Druckschrift 
Casus longi super quinque libros Decretalium
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De prini. exceſ.

amittant priuilegiū clericale et poſſuntpuniri ſine pena excōicatōis. Itē malicijs hominū ē iudulgendū ſed potiusobuiandū.Suꝑ ſpecula.Ca. quamuisecca ſeculariū legū reſpūat famula imitā̓tur veſtigia eqͥtatis tn̄ qꝛ ī frācia et multis alijs ꝓiuincijs Idici vtūtur legibus romanorū īperatorū et raroeccāſtice occurrunt cauſe poſſintcanones expediri vt plenius ſacre pagineinſiſtatur firmiter ꝓhibet dn̄s pa. ne pariſius vel in citatibus ſeu alijs locis vicini s aliq̓s docere vel audire ius ciuile preſumat cotra fecerit a carum patrocinijs īteri excludatur et per ep̄m loci excōicetur. Nota ecca cipprobat legeset eis vtitur. Itē magis inſiſtēdū ſacre pagine ꝙͣ alijs ſciētijs. Itē cix. ratione viciuitatis ſentit qͥs cōmodū vel īcōmodij.Quia intētionisCa. Dn̄e papa īnouauerat priuilegiū cuiuſdā monaſterij cōſtituti in dioc/ haiocen̄. ep̄s baiocen̄ dubitauit vtrū per tale̓ inouatōe mniuri ep̄ali ſit derogatū q̄ſiuit a dn̄o pa.an ei preiudicaret rn̄. ei pa. inno uatioius nouū cōfert nec tollit vetus vnorvult in eo ſtatu in erat tꝑe ianouationis īpetrate ſed hoc intēdit papa iuri alias cōpetēti eidē monaſterio preiudiciū genercire. Nota īnouatio pͥuilegij nihil noui iuris tribuit nec ius vetotollit. Itē pa. intēdit per lrās ſuas alicui preiudiciū generare Inhis. Ca. fratres predicatores et minores īpetrauerūt indulge̓tiā a dn̄o pa. vt vbicūqꝫ fuerint altari viatico yaleāt celeẜrare ſine preiudicio iuris ꝑrochialis quidā prelati nimisſtricte illa indulgētiā interpretātes. dicehunt per illā indulgentiā predicti frēe

preter aſſenſū prelatoꝝ hoc facere poſunt vn̄. ꝑmittūt eos celebrare ẜm illāindulgentiā aiūt ſine radulgētia fratres predicti poſſunt de pcelatorū licētiacelebrare nihil eis confercet. mandat dominus pa. cuidā ep̄o quāti. interpretatione hmōi rreprobata dū̓modo abſtineātab iniurijs aliorū datā licētiā predictisfratribus debeat publicareita dicti fratres ex indulgētia ipſa aliquā videāturqrām cōſecuti. Nota ea cultū diui reſpiciūt benigne ſūt interpretāda.Itē beneficiū paincipis latē interpretādum. Itē indulgētia ſiue priuilegiū finealterius iniuria cōcedidꝫ. Itē indulgentia ſiue prinilegiū ſic dꝫ intelligi vt ciliqͥd cōferat al̓cis deluſoriū eētDudū. Ca. inter priorē etuentum de b̓utele ex parte vna prioxiſſum et moniales de cāpeſce ex parte aliacorā iudicibus queſtio ſuꝑ decimis noualiū uertebatur lite pendentē corā iudicihus moniales īpetrauerūt indulgentiāſuꝑ decimis noualiū ſolue̓dis. nullālite mota in īduigetiā mentione facientes ꝑquā indulgentiā volehant repeler̄priorē et cōuentu p̄ordictos a lite dubitabant iudices qͥd iuris ett ꝑe. de cōſilio fratrū ſuorū decreuit iuni pr̄e dictorū fratrūper indulgentiam ilſam faciētē mentionē de lite mota nullū preiudiciū generari ſuꝑ decimisnoualiū ſoluē̓dis qͣspoſſidebant tꝑe indulgentie a parte altera īpetrate. Rota lxē ſiue indulgētiaſuꝑ re litigioſa īpetrate de lite mota nonfaciētes mentione̓ valēt nec īpediūtceſſum iudicis qꝛ tacita veritate ſn̄t obtente. Et ſic nota pa. cōcedendo alicuiindulgentiam ſeu priuilegiū intēditaliū ledere.Quidā ſicut aſſerie.Cq. Quidam priuilegiat vt tēplarij et hoſpitala