De perfectione ſapiencie in eodem.¶ſettio vite ſimanona. 2Scto de plenitudine gratie xpriſti in affe-ctu. dicauius de plenitudine ſapiencie in ī-tellectu. vbi eſt tenendum. ꝙ in verbo incaruatofuit omnis ſapienti: plenitudo. nedum quantumad cognita. verum eciaui ad modos et dilferēciascognoſcendi. Fuit in xpriſto cognitō ſempiternalis ex parte deitatis. cognitō ſenſibilis ex parteſenſualitatis et carnis. cognitō ſciēcialis ex parte mentis et ſpiritus. Et hec fuit triplex. Vnde q̄dam per naturam. quedam per graciam. quedamper gleriam. Habuit ſapienciam vt deus. ſapienciaui vt homo. vt comprehenſor. vt viator. vt per-fecte illuſtratus per graciami. vt recte ſormato ꝑnaturam. Et ita in vniuerſo fuerunt in xpriſtoquinqꝫ modi ſciendi aut cognoſcendi. Primus ſe-cundum diuinam naturam. et ſecundum hunc nouit euinia actualia et poſſibilia finita et infinita:cognicōne actuali et comprehenſiua. Secundus ēper gloriami. et hoc medo nouit ominia actualia.finitaqꝫ cognicōne actuali. infinita vero cognitōne habuuali. Tercius eſt per graciami. et hec iuodo cogneuit ouinia ſpectantia ad humani generisredencōneui. longe excellencius ꝙͣ aliquis pro-phetarum vel āgelorum. Quartus ſecundum naturam integram. cuiuſmodi fuit Adaui. Et hoc