Druckschrift 
Casus longi super quinque libros Decretalium
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Nota affinitus ſuperueniens ſoluitponſaliai. Itē inceſtus impedit matrimoniū contraſendū. Item inceſtuoſis poteſt diſpenſari vt contrahāt ſi timeatur & lapſu carnis.veniens. Quidam c. noīetraxit̉ ſponſalia quadā puella iuramento interpoſito duceret in vxorēꝙͣcito illa ad legittimā perueniret etatꝭpater puelle recepit in domo. deindeſorori ipſius ſponſe ſe carnciliter coiunxit. poſtmodū ad inſtantiā cimicorū ſuoꝝpuelam illam adultā in vxorē accepit.et poſtmodū quando facultas ſe offerebat cognoſcebat vrrāqꝫ. poſte a vero adcor rediens cōſiliū ſue ſalutie petijt ſibiimpendi. epiſcopus ſuus miſit ad dominū pa. et ipſe ſcribit eidē dicēs.ſolum malo ſed cib̓ ſpecie mali precipiat apoſtolus abſtinere. mandat quatinus predicto c. pro tanto exceſſu penitentiā imponat et moneat iliū et conſulat ei vt decetero ſe abſtineat ab̓ vtraqꝫ et hoc intellige dictū in iudicio animeſed ſecus in iudicio eccē factū ſit occl̓tum. aliud eēt ſi poſſet probari. Notanon ſolū a malo ſed ab omni ſpecie mali abſtinendū eſt. Itē propter cōfeſſionem cōiugum tm̄ non ſeporatur matrīonium niſi alie prohatōes accedant.Tue fratenitatis.Quidamcōtraxit quada matrimoniū poſt contractum matrimouiū et cōſumctum cognouit ſororē vxoris. Queritur vtrū poſſit exigere debitū cib̓ vxore ac foluere requiſitus. rn̄. pa. vxor monenda vt cōmixtione viri abſtinecit et in cōtine̓tia permaneat donec vir eius mortuusfuerit ꝓpt̓ publicā honeſtatē. Si aūt papere noluerit et talis fuexit vt de lapſutimeatur ipſevir poterit ei debitum ſoluere affinitas poſt matrimoniū ini

que dōtracta illi nocere non debeat quein culpa non fuit. Rota affinitas matrimonio ſuꝑueniens ipiū diſſoluit.Itē iniquitas vnius alteri nocere dꝫIte non dꝫ quis punixi ſine culpa.Iordane. Quedā puella iordananomine nōdū cōpleuerat x. annū cōtraxit quodam per verba de futuro et eaꝫinfra ſpaciū eiuſdem anni carnailit̓ cognouit. et poſtmodū matrē ipſius in vxorem accepit et carnaliter cognouit eandem. vnde petebat dicia iordana a dn̄opa. ſibi ſuper hoc prouideri ſine culpaſua iure ſuo priuci⁊ non debeat necyaleat continere. icindat pa. ep̄o dioc. quatinus ſi ita res ſe habect vtrūqꝫ ipſoruꝫmonecit et inducat ad perpetuā cōtinentiam obſeruandaꝫ. quod ſi ad hec inducinequiuerīt inuincta penitentia cōperentiviro ipſius et per cenſurā eccleſiaſticaꝫcōpellatur ut eide mulieri cohabitet etet coniugale debitū reddat excictus. Ro. malicia ſupplet etatē. Itē affinitasſuperueniens matri menio ipſn non diſoluit. Item nemo iure ſuo ſine culpauari dꝫ. De cōſanguinitate affinitate.R lrīs. Quidā ſecrete ſub̓arrauit quandā uiduā per anuli īmiſſionē et carnalit̓ cognouit. tande vellet in conſpectu eccēea contraſere. duo propoſuerunt eaꝫhabere non potercit in vxorē ex eoꝙ priorē uirū attingit querto gradu conſanniuinitatis. vnus illorum iurauit itaaudiuit. alius noluit illud iurare. et ſicpublice contraxerunt. poſtmodū venerūtalij duo et iurauerunt primus vir fuitiſti ſuperſtiti quinto conſanguinitatiegradu coniuncto. dubitabatur quid eēt