Druckschrift 
Casus longi super quinque libros Decretalium
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

fide et ſacramento. vicarij iſti ſe in ſuperhiā erigentes falſo aſſumebant ſibi nomen perſonatus cōtra fidem et iuramen. Sratuit alex. pa. ſi ſuper hoc in iurecōfeſſi fuerint vel cōuicti de cetero in eod ep̓am ad exetutōem ſui officij nullatenis admittātar. Nota cōfeſſus iniure conuicto h̓abetur. Itē cōfeſſio iniure et cōuictio equiparātur Itē cōtraſide et iuramentū venit tꝙͣ falſariusiurus dꝫ expelli de toto epiſcopatu.Cūad quorundāCa. Statu fuit in. ateran. cōcilio prelati e ccārum viſitant eccas ſuas certū numerum equorū et perſonarū debent habere.ſed quidā prelati hoc ſeruabant. vndequida̓ prelati quarundā eccārum petierunt a dn̄o pa. ſibi ſuꝑ hoc pcouideri vnd̓pa. auctoritate apoſtolica indule: iſtisvt ſi eccārum prelati numerū euectioniset perſonarū in lateran̄. cōcilio cōftitutūexceſſerint eorū eccōs v. ſitauerint liberū̓ ſit eis auctoritate apoſtolica denegace ſi proturatōem pluribus poſtuleuerint et prelati propter hoc in eccāsillorū clericorū vel clericos aliquā ſniāmꝓmulgauerint pa. decreuit ipſam valere. Loca ſniā lata cōtra priuilegiūvel indulgentiā pa. ab̓ aliquo īferiorꝫtenti vnde videtur per hanc lrāmomnibus ſit cōce ſſunSicut venire. Ca. Prior grāden. monaſteriū ſuū qd̓ ē in dioc. fauſtiniepiſcopi ſubiecit ſiue vniuit monaſteriūſuā monaſterio de acerato ſine aſſenſudioceſani ep̄i predicti. de cuius auctoritati id fieri deẜuiſſet. a enſū tamē archiepiſcopi interueniente. ep̄s ſignificauithoc dn̄o pa. petens vt ſibi liceat reuocare eo incōſulto factū fuit rn̄. ei pa. vt liceat ei reuocade qd̓ ille prior qranden̄. feciteo inconſulto non obſtante aſſenſu vel

cōfirmatione archiepiſcopi quā interpoſuiſſe ꝓponitur. quia archiep̄s in dioc.ſui ſuffraganei ſine ipſius aſſenſu nihildiſponere pōt cōtra canoīcas ſanctiōeset pa. id decrenit irritād̓. Et ep̄s id inirritū reuocate poſſit primo illud oſtēditſicut enī ad pa. pertinet vnire ep̄atus aliene poteſtati ſubijceꝝ ita ad epiſcopuꝫpertinet vnio et ſubiectio eccārum ſue dÿot. Nota vnis epiſcopatuū ad ſolū papa pertinet. Itē ordinatio eccārum vmoet ſub̓iectio earā ad epiſcopū pertinet inſua dioc. Itē oīa monaſteria niſi ſintexempta ſpectant ad epiſcopū loci. Itēarchiepiſcopus in dioc ſuffraganei ſuinihil hab̓et diſponere ſine aſſenſu ipſioIde̓ ar. arch̓iep̄s non ē iudex ordinarius totius prouincie ſue. Quā ſit qrane. Ca. qͥdā diaconus p. noīe publice cōfitebatur ſe carnaliter rognouiſſe vxorē cuiuſdā ſuinicim ſiue ꝑrochiani p̄ropter qd̓ ille virvxorē ſuam remiſit ad proprici. Significatā fuit hoc dn̄o pa. vn̄ mandat cuidamarchiepiſcopo quati. ſi cōſtiterit de p̄miſſis prefatū clericū ap. ceſſante cih̓ officio beneficio ſuſpendat et virū illū cōpellat vt vxorē ſuā recipiat maritali affetu pertraciet eandē. Rota ꝙcōfio ī feādalum alterius extra ius facta clericopreiudicat. Itē nemo de īprobitate ſuabet cōmodum habere.Ex lrīs.Ca. Quidā viſitatores in lombardia acceſſerūt ad eccāꝫ albiganen̄. ut in ea viſitatōis officiū exexcerēt epiſcopus albiganen. inter cētera que propoſita fuerant. cōtra ipſū conus fuit qͥdam in villa qͣdamad es iuriſdictōem ſpectabat infamaret̉de furto. et ipſe fur illud negare ob̓tulitpurgatōem ferri candentis e ſi deficerꝫſuſpenderetur epiſcops queſiuit a iudice