vnicum ꝑſonatum vel dignitatem aut prepoſituram ſiueadminiſtrationem vel officium perpetuum. quocūqꝫ nomīe cēſeant̉ cūˡ prebēda inſimul. abſqꝫ diſpenſatiōe dicteſedis in eadē eccl̓ia obtinerevelᵇ iam obtēta tenere. quodſi a quoquā ſecus p̄ſumptuꝫfuerit irritum ſit omnino.¶ Idem.On putamꝰᵈ illā ꝯſuetudinē ꝗntocūqꝫ tꝑeIde facto ſeruatā ꝯſonā rationi. ꝙ ab officialiᵍ epi-

ſcopi ad eundem ep̄m valeatappellari. ne ab eodeꝫ ad ſeipſuꝫ. cū ſit idem auditoriuꝫvtriuſqꝫº. appellatō īt̓poſitavideatur. Idem.n On ēⁿ. dū tn̄ alias ſitp̄ſcripta canōice cōſuetudoᵖ quaꝫq allegat epiſcopus reprobanda. ꝙ in inquirendis puniendis ⁊ corrigendis ſubditorum exceſſibuscōſiliū ſui capituli requirereminime teneat̉. ¶ Idem.Umʸ ī tuaˣ eccleſia ī quaconſuetudoʸ habetur ꝙ

⁊ ſic poſſet approbari illa opinio poſita ꝑ Ber. d̓ ꝯceſ. p̄be̓.lr̄as in ſi. vl. gl. ⁊ idē credo ſi hͦ eēt de ſtatuto vel ꝯſuetudineeccl̓ie. sͣ. de reſcrip. eā te. ibi erat idē Archid. ⁊ canonicꝰ. adidē. jͣ. de p̄bē. qꝛ ſepe sͣ. de ꝯceſ p̄bē. poſtulaſtis. jͣ. de ap. a colla. ⁊. jͣ. de p̄bē. cū in eccl̓ia. ī qͥbꝰ hēs ꝙ ep̄s p̄bēdariꝰ ⁊ canonicus ē in eccleſia.a ¶ Quocunqꝫ noīevn̄ ꝑ hͦ etiā camerlāgariā. vel maſſariaꝫvel economatū ꝑpetuū credo ꝓhibitū.Io. an.b Uel iā obtentaqͥd gͦ d̓ obtētis q̄roqͥd retinere. ⁊ qͥd dimittere poterit videtur ꝙ. sͣ. det̉ optio.ar. sͣ. de p̄bē. referē.te. ⁊. c. p̄terea. ⁊ meliꝰ. jͣ. d̓ p̄bē. cū ſingl̓a.§. i. vl̓ dicat̉ ꝙ ſecūdo adcptū retinerepoterit ⁊ nō primuꝫcū vacauerit primūipſo iure ꝑ p̄dictamdecre. de ꝯceſ. p̄bē.lr̄as ad decre. cū ſingula. dici poſſet ꝙ in alio caſu loquit̉. Io. an.c ¶ Oīo. vt poſſumꝰ dicere ꝙ oībus careat qꝛ oīa illicite cōcupiuit. facit. sͣ. de tranſla. licet. ⁊. c. quanto ⁊ melius. jͣ. d̓ p̄ben. cū ſingula .i. rn̄. Io. an.d On putamꝰ. nō valet cōſuetudo ꝙ de officiali epiſcopi ad epiſcopū appellet̉.e ¶ Quātūqꝫ. etiā ſi in ꝯͣriū nō ſit memoria. sͣ. c. ꝓxi. Io. an.f ¶ De facto bn̄ dicit qꝛ de iure non. vt. jͣ. dicā.g ¶fficiali. gn̄ali .ſ. ſecꝰ em̄ ſi delegatꝰ eēt ad cāꝫ ſpālē abep̄o. qꝛ tūc ad ip̄ꝫ ep̄ꝫ appellari deberet. de offi. dele. ſuꝑ qōnū. d̓ ap. dilecti. ⁊ ibi d̓ hͦ. ff. qͥs ⁊ a qͦ ap. ſit. l. i. ⁊ reprohata ēꝑ iſtud. c. gl. Gof. qͥ no. in ſum. d̓ of. vi. §. itē dubitari. ꝙ d̓ officiali ep̄i dꝫ ad ep̄m appellari. ⁊ adde qd̓ dicā. jͣ. d̓ ap. romana. .i. rn̄. Et reprobata eſt gl. Ber. poſita in ip̄o. c. dilecti filijprior de ap. vbi dicebat ꝙ de cōſuetudine poteras induci ꝙde officiali ad ep̄ꝫ appellaret̉ ſic̄ inducit̉ ex eo. ꝙ omiſſo medio appellaret̉ ad ſuꝑiorē. ⁊ idē dicebat Hoſti. jͣ. d̓ ap. romana .i. rn̄. ⁊ eadē rōe. ſꝫ falſū ē vt h̓ vides. ⁊ p̄t eē rō. qꝛ appel.latio eſt de minori iudice ad maiorē ꝓuocatio. vt no. ſūmiſte Goſ. ⁊ alij in ti. de ap. ſꝫ h̓ nō ꝓuocabit̉ ad maioreꝫ. ſꝫ adparē vel eūdē vt h̓ habes. ptꝫ gͦ ex ip̄iꝰ appellatōe deſcription ꝙ h̓ appellatio dici nō p̄t. vn̄ cōſuetudine induci n̄ poterit id ꝓpter qd̓ appellatōis ſb̓a deſcriptōe mutet̉ exqͣ rōneſequit̉. ꝙ nō valeret ꝯſuetudo ꝙ ad minorē appellaret̉. ſicutvides in ſil̓i. qꝛ nō valet pactū factū in p̄cario. ꝑ qd̓ ip̄iꝰ p̄carij natura mutet̉. vt ſi vſqꝫ ad certū tꝑs det̉. etiā an̄ tp̄s reuocabit̉. ff. de p̄ca. l. cū p̄cario. Preterea lꝫ interlocutoriamſuā iudex reuocet. diffinitiuā tn̄ nō. qd̓ dic vt no. de ap. cuꝫceſſante. cū gͦ officialis ſnīa ſit ep̄i. nō miꝝ ſi ip̄e adiri nō pōt⁊ nō ob. ꝙ ꝑ ꝯſuetudinē pōt appellari omiſſo medio. qꝛ appellare grada. im nō ē de ſubſtātialibꝰ appellatōis. ſꝫ d̓ circūſtātijs. vn̄ appellat̉ ad papā ⁊ ad legatū omiſſo medio. etcircūſtātie ꝯͣctuū ꝑ actū tolli pn̄t. sͣ. d̓ ꝯmo. c. vno. d̓ d̓po. bona fideſ. ſic ⁊ iſta circūſtātia ꝑ ꝯſuetudinē. vt p̄dicta dec. ro.h ¶ Ab eodē. ad ſe ip̄m .i. de officiali ad officialē vl̓ veriꝰ .i.i ¶ Auditoriū. jͣ. de ap. romana .i. rn̄. ede ep̄o ad ep̄m.k Utriuſqꝫ epiſcopi ⁊ officialis.l ¶ Uideat̉. Cōtra. jͣ. de ap. a collatōe. vbi de ep̄o ad eundēep̄m appellat̉. So. nō ē idē ꝯſiſtoriū ep̄i inqͣntuꝫ eſt canonicus ⁊ eiꝰ inquantū ē ep̄s. ⁊ ideo ſi collationi interfuit vt canonicus ad eum bene poterit appellari. vt ibi. ⁊ eodē modo

rn̄deri pōt ad iura ꝑ Ber. inducta in ſupradicta gl. Itē no.ꝙ licet ſit cōſiſtoriū ep̄i ⁊ eius officialis. ita ꝙ nō appellaturde officiali ad ep̄ꝫ. tn̄ ſi officialis ep̄i recuſat̉. ſuſpitionis cācorā ep̄o ē ꝓbanda. jͣ. de offi. dele. ſi ꝯtra vnū licet dicamusꝙ appellatio et recuſatio paria ſint nō eſt veꝝ ꝑ oīa vt recitari ſolet. sͣ. de ap.ſuꝑ eo. ij. vn̄ in recuſatōe recurrit̉ ad parē. ⁊ obtinet etiaꝫ indelegatis cū clauſula. qd̓ ſi nō oēs. vt īeadē decre. ſi cōtrain prin.On ē. valet.nconſuetudoIp̄ſcripta. ꝙep̄s inquirendo puniendo ⁊ corrigēdoſubditorū exceſſusſui capituli cōſiliuꝫrequirere nō teneat̉et corrigit̉ qd̓ no. ꝑHoſt. sͣ. de his q̄ fi.a p̄l. ſine cō. c. nouit.⁊. c. ea noſcit̉ in fi.n ¶ Preſcripta. ſuꝑ hoc vide qd̓ no. de cōſuetudine. c. vl. ⁊viij. di. fruſtra.o ¶ Canonice .ſ. cū bona fide ⁊ titulo. quod dic vt. jͣ. de preſcrip. c. i.p ¶ Cōſuetudo q̄ deſcribit̉ eſſe ius quoddā moribꝰ inſtitutū qd̓ ꝓ lege ſuſcipit̉ cū deficit lex .i. di. cōſuetudo.q ¶ Quā allegat ⁊ ꝓbat. ei em̄ nō credit̉. licet ep̄s ſit. vi. q.ij. ſi tantū. ⁊. c. placuit.r ¶ Corrigendis. iſta omnia de gn̄ali demādatione ep̄i nontranſeunt in officialē. jͣ. de offi. vi. c. ij. nec beneficiorū collatio. e. ti. c. vl.s ¶ Exceſſibus ad quos corrigēdos procedit̉ multis modis. vt. sͣ. de ſimo. licet heli. Io. an̄.t ¶ Teneat̉ ad qd̓ al̓s tenet̉ de iure cōi. xv. q. vij. ep̄us nullius. d̓ exceſ. p̄la. c. i. al̓s irrita eſſet ſnīa ſua. vt ibi ī. c. ſi ep̄s⁊ ꝯcor. de his q̄ fi. a p̄la. nouit. ⁊. c. quāto. ⁊ de talibꝰ ſenioribꝰ intelligit̉. de accu. qͣlit̓. ij. d̓ ſimo. lꝫ heli. xv. q. vij. ſi qͥdlxxxvi. di. ſiqͥd. ⁊ hic adde qd̓ no. xv. q. vij. epiſcopus. d̓ of.pr. c. irręfragabili.Um in tua eccleſia. Per reſcriptum apoſtolicum qͦc de prebenda primo vacatura mandat̉ alicui prouideri. laudabilis illius eccleſie ꝯſuetudo. non tollit̉.hinc eſt ꝙ ſi ibi eſt cōſuetudo ꝙ antiquiores canonici vacantes prebendas poſſint optare gradatim. illo nō obſtāte mādato poterit antiquior vacantem optare prebendam. ⁊ expectatis ꝑ. xx. dies optare volentibus executor de non optata prouidebit eidem. ſi autem prebendaꝫ vacantem in curia papa conferret. tunc illam antiquior optare non poteritIo. an.x ¶ Tua. in bon̄. eſt talis cōſuetudo. ⁊ in ml̓tis alijs eccl̓ijsy ¶ Conſuetudo. no. ſimpliciter dixit conſuetudo. non dixitpreſcripta. no. igit̉. ꝙ vbi conſuetndo rōnabilis eſt ⁊ n̄ ꝯtraius. ſufficit ſi ſit longeua. licet. xl. annis preſcripta non ſit.vnde dixit Io. tunc ſufficere ſpatium. x. annorum. hoc no.xij. di. conſuetudo. ⁊ facit pro his quę no. Inno. ⁊ Hoſti. sͣ.ę. ti. c. vl. ⁊ Compoſ. ibideꝫ in prima glo. vbi dicit ſic iudicatum fuiſſe per papam in mediolanen̄. eccleſia in qua erat cōſuctudo ſeruata .xxv. annis. ꝙ antiquior canonicꝰ poſſꝫ mutare domum. ⁊ ꝓnunciauit papa illam valere. lꝫ. xl. annisp̄ſcripta nō eſſet. Si .n. papa hͦ putaſſet preſcriptōneꝫ reqͥriita hoc addidiſſet. vt. sͣ. addidit. c. proximo. Iſta vero con