De conſuetudine.
eccleſiarū ſuarū alteraª reſiderent aūt in romana curia moram traherent. ſeu alio certoloco. vel etiam vbicunqꝫ exquo inſolētie oriunt̉ vagādiᵗ⁊ diſſolutōis preparatur materia. minuit̉ cultus diuinus.quem deſideramus angeriˢ.⁊ officiū plerūqꝫ propter qd̓beneficium eccleſiaſticum datur omittitur. nos volentesemendare preterea. et quantum poſſumus aduerſus futura cauere. om̄es huiuſmo/di et ſimiles indulgentiasperſonis non eccleſijs vel dignitatibusⁿ datas penitus reuocamus. et earum conceſſionem noſtris volumus exulare temporibusᵖ ꝙqꝫ nobis licere non patimur noſtris ſucceſſoribꝰ iudicamus. ¶ Bonifacius. viij.De conſuetudine.
Onſuetudīeꝫ quāī veſtra eccleſia ſerl6uatā aſſeritis tātotꝑe. ꝙ in ꝯtrariummemoriā nō exiſtit. videlicꝫꝙ ipſiꝰ eccleſie canonici duoſꝑſonatꝰ. aut duas dignitateſvel p̄poſiturasᵗ ſeu admīſtrationes. aut duo officia vel eorū alterūˣ cū reliquo inſimulp̄bēdā poſſit ī eaʳ liciteᶻ abſqꝫdiſpēſatōe ſedis ap. obtinere corruptelā cū ſacris ſit inimica canonibꝰᵘ. ⁊ de ambitōnisᶜ radice ꝓceſſerit merito reputantes eā auctoritate apoſtolica reprobamuſ. voſqꝫ adipſius obſeruātiā etiā ſi iuramētoˢ firmata extiterit. cū iuram̄tū iniquitatis vīculūᵉ nōexiſtat. decernimꝰ non teneriſtatuentes. vt cū vnū officiūvix digne valeat aliqͥs adimplere nll̓i liceat decetero niſi
ꝯcedat̉ in honorē ⁊ augmētū vniuerſalis eccleſie. q̄ virꝭ litteratis ꝑmaxime noſcit̉ indigere. sͣ. de mgr̄is. c. j. ⁊ ꝑ totū.⁊. jͣ. de ele. cū ex eo. ⁊ nō ſolū papa. ſꝫ etiā īferiores p̄lati dātclerico licētiā ſe ob has cās abſentādi. ⁊ hͦ videt̉ Ber. intelligere de ep̄is vt no. d̓ cle. nō reſi. inter qͣttuor. Inno. ⁊ Hoſti. intelligūt hͦ etiaꝫde inferioribꝰ p̄la. ꝑdecre. e. ti. relatū ibip̄latoꝝ ſuorū ⁊cͣ. diſpenſatōeꝫ aūt de qͣloquit̉ decre. d̓ ele.cū ex eo. dico ꝙ ſoliep̄i. ⁊ ip̄oꝝ ſuꝑioreſfacere pn̄t cū de eisſolis caueat̉ ibidem⁊ ibi dicā.a ¶ Altera cum easobtineret ex diſpēſatione. vl̓ ſūt tales eccleſie q̄ ſil̓ pn̄t de iure teneri. qd̓ dic vtdixi. sͣ. e. gr̄a. Io.b ¶ Romana curiaq̄ hodie hꝫ p̓uilegiaſtudij. vt. jͣ. de p̄uil̓.c. ij. ꝑ quā decre. etiam videt̉. ꝙ hi qͥ ſūtin ſtudio de iure cōipoſſent ꝑciꝑe fructſuoꝝ bn̄ficioꝝ. qd̓ n̄eſt veꝝ ſꝫ illd̓ intellige vt ibi dicam. Io.an.c ¶ Alio certo locoputa. qꝛ in indulgentia d̓r ꝙ ꝑpetuo. donec in domicilio ſuohabitauerint. fructꝰꝑciꝑe poſſint.d ¶ Ubicūqꝫ ꝙ ſic generaliter ſe hꝫ iudulgentia. Io. an.e ¶ Uagādi. qd̓ facere nō dn̄t clerici. lxvj. di. clericū. nā ⁊ ꝑhorā ab eccl̓ia nō dn̄t abeſſe. vt. xcij. di. c. vlti.f ¶ Diſſolutōis. qͦ moribꝰ ⁊ habitū ē in clericis amputāda.xxiiij. di. qͥ ep̄s. ⁊. c. ſe. xxj. q. iiij. c. j. ⁊ ꝑ totū de vi. ⁊ ho. cle.clerici. ⁊. jͣ. de p̄ben. cū ſingula.g ¶ Augeri. sͣ. de ꝯſti. c. penul.hͨ ¶ Sat̉ vn̄ priuatꝰ officio. ⁊ bn̄ficio priuatꝰ intelligit̉ cumſit ēlꝰ ſequela. lxxxj. di. eos. ⁊. c. ſi qͥ ſacerdotū. xxxij. di. preter hec. ⁊ ibi d̓ hͦ. ⁊ sͣ. de cle. ex. mi. latores d̓ ap. paſtoraliscum ſi. Io. an.i ¶ Emēdare. xxxv. q. ix. ſuīam. d̓ re iudi. cū olim. xxij. q. iiij.magne. de ap. cū ceſſante. d̓ ſen. excō. ſacro. ⁊ in aucͣ. d̓ nup.circa prin. coll̓. j. ibi imꝑator. nō erubeſcimꝰ ſiqͥd meliꝰ hoꝝq̄ priꝰ ipſi diximꝰ adinueniamꝰ cōpetentē pͥoribꝰ imponere.correctionē. ne ab alijs corrigi expectemꝰ. ad idē de accuſa.qualiter ⁊ qn̄. i.k ¶ Quantū poſſumꝰ. .ſ. sͣ. in ꝓemio huiꝰ li.l ¶ Cauere. no. futura p̄cauenda. xxiij. di. ī noīe dn̄i. d̓ ꝓcu.c. i. de ſer. nō or. c. i. ⁊ exēpla p̄ſentia ⁊cͣ. lxxxij. di. plurimosff. loca. ſiqͥs domū. §. i. Io. an.m ¶ Indulgētias. ꝑpetuas .ſ. nā de his. sͣ. dixerat.n ¶ Uel dignitatibꝰ. ſi gͦ dignitati vel eccl̓ie datū eēt tale pͥuilegiū ꝑ hāc decre. reuocatū nō eſt. ⁊ potuit eſſe rō. qꝛ nontātus fauor ꝑſonis debet̉ ſic̄ dignitatibꝰ vel eccl̓ijs. de ele.cum nobis olim in fi.o ¶ Et earū. ꝓuidit hucuſqꝫ circa preterita. nūc cauet circafutura.p ¶ Tꝑibꝰ. Quid ſi tales indulgētias de nouo ꝯcedat valēt
qꝛ nō potuit ſibi legē imponere a qͣ ſibi non liceret recederead h̓. ff. de. le. iij. ſiqͥs ī pͥn. ff. ꝓ ſocio cū duobꝰ. §. papinianꝰin fi. ⁊ primā ꝯſtitutōem tollit ꝑ ſcd̓aꝫ. lꝫ de ip̄a nō faciat mētionē .sͣ. c. ti. ꝓxi. lꝫ¶ Iudicamꝰ. ſi. C. d̓ legi. digna vox. iudicare potuit. ſꝫ nōlegē īponere. qꝛ parin parē nō hꝫ imꝑiūsͣ. de elec. īnotuit cūſuis ꝯcorOnſuetudinē. p̄textu ꝯſuęItudis exicam iurate vel qͦntocūqꝫ tꝑe obẜuate n̄pōt qͥs niſi vnicū ꝑſonatū dignitatē vl̓aliud ꝑpetuuꝫ offm̄ſil̓ cū canonia ⁊ p̄bēda in aliqͣ eccl̓ia abſqꝫ diſpēſatōe ſe. ap.obtinere vl̓ iā obtēta tenere. ⁊ ꝯͣ p̄ſumptū irritū eſt oīno.
g ¶ Nō exiſtit ſi. sͣ.d̓ ꝟ. ſig. ſuꝑ qͥbuſdā⁊ ſi ꝯſuetudo. iſta al̓.legitīa fuiſſet nō eētneceſſe in ea tituluꝫon̄dere. jͣ. de p̄ſcrip. c. j. videt̉ em̄ ꝯſuetudo tal̓ ius inducere. ff. de aqua plu. ar. l. j. §. j. Sꝫ cū ꝯſuetudo talis corruptela ſit longitudo tāti tꝑis nō ꝓdeſt. ⁊ eſt ſi. jͣ. c. ꝓxi.t ¶ Prepoſituras. certa dignitas ī eccl̓ia. lꝫ al̓s oēs qͥ p̄ſūtp̄poſiti dicant̉. sͣ de ꝟ. ſig. qͣꝫuis.v ¶ Officia ꝑpetua. vt. jͣ. ſequit̉.x ¶ Alterū. cū reliquo id eſt dignitati cū ꝑſonatu vel p̄poſitura vel adminiſtratione vel officio ꝑpetuo inſil̓ cū p̄bendaꝓut ſtatim ſequitur.y ¶ In ea eadem eccleſia.z ¶ Licite. xxij. q. ij. faciat.a ¶ Sedis apl̓ice. Nota caſuꝫ in quo ſolus papa diſpēſat.duos ſimiles habes. jͣ. de p̄ben. cum ſingula.b Canonibꝰ. lxx. di. ſctōꝝ. d̓ ꝯceſ. p̄bē. lr̄as. ⁊ hͦ idē dicebatꝯſtitutō vrbani q̄ incipiebat ꝓuiſiōis. vn̄ tͣcta fuit d̓cr. iſta.c ¶ Ambitionis. sͣ. de preben. qꝛ in taniū. de elec. dudū. ij.d ¶ Auramēto ſpāli vel generali nō curo. qꝛ ſi ſpāliter iurarēt hāc ꝯſuetudinē exp̄ſſe ſeruare. fuit iuramētū temerariū.⁊ nō ſeruādū. ⁊ de eo qd̓ iurauit poſſꝫ ⁊ deberet imponi penitētia. de iureiur. ſic̄ ſi generalit̓ iurauit ſe ſeruaturū cōſuetudines ipſiꝰ eccl̓ie. iuramētū iſtud ad poſſibilia ⁊ licita tantū extendit̉. vt. jͣ. de iureiur. c. j. Io. an.e ¶ Uinculū .i. vinculans vel obligans ī iniquitate ⁊ ꝯcor.xxij. q. iiij. inter cetera. sͣ. de iureiur. quanto. ⁊. jͣ. de iureiur.c. j. Io. an̄.f ¶ Unū officiū ꝯcor. lxxxix. di. ſingula. sͣ. de here. cū ex iniūcto. ⁊. jͣ. de p̄ben. cū ſingl̓a q̄ ponit ſil̓em caſuꝫ. ⁊ eſt ſi. sͣ. d̓cele. miſ. referēte. ⁊ de ꝯſe. di. j. ſufficit.g ¶ Niſi vnicū. gͦ videt̉ ꝙ d̓ diſpēſatōe inferiorꝭ a papa vnicū ꝑſonatū vl̓ officiū cū canonicatū ⁊ p̄bēda poſſit habere