queritur an ille dicatur decedere inteſtatas. xn̄. pa. ꝙ non videtur deceder̄ inteſtērus. Nota ꝙ qui extreraā voluntatē īalteruis diſpenſatōem cōmittit nō videt̉detedece inteſtatus.OfficijCa. Aliquis in teſtamento ſus reliquit ep̄o prepriam portionem et alia multa monaſterijs vel eccleſijs. queritur vtrū epiſcopus de illis poſſit petere legittimā portōem. rn̄. pa. ꝙ ſiportōem illcim legauit epiſcopo cōditiōevt ea eēt cōtentus. et ep̄s. conditōeꝫ ⁊cceptauit de alijs nihil poterit petere quiai. per hoc alijs renunciare videtur ſed ſiportōem illam cib̓ſolute reliquit de alijsnihilominus legittimā portōem poteritvendicare. ſi vero cōſtiterit qd̓ fraudulētex modicā portōem reliquit cū conditione vt in ceteris epiſcopus portione debita fraudaretur. qͥa fraus ⁊ deius alicuipatrotinari nō debent epijtopus de illisportōem exigere poterit ⁊ canone cōſtitutam. ſaluis indulgentijs ro. pon. quequibuſdā regularibus ſāt conteſſe. cavitulū iſtud et ſequens loquūtur ẜm cōſuetudine quorundā locorū. Nota ꝙ ēlectione vnius quierenunciat alteri Itēfraus ⁊ dolꝰ nemini debent patrocinari¶ Requiſiſti. CA Aliquis fecitteſtamentū pro aīa ſua legauit. queſitū fuit a pa. qualiter illa diuidenda ſuntinter ep̄m et eccam rn̄. pa. ꝙ regularit̓obtinet ꝙ epiſcopus ẜm diuerſas cōſuetudines locorū dꝫ habere tertiā l̓ quartam portōeꝫ. ſed videndū eſt verū̓ teſtator diceret xelinquo iſtud epiſcopo cin reliuquio iſtud eccē. vel ſic relinquo iſtudepiſcopo et eccē. an ſic relinqus iſtad epipcopo et illud eccē in primo caſu cū dicit relinquo iſtud epiſcopo. diſtinguēdūeſt vtrū relinquatur epiſcopo ab extraneo an propinquo/ ſi ab̓ extraneo preſu

metur relictū intuitu eccē et nō perſonevnde ecrū cathedralisdꝫ habere ſuā partem ſicut in ſecundo cau. ſi alliquid rlinquitur eccē epiſcopus dꝫ habere ſuampartē. ſed iſtud verū eſt niſi teſtator exprimat ꝙ velit illud eē tantū epiſcopinon ecce. in quo caſu volūtas teſtatorisſeruanda ē. ſecus ē ſi dicat ꝙ velit illudeē tantū eccē ⁊ nō epiſcopi. quia priuata diſpoſitio teſtatoris nō poteſt īmutare generalē cōſtitutōem canonis. ſꝫ huic dicto canon ob̓uicre videtur dicit enīcanon ſi aliquid legatur pontificib̓s abextraneis aūt cū eccā aūt ſequeſtratiquia ille qui hoc donait pro remedio aīeſue donat nō pro cōmodo ſacerdotis. nonproprium ſed quaſi ecce dimiſſum cōputabunt rn̄. pa. illi canoni dicens. quod dicitur in canoue verū̓ eſt quando teſtatornon exprimit ꝙ velit illud eē tantū ep̄iet nō ecce. ſed hoc exprinit hic teſtatoret ita nō cōtradicit. ſi vero ⁊ propinquolegatur epiſcopo preſumitur ꝙ intuituperſone et nō ecce niſi cōtrariū oſtendatur. et de iſto eccā nihil habebit. ſi aūt telinquatur epiſcoro et eccē cōiunctim canouicadiuiſio ē inter eos facienda. ſi vero diuiſiꝫ legauit iſtud epiſcopo et illudeccē ſiue equalia ſiue in equalia ſint rͣlicta reducenda ſunt ad canonicā diuiſionem. niſi vtraqꝫ pare velit eē contentaſuo relicto ſi vero teſtator dicat lego hocepiſcopo et illa capellis l̓ monaſterijs. īcaſu iſto quod legatur epiſcopo eis exitprecipuū cū eccā ſicut ſi ciulibet alteri legciretur ⁊ de alijs que legātur monaſterijs vel capellis portōem canonicā obtīebit. in fine dicit ſi aliqua legāt clericisprelatōem vel adminiſtratōem aliquaꝫnon habentibus et qui po ſſunt propxiūhabere ſiue relinquatur ab extraneo ſiue appropinquo nituitu ꝑſone preſumit̉