et tunc ſpes oritur ex intuitu meritorum. nemeeuim recte ſperat ſe ad beatitudinem ꝑuenturumniſi qui deo ſeruit vel ſeruire diſponit Aliquandonominat virtutis ſtatum et tunt ſpes ex ineritiset cōcomitantibus habet ortum. iuxta illud Ruianos quinto Probatis vero ſpem. id eſi ſpēi tertitudineui operatur ſecūdum gloſam ad quam certitudineui. ſecūdum gleſam ꝑ bona opera et maximeꝑ aduerſorum tollerantiam ꝑuenitur Aliquandonominat virtutis terminū ſiue obiectum. id ē eſſeſeperatami. ſcꝫ beatitudinem ſemipiternā et tuncſpes ex gratia et meritis precedentibus habet or-tum et ſit ſpes virtus per primā acception: in ſuiprecedit inerita; ſecundum vltiuiam ſequitur. ſe-cundum duas interiuedias ſequitur et precedit.Habet autem ſpes excellentiam in attu ſuo Namhabens potenciaui iraſcibilem pro ſubiecte virtu-tum habitus preſupponit quibus ſupereminet vtregina Habet ei iraſcibilis deteſtari mala culpe.tollerare mala pene aggredi terribilia. et tri-gi ad ardua Ad deteſtationem culpe aliene requi-rit iram per zelum Id deteſtationem culpe ꝓprierequirit penitenciam Ad perpellionem malorumpene requirit pacienciam Ad aggrellionem terri-bilium habet fortitudinem Et tunt ad exſpectatīenem eterne beatitudinis per ſpem erigitur a deeliberaliter repromiſſe. Differencia autem fidri