humano generi hoc digniſſimum ſacrificium pro-uidit. in quo libere totum ſuum affectum tranſfundere poteſt ſine omni helitacione. quia in ipſo conti-gnetur verus deus quem latria colere debꝫ. et hoc cūmagno merito. Oaudeamus igitur in domino qui-cunqꝫ vere fideles ſumus et tantam graciā digne cogitemus quoniā ipſe qͥ nos creauit et redeit; nobiſ-cum cōtidie eſt. et quodammodo ſe in noſtra poteſtate tradidit captiuū. Nec eſt fictio in eo vlla vnde fortiſſima fide eſt tenēdū. ꝙ veraciter noſter eſt et quiaditiſſimus ē poſſumus eum exactionare. et tam diuin vinculis caritatis tenere donec noſtram paupertatē ditet. et qꝛ precioſiſſimus ē poſſumus cū eo mer-cari quidquid volumus. aut pro debitis noſtris ip-ſū ſacrificare. Nolter eī eſt. et quia veraciſſimus etpiiſſimus eſt. non poteſt nobis negare qͥdquid ab eoiuſte et pie exegerimo. Tātū aſſiſtamo nobiſipſis ⁊faciamus quod ī nobis eſt et ipſe proculdubio facietquod ī ſe eſt. Studeamꝯ nos digne preparare vt polſimus digne ipſū eterno prī et ſibiipſi ac ſpūi ſcō inſpū ſcō ſacrificare. que vtiꝫ valde mirabilia ſūt ſꝫ nōminus vtilia. Et de ilto frequenter fit mencio in officio miſſe ſicut eſt illud. In ſpiritu humilitatis ⁊cͣet in ſecretis communiter. et aliquando in cōplēdiset ī canone per totū qͣli. Et in fine miſſe. placeat tibi⁊ͣ cum ſimilibus Tocius enim officii ſolempnitas