De appellatio.

LXIX.

nec ab ea ſit appellare neceſſeepiſcopo tamē quem propterdignitatis prerogatiuam ampliori ꝯuenitᵐ honore fulgereſententiam ab eo ferendam licebit ad inſtar illuſtriumⁿ perſonarum per alium recitare.Sententiaꝫ quam ſcriptaꝫēdiº a iudice litigatoribus nōrecitari. vel quā pro ipſo ſtandoᵖ nō ſedēdoq proferri ꝯtin-

git nollius ē penitus momētiInno. iiij. in ꝯci. lugdun.De appellationibus.Ordi. nobis eſt litescminuereᵇ et a laboribuſ reuelar̄ ſubiectosSancimus igitur vt ſi quis īiudicio velᵍ extra ſuper interlocutoriaᵉ l̓ grauamīe aliquo

autem qualitas perſonarū et relinquatur iudicis arbitri o.ff. de iur. delibe. l. i. sͣ. de of. dele. de cauſis. vel inſpiciatur?ſuetudo loci vel fori. xi. di. conſuetudinis. Item cum epiſcopus de cā ciuili iudicat inter clericos ſuos. xi. q. i. ſi quis cūclerico. et hoc habes. C. de ſen. ex peri. re. aucͣ. niſi. Item incaſu .ſ. cum preſes d̓poſito officio conuenit̉ vt reddat ad miniſtrationem in auc̄.vt iudi. ſine quoquoſuff. §. neceſſitatem.col. Item cum papaper ſe pronūciat. valet enim ſententia lꝫnō tulerit eā in ſcriptis. ipſe enim ſolutuſeſt legibus. C. de legi. digna vox. et qꝛeius preſentia omnēſuplet ſolennitatemC. d̓ teſta. l. oīm. Itēẜm quoſdā valet ſententia lata in cā matrimoniali ſine ſcripto. per decre. sͣ. de teſti. albericus. ⁊ hoc videntur ibi tenere ber. et Io. goſ. et Inno. ſed hoſt. intelligit ꝙ ibi bene fuerit ſentētia lata ī ſcriptisſed non publicis. et hoc teneas per cle. de ꝟ. ſig. ſepe. circafi. de hoc in ſpe. de ſen. prola. §. iuxͣ. ꝟ. n̄ vꝫ. vel dic diſtinguēdum an iudex ꝓcedat ex officio an in figura iudicij vt primocaſu teneat ſententia ſine ſcriptura. in ſcd̓o non. vel an procedat in figura iudicij vtraqꝫ parte preſente. an altera cōtumāciter abſente vt in primo valeat. in ſcd̓o̓ non. et hoc dixit veriſſimum. allegat. s. vt lit. non conteſt. c. i. ⁊. c. quoniam. Itēẜm Io. et Lau. qui hoc noͣ. ij. q. i. in primis in fi. De conſenſupartium poteſt ſententia ferri ſine ſcripto. ſed bern̄. et hoſt. ꝯͣvt. sͣ. de of. deleg. de cauſis. fatetur tamen ibi hoſt. ꝙ partesbene poſſent iudiciario ordini renunciare. ita ꝙ nec locuſ eētlibello nec prolationi ſententie. et de plano inqͥreret̉ veritaset mandata ſua daret. vel aliter vt ſibi videretur ordinaret.ff. de of. ꝓcō. necquicqͣꝫ. §. de plano. et. C. de temp. ap. l. fi. ſꝫꝙ iudicando et ꝓnunciando omittatur ſcriptura dicit fierinon poſſe. Et dant doctores conſilium ꝙ iudex in ipſa ſentētia dicat in his ſcriptis. C. de teſta. aucͣ. hoc iure. C. de fi. inſtru. contractus. et dicunt quidam aliter latam ſententiaꝫ n̄valere. C. de ſen. ex pere. l. ij. et vl. qd̓ non eſt verum. ſufficitenī ꝙ ī ſcriptis ferat̉ vt hic. ar. C. d̓ teſti. l. cuꝫ antiqͥtas. §. fio ¶ Edi. non cures ſi aperta ſit vel clauſa. et hēs hoc de ſen.ex peri. recit. l. i. ar. ꝯͣ. jͣ. titu. ꝓxi. appellatio ibi ſoluit̉ io. an.p ¶ Stando. in caſibus in quibus ꝓceditur ſimpl̓r ⁊ de planō ſine ſtrepitu et figura iudicij. dic vt in cle. de ꝟ. ſig. ſepecirca fi. glo.q ¶ Sedendo. ſedere enim debent iudices non ſolum cū diffinitiue pronunciant ed etiam cum res que agitur plenamcognitionem deſiderat. ff. quis or. in bo. poſ. ſer. le. ij. §. diesin aucͣ. vt ab illuſtri. et qui ſuper eos ſunt. §. ſancimus igiturcolla. v. in aucͣ. de iudi. §. ſedebunt. colla. vi. xxiij. q. i. paratꝰibi ſedes me iudicare ⁊cͣ. iij. q. iij. ꝟ. a procedente. Quid ſi ſedebat in alta turri vel paatio ⁊ partes erant inferius. dic ꝙvalet ſentētia. potuit enī iutionem ſibi loci prouidere. ſi forte timebat. argu. sͣ. de ſpon. cum locum. de elec. bone. i. ff. d̓acquiren̄. poſ. l. ꝙ meo. §. ſi venditoreꝫ. et arg. C. vbi ſena. vl̓cla. l. iij. ante medium ad hoc. sͣ. e. li. d̓ of. delega. c. ſtatuimꝰet. jͣ. de here. c. vl. et idem poſſumus dicere de eo qui ſuperequū ſedendo tulit ſentētiam .ſ. ꝙ ſententia valeat. lꝫ non videatur ſedere videtur tamen quaſi ſedere. ff. de ſer. ru. p̄. l. qͥſella de homi. dilectꝰ et. c. ſignificaſti. Alij. ꝯͣ. C. de ſen. et inilo. prolatam. ij. q. vi. §. diffinitiua in prii. talis enim n̄ videt̉ſedere ſed baiulari. C. de of. eius cui mai. eſt iur. l. honorati.

Et noͣ. qd̓ dicitur de ſedendo intelligunt doc. ꝙ iudex in ſedeſua ſedere debeat et non ſtare. vnde quid ſi in culo doleret̉ ꝙſedere non poſſet. Iteꝫ quid ſi in ipſa ſede nec ſederet nec ſtaret ſed iaceret. ſatis forte fuit de mentē iuris ꝙ ſedere intelligatur ſi ſit in ſede ſua de plano iudicando quocunqꝫ mō ibimoretur. tamen primuꝫ tene. qꝛ minimeſunt mutāda que interpretationeꝫ certāſemper habuerunt.ff. d̓ legi. l. minime.r ¶ Momenti. ita ꝙnec eſt appellare neceſſe. sͣ. proxi. rn̄.¶ Ordi. nob̓a¶ ad papaꝫ īcappellansiudicio vel extra appellare debꝫ in ſcriptis et cāꝫ exprimereet apl̓os petere. ſivult ⁊ petit appellatus principales per ſe vel per procuratores īſtructos ſuperprincipali accedere debent ad papam. in appellationibus aſententia diffinitiua interpoſitis nil mutatur. demuꝫ appellanti et appellato conſtōeꝫ non ſeruantibus īponitur pena.Et poteſt diuidi decre. in. iiij. partes. In quarum prima ponitur conſtōnis cā. In ſcd̓a conſtō. In tertia ipſius declaratio. In quarta nō ſeruantium pena.b ¶ Minue. ſic. ff. ſi cer. pe. quidam eſtimauerint. in fi. de reſcrip. nōnulli. de do. et contu. finem. cum ſuis concor.c ¶ Subiectos sͣ. in prohe. huius li. et de of. le. c. ij. et de of.or. vt litigantes.d ¶ Uel exͣ. hoc debet intelligi quādo exͣ iudiciū appellaturtamen a iudice̓ qd̓ patet per id qd̓ de apoſtolis ſequitur ẜmIno. ad hoc. jͣ. ꝟ. his q̄ in appellationibꝰ. ibi enī excipit̉ ſedalias nō eſſet vera exceptō ſi nō includeret̉ ſub prece. ff. depenu. le. l. nā ꝙ. §. fi. ⁊ ẜm hoc qd̓. jͣ. dic̄ īterlocutoria ad actūiudicialem referes ꝙ dicit grauamine ad actum exͣ iudicialēreferās. tn̄ ꝑ iudices illatū. Sed alij ꝯͣdicētes cū appellat̉ exͣiudiciū ēt ſi nō a iudice ſeruari debere. ar. jͣ. e. concertatōi. adid qd̓ dr̄ de apl̓is. Rn̄det̉ id locū hr̄e qn̄ in iudicio appellat̉ad id qd̓ dr̄ de ꝟ. his qͥ Rn̄det̉ ꝙ illa nō ē exceptio īmo d̓terminatio l̓ ꝓteſtatio q̄dā. ⁊ hoc ē tutiꝰ. ⁊ tꝫ hoc ber. sͣ. d̓ elec.conſiderauimus. in. i. glo.e ¶ Interlocutoria. nō ius nouū appellātē ab īterlocutoriad̓bere ī ſcriptis appellare. et eqͥꝑat̉ appellatōi interpoſite adiffinitiua ex īteruallo vſqꝫ ad. x. dies. tunc enī ē appellādūin ſcriptis. ſed ſi in cōtinēti appellet̉ ſufficit viua voce appellari. ff. de appel. l. ij. et. ij. q. vi. ad fi. ſed ab interlocutoria incontinēti. et ex īteruallo appellandū eſt in ſcriptis vt hic. Etdicit goſ. et hoſt. pꝰ eū. ꝙ aliud etiā ius nouū hic īducit̉ ꝙ qͦappellat cauſaꝫ cur appellat dꝫ exprimere ī appellatiōe ſedꝑ vetera iura ſufficiebat dicere appello ab iniqua īterlocutoria ſicut in diffinitiuis et induxerūt ad hoc. sͣ. de elec. cuꝫdilecti. d̓ teſt. ſignificauerūt. ꝟ. mādamꝰ. sͣ. e. dilecto. et. c. dilecti. et. c. ex ꝑte. Sꝫ ber. ꝯͣdicēs hoc nouū n̄ eē dicēs ꝙ in illis decre. bn̄ exprimebat̉ cauſa appellādi. et cū ber. credo ꝑdecre. sͣ. e. vt debitꝰ. Itē dixit goſ. ꝙ olī exͣ iudiciū nō cōpellebat̉ qͥs cām exprimere. vn̄ et quo ad hoc iſtud ius nouū dixit. Sꝫ ber. ꝯͣdicēs ꝙ ẜm antiqͣ iura bn̄ tenebat̉ qͥ exͣ iudiciuꝫappellabat cauſaꝫ exprimere. et de hoc noͣ. sͣ. e. cū cām. ī vl.glo. et. c. ſe. in vnica glo. Iſtud ergo ſolum dicit ber. hic quoad hoc ius nouū induci ꝙ in ſcriptis appelletur in iudicio ⁊exͣ. Cā aūt iō exprimit̉ vt videat iudex cui porrigit̉ appell̓oan iuſta fuerit vt ſic appellātē admittat l̓ repellat. vn̄ ſꝑ papͣī ꝯmittēdo appell̓ones a grauamīe int̓poſitas ſcribit ſi ē ita

K 2