Nota ꝙ in damnis illatis attēditur volūtas.Olim ſccibentibusCa. flopētim olim pofuerūt ī banno ep̄ꝫ pheſulanūdarana et iniurias plurimas alias ei irrogances. Suꝑ his cōmiſit pa. cām epō mutin̄. vt eos cōpelleret ad ſatiſfaciendū ſuꝑpredictis ep̄o predicto ep̄s vocatis partibus cepit in cā ꝓcedere et recepit teſteslite nō cōceſtata demee cā delata ē ad dn̄ꝫpa. ipſe examinaco ꝓceſſu. quia liccōtetata nō fuit ꝓceſſū illū reuocauit et qꝛcōmune florētie hannauerat ep̄m fefulcinūcōtra deū et eccāſticā libertatē propt̓iniūciā banni et ꝓpt̓ expenſas et alia damnaprept̓. hoc ſub̓ſecuta damnauit cōmuneloten̄. in milte libris vſuglis monēte p̄miſſa taxatione et preſtito iurauiēto ſe ſulanoepō. Ro. ꝙ nō tenet proceſſus lit. nōconte. Itē non tꝫ bannū datū in eccāſtica perſonā cōtra eccāſtica libertatē. Itēcōdemnatio expenſarū ſꝑ facienda ē taxatione pre miſſa ⁊ iuramēto ſecuto.In noſtra.Ca. ẜxixiēſes ml̓cas diſcordias olim habuerūt inter ſe qͣrum occaſiōe multa damna ſuſtinuerūtillata ad inuitē propt̓ qd̓ cōiter ſtatutūecerunt de nō petēdo vel recipiēdo vlterius veſtauratōes damnorū a cōi et ſtatuꝫhumis firmauerūt etiā iuramento. ſed pͥter damna occaſione hodiſcordie rl̓tasfecerunt expenſas qͣs petebant ſibi reficia tōi dubitatū fuit an ob̓ſtaret eis iuramētū ſuꝑ damnis nō repetēdis. propterqd̓ epūs ẜrixien̄ propoſuit hoc in preſentici pa. Cū ergo aliud ſit damnoꝝ reſtauratio et aliud ſatiſfactio expenſarū iuramento preſtito ſuꝑ articulorū nō dꝫ ītelligi factū expenſarū vn̄ mandat pa quatinus muramēto predicto nō obſtāte ep̄sꝓuideat auctoritatepa. ꝙ dictū cōe probono pacis et cōcordie cōtrihucit ad expe̓

ſarū ſatiſfactionē ad arbitriū ipſis ſicutviderit expedire. Nota ꝙ iuramentū nōextenditur ad aliud ꝙͣ iuramentū ſit Italiud e damnū ⁊ aliud expeuſe et iō iuramenrū preſtitum ſuꝑ vno nō extēditurad aliud. Itē propter bona pacis multafiunt q̄ alias fieri nō dn̄t¶ Si culpa.Ca. aliqͥs culpa ſua damnū̓ dedit alicui aūt iniuriā irregouit ſeu alijs irrogantibus iniurianaoꝑe̓ tulit et hoc in peritia vel negligētiaeuenerant. dicitur ſuꝑ his ſatiſfacere tenetur. nec ignorāria ipſū excuſat. qꝛ ſcit̄deẜuit ex facto ſuo iniuriā poſſe cōtingēde iacturum¶ Qd̓ ſi alia.Ca. Ecce aīaliatua damnū dederunt nihilominus ſatiſfacere te oꝫ niſi tu velis liberare teipſū dādo aīalia tua damnū paſſo. ſed ſi aīaliatua fera fuerūt et q̄ cōſueuerūt nodere.nō ſufficit ad liberatōem ea dando. qꝛ nōturaſti quā debueras diligētiā adhiberin fine dicitur ꝙ licet ille qͥ occaſionē dedit daminū ordiſſe videtur. tamē ſecus eſtin illo dicendū qͥ diligentiā quam debuerat adhih̓uit ne damnū cōtingeret notaꝙ qͥs tenetur ſi culpa ſua damuū dedit.Itē tenetur qͥ iniurici irrogauit vel alijsope̓ tulit et ignorātia in talibus nō excuſait. Itē ſufficit dare aīal pro damno dato ab ipſo ſed in feris alalibus hoc nō ſuificit Itē qͥ occaſione̓ damni dat damnūdediſſe videtur cū diligentiā nō adhibuitquadebuit. Itē non ē cilīputandum qͥ decōtingentibus nihil omiſit.¶ De penieA que. Ca. qͦtieus qͥs peccat totiēs puniri dꝫ. nora ꝙfrequens delictū frequēter puniri d̓PreſbiteriEa. Si aliq̓s vt̓