tit in lege̓. .v. ī mandat eidē pr ſi predicticlerici tertio ab̓ ep̄s cōmoniti ſeipſos cōtempſerint emendare nō habebunt priuilegiū clericale Rota ꝙ ipſo facio negatqͥs clericatū. Itē priuilegi meretur anittere qͥ premiſſa ſibi abutitur poteſtate. Itē fruſtra legis īplorat auxiliū q̓cōmittit in legē. Itē cleticus vſqꝫ adtrinā admonitōeꝫ r̄tinet priuilegiū.¶ In preſentia. Ca. Quidā obiciebant cōcta decanuꝫ ſuū in modū̓ denū̓ciatōis excōem / ipſe excipiendo proponebat contra ipſos ꝙ nō exat audiēdi cū fuper hoc ipſū nō premonuerint nec ah̓ eisfuerit īpetitus: et eidē decāne cōicauerūtcā epūs ꝙͣ ipſi in menſa et in diuinis/ necipſū euitauerāt. q̄ritur an ſint audiēdi cōtra ipſū decanū: et rn̄. pa. ꝙ nō propterpredicta. Notaꝙꝫ qͥ nō premenuit nō admittitur ad denuna andū̓ Itē qͥ ꝑticipauit extōicato nō admittitur ad denūciondū̓ ipſū cū ī debuerit eratarr. vn̄ nō pōtreprohare mores qͦs priue probauit.¶ Quante preſumptionis.CaQuidā dicebant ꝙ illi ſolū modo erāt excōicati qͥ manus pioletas mittebant incectores eccāꝝ ſiue clericos dicit pa. ꝙmagne preſuptōis exiſtit in reciores eccārum manus mijcere violētas ⁊ ꝙ auctoritas cacholica nō ſolū punit auttoree hoſceleris/ ſed omnes faciētes et cōſentieces pari pena cōdemnat interpretas eosfauore delinquētibus qͥ manifeſto facinori deſinū̓t obuiare. Nora ꝙ qͥ clericūverherat et qͥ verherari facit vel cōſentit co operando vel qͥ auctoritatē hꝫ ex officio et n̄prohibet ſi pōt: ē vere excōicatus. Et ſicnota ꝙ facientes ⁊ cōſentiētes pari pena cōſtringit.¶ Sacro cipprobante.Ca. Quidā prelati ecccrum nimis erāt faciles adexcōicandū voluit conſiliū generale con
tra ipſos adhibere medelā ſtatuit ne qͥein aliquā excōis ſniām promulgare preſumat niſi cōpetēti monicione premiſſapreſentibus perſonis ꝑ qͥs poſſit probatimonitio ſi ncce fuerit. et ſi cōtra preſūptū fuerit etiā ſi iuſta fuerit ex cā. ingreſſum eccē ꝑ menſera vnū ſibi nouerit int̓dictū alia etiā pena mulctādus ſi viſumfuerit expedire Scd̓o dicitq ſi etiā admonitio legittima prece ſerit prelatus caueat diligēter ne aliquē excōicet abſqꝫ manifeſta et rōabili ca ꝙ ſi fecerit ⁊ humiliter reqͥſitus nō curauit reuocare proceſum abſqꝫ granamine grauame deponcitapd̓ ſuꝑiorē de iniuſta excōe q̄relā ⁊ ſuperior ſi abſepericulo mere p̄t ad excōicatorē illū abſoluendū remittat infra terminū cōpetentē. alioqͥn ſuperior ipſū abſoluat cautione recepta qͦ abſolute de iniuſta excōe cognoſcat qͥ ſi ramſta eē conſtiterit excōicutur condenetur ad tutereē cilias etiā puniedo arbitrio ſuperiorieſi culpe qualitas poſtulauerit qꝛ nō ē leuis culpa tantā penā infligere iniuſte. nſi forſitā ex cā probabili errauerit ſed ſicontra excōicatorē vel probatū fuerit acō querēte/ et ipſe ſimili modo ad interee̓condēnetur vel alias ẜm ſuperioris arbitriū niſi forſitā et ipſū ꝓbabili errore excuſet et ſuꝑ eo pro qͦ fuit excōicatus cautione recepta ſatiſfacere cōpellatur vel īpriſtinam reducat̉ ſentētiam vſqꝫ ad ſatiſfactione ob̓ſeruandam. Tertio dicitꝙſi iudex ſuū cognoſcēs errorem paratusſit talem reuocare ſententian ⁊ ille proqͦ lata fuerit appellet ne abſqꝫ ſatij factione reuocet illam appellationi nō defirat/ niſi talis ſit erxor de qͦ merito valeatdubitari/ et tūc cautione recepta ꝙ corāillo iuri parehit ad quem extitit appellatum vel corā delegato ab̓ ipſo ipſū ab ſolat. et ſic penam eurabat predictā. caue