De prini. ⁊ exceſ.
amittant priuilegiū clericale et poſſuntpuniri ſine pena excōicatōis. ¶ Itē malicijs hominū nō ē iudulgendū ſed potiusobuiandū.Suꝑ ſpecula.Ca. quamuisecca ſeculariū legū nō reſpūat famulatū qͦ imitā̓tur veſtigia eqͥtatis tn̄ qꝛ ī frācia et multis alijs ꝓiuincijs Idici nō vtūtur legibus romanorū īperatorū et raroeccāſtice occurrunt cauſe q̄ nō poſſint ꝑcanones expediri vt plenius ſacre pagineinſiſtatur firmiter ꝓhibet dn̄s pa. ne pariſius vel in citatibus ſeu alijs locis vicini s aliq̓s docere vel audire ius ciuile preſumat ⁊ qͥ cotra fecerit a carum patrocinijs īteri excludatur et per ep̄m loci excōicetur. Nota ꝙ ecca cipprobat legeset eis vtitur. Itē magis e̓ inſiſtēdū ſacre pagine ꝙͣ alijs ſciētijs. Itē cix. ꝙ ratione viciuitatis ſentit qͥs cōmodū vel īcōmodij.Quia intētionisCa. Dn̄e papa īnouauerat priuilegiū cuiuſdā monaſterij cōſtituti in dioc/ haiocen̄. ep̄s baiocen̄ dubitauit vtrū per tale̓ inouatōe mniuri ep̄ali ſit derogatū q̄ſiuit a dn̄o pa.an ei preiudicaret rn̄. ei pa. ꝙ inno uatioius nouū nō cōfert nec tollit vetus vnorvult eū eē in eo ſtatu in qͦ erat tꝑe ianouationis īpetrate ſed ꝑ hoc nō intēdit papa iuri alias cōpetēti eidē monaſterio preiudiciū genercire. Nota ꝙ īnouatio pͥuilegij nihil noui iuris tribuit nec ius vetotollit. Itē pa. nō intēdit per lrās ſuas alicui preiudiciū generare¶ Inhis qͥ. Ca. fratres predicatores et minores īpetrauerūt indulge̓tiā a dn̄o pa. vt vbicūqꝫ fuerint cū altari viatico yaleāt celeẜrare ſine preiudicio iuris ꝑrochialis quidā prelati nimisſtricte illa indulgētiā interpretātes. dicehunt ꝙ per illā indulgentiā predicti frēe
preter aſſenſū prelatoꝝ hoc facere nō poſunt vn̄. nō ꝑmittūt eos celebrare ẜm illāindulgentiā Cū aiūt ſine radulgētia fratres predicti poſſunt de pcelatorū licētiacelebrare nihil eis confercet. mandat dominus pa. cuidā ep̄o quāti. interpretatione hmōi rreprobata dū̓modo abſtineātab iniurijs aliorū datā licētiā predictisfratribus debeat publicareita ꝙ dicti fratres ex indulgētia ipſa aliquā videāturqrām cōſecuti. Nota ꝙ ea q̄ cultū diuinā reſpiciūt benigne ſūt interpretāda.Itē beneficiū paincipis latē e̓ interpretādum. Itē indulgētia ſiue priuilegiū finealterius iniuria cōcedidꝫ. Itē indulgentia ſiue prinilegiū ſic dꝫ intelligi vt ciliqͥd cōferat al̓cis deluſoriū eētDudū. ¶ Ca. inter priorē et cōuentum de b̓utele ex parte vna ⁊ prioxiſſum et moniales de cāpeſce ex parte aliacorā iudicibus queſtio ſuꝑ decimis noualiū uertebatur lite pendentē corā iudicihus moniales īpetrauerūt indulgentiāſuꝑ decimis noualiū nō ſolue̓dis. nullā d̓lite mota in īduigetiā mentione facientes ꝑquā indulgentiā volehant repeler̄priorē et cōuentu p̄ordictos a lite dubitabant iudices qͥd iuris ett ꝑe. de cōſilio fratrū ſuorū decreuit iuni pr̄e dictorū fratrūper indulgentiam ilſam nō faciētē mentionē de lite mota nullū preiudiciū generari ſuꝑ decimisnoualiū nō ſoluē̓dis qͣspoſſidebant tꝑe indulgentie a parte altera īpetrate. Rota ꝙ lxē ſiue indulgētiaſuꝑ re litigioſa īpetrate de lite mota nonfaciētes mentione̓ nō valēt nec īpediūt ꝓceſſum iudicis qꝛ tacita veritate ſn̄t obtente. Et ſic nota ꝙ pa. cōcedendo alicuiindulgentiam ſeu priuilegiū nō intēditaliū ledere.Quidā ſicut aſſerie.Cq. Quidam priuilegiat vt tēplarij et hoſpitala