cōtigit olī galathis. quibꝰ per īcrepacōꝫ aplūs dixitcurrebatis bene ⁊cͣ. ex qͥbꝰ elicitur vna ſpēs huīlitatis ꝙ nō iuxta propriā eſtīacōꝫ dꝫ qͥſ ſeipſū facile iudicare an deuoto ſit ā nō. vel vtrū bene viuat aut nōli boue voluntatis fuerit. ſed ſemper deo gracias a-gere ꝙ tam pie eum reſpicit ſupra ꝙͣ meruit. et nōāplio derelictuſ ē ſicut forte pctā preterita exigūt ꝙͣſic ſēciūt nō peruā deuocōuē habēt. hec dcā ſit pro qͣlicūꝫ cōſolacōe illorū qui nimia ſcrupuloſitate vexātur quādo nō habēt deuocōeꝫ ſēſibilē trahētē eos adcelebrādū. dixit qͥdā notabile verbū. Quādo nō ſecōdeuocōꝫ tūc āplio feſtīo ad celebrādū vt acqͥrā michideuocōꝫ veluti frigidꝰ feſtīare ſolꝫ ad ignē vt calefiat. Eſt etiā pro rlā tenēdū ꝙ qͣntūcūꝫ largitur cōi-cās percipit effecto ho venerabilis ſacrī tamē ſēperꝙͣ diu hic ī fragili carne viuit īperfcē refectōeꝫ hācſuīt et hꝫ. ī futuro āt ſcꝫ ī ſtatu glē perfcē reficieturꝙ āt dictū ē ꝙ eciā effcūs hō ſacrī ſit collocatō glē.ſic pꝫ qꝛ iā coīcās fcūs ē vnū cū xpō. et ergo ē filiodei per adopcōꝫ ſicut ille per naturā. ſi ergo filio etheres. Ꝙ āt nō ſtatī ītroducitur hoc nō ē ex parte ſacrī. lꝫ ex parte lui. qꝛ adhuc vīculo carnis hic tene-tur. quo ſoluto ſi perſcē vnito fuerit xpō ſēpiternāglāꝫ ſine mora percipiet. vt āt perfcē vniatur dꝫ ꝙͣdiu viuit ſil ꝯꝑati xpō cōtidie crucē portādo quateꝫpoſtea cū ipſo ſimul glorificetur. vt apoſtola dicit.