. bone. ij. §. nec nocebat. ff. de iudi. ſi p̄tor.