De ſniā excōi.
pruiatim tm̄ modo debes euairape: vt ruborecōfuſus ꝓ latenti exceſſu ſauſfaciātquādiu ab eccā tolleratur. Scd̓o qͥrituraliqͥ occidūt clericos qͥ cōtempto habituclericali tÿrāndi et enormitatih̓o ſe īmiſcent. querit̉ an occiſo res ꝑredictorū cleticorū ſint excōican. rn̄. pa. qd̓ in ediū̓ cleticalis exceſſue et terrorē et correctionēſimiliū excōis ſmtām nō incurrunt. tn̄ penitēcia aliquāculū aſperior ē illis īpone̓da quaſi in laicos talia cōmiſiſſent. nota ꝙ excōicatus dꝫ euitari qnteꝙͣ denndetur ī publico. Itē cleciti qͥ hcb̓itū cōtemnunt et enormitatibus ſe īmiſcēt amittunt priuilegiū ſuū citra aliqͣ admonitōem. et taliū occiſores nō incidu̓t ī canonē. Itē ex perſona augetur crime̓ qꝛquāto gradꝰ altior tāto lapſus gromior.¶ Cū deſideres.C4. Primo tal̓queſtio hic ponitur. aliqͥs erat excōicatꝰiurauit ſtare mandatis eccē. epūs an̄ abſolutōem reddidit ei cōione̓. q̄ritur vtruꝫab̓alijs ſic ei cōicādū. et an̄ ep̄s ei cōicar̉deẜuerit. xii. pa. ꝙ iuratoria cautio ꝙ preſtunt excōicati potius ad cautelā ex cōſuetudiue ecce introducige̓/ quā ex riger̄ canonū. nec ꝓpt̓ iuramentū dꝫ qͥs dici abſolutus niſi abſolntio ſit ſubſecuta nec dꝫcōioni reſtitui aliorū tn conſtet ipſā extōitatū fuiſſe et verū ſit eū abſolutū noneē nec epus nec alij dn̄t eī excōitare. niſi ẜm formā eccē poſt iuramētū fuerit abſolutus. qꝛ qͥ extoicato cōicat ē extōicatꝰScd̓a qͥſtio talis e. publica fama eſt alique eē excōicatū ꝓpt̓ viclentā manun iniectionē in clericū/ q̓ritur an propt̓ famēillā debeat euitari. rn̄. pa. ꝙ nec epūs necalij dn̄t ei cōicare niſi de hoc ad arbitriūep̓i ſe purgauerit vel ſaltē ad cautelamfuerit abſolutj. Tertia qͥſtioe/ aliqͥs verberauit cleritū epō medicite clericus cuſuo verberatore cōpoſuit. et ille ſibi recon
ciliatus fuit. qͦritur an ſit ei cōicandūab̓ alijs rn̄. pa. ꝙ licet ille clerico ſatiſfecerit. eccē tn̄ quā offedit ꝑropt̓ hoc nō ſatiſfecit. et niſi ẜm formā eccē fuerit abſolutus. nō ē ei ad alijs cōicandū. Nota pͥmo ꝙ iuramentū nō ē de ſub̓ſtātia ch̓ſolutiōis vn̄ ſi omittatur ī abſolutōe nihilominus abſolumee̓ qͥ ſic abſoluitur/ Itēfama in hoc calu probat. Itē p̄rept̓ famā indicitur purgatio. Itē excōicatusduos offēdit ꝑſonā quā leſit. et eccāmvtxiqꝫ ſatiſfacere dꝫ alias nō dꝫ abſolni. Itē forma eccē ī ah̓ſolutōe ē nccā.¶ Veniēs Ca. Quedā monialisdūſacerdos maatuiinū officiū celelraret intrauit ec cam ⁊ cepit ludere cū alio clericopreſtando īpedime̓tū diuino officio. propter qd̓ ſaterdos aliquantulū cōmotus vtdiuinu̓ officiū liberius celeẜraret manusī eā appoſuit vt ipſam extra eccāꝫ poneret ſed cū nollet exire cōpulit ipſā iatraeccam reſidere/ propt̓ qd̓ epūs ſacerdoreꝫillū tꝙ excōicatū vitabat ⁊ faciebat ab qlijs euirari. vnde ipſe ad pa. accedens ſcm̄ſibi expoſuit. mādat pa. ep̄o qͣti. ſi res itaſe hꝫ ipſū nō euitet cū nō ſit excōicatusNota ꝙ clexici turbentes diuinū officiuꝫpn̄t corrigi ⁊ eijci de eccā p̓t̉ excōicatōePeruenitCa. aliqͥ leuē et modicā iiuriā inſerūt clericis. vt dicūt propter quā ſūt excōicati dn̄epa. cōmittit arhitrio ep̄i vt videat an leuis ſit īiurianō. et ſi īiuria lenis fuerit eos ab̓ ſoluatal̓ ad pa. remittat eo de. Quidā volunidicere qd̓ hoc decretale cōtinet grām⁊ nōē ius qd̓ hic dicit̉. Notaꝙ ep̄i pn̄t ab̓ſoluere de leui iniuria clericis irrogata¶ Significauit ¶ Cac aliqͥ erāt excōicatī a pa. propter ſuos exceſſus qͥdamclerici ſciēter et ſpōte ꝑticipauerūt illisexcōicate et ipſos ī officijs r̄ceperūt. qͦrit⁊ q̄ iſti cleriti ſint abſoluendi. vn̄. pa. ꝙ