Druckschrift 
Casus longi super quinque libros Decretalium
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

neratōid̓us quā voluerit tantū aſſēatet hoc ſeruandū eſt vnus ep̄s vel alius non dꝫ vltra quinquageſimā velcēteſimam portōeꝫ cōferre. ſed nec tantūvel. eciā minuecū graui detrimento ecceſue ſiue ſimul et ſemel id facere velit fiuepluries ſucceſſiue ei&e eccē vel diuerſisvnde quicqͥd grami detrimento Quēpoſe onibus ſiue de ꝓuentibus ad etcleſiam cathedralē vel menſam ep̄i pertinentibus cōſtiterit collatū poteritlegittime reuocari niſi preſcriptione falialegittima exceptione hmōi actio excludatur. tande reſpondet quaſi taciteſtioni. diceret aliquis non videtur collatio quinquageſime vel centeſime partis poſſit graue damnū inferre. et ipſereſpondet ſiue ſemel tantum id fiat ſiuepluries ex varijs circuſtancijs poteſtpreſendi valde damnoſū et hoc potispoteſt cognoſci ipſo facto ꝙͣ per aliquodſtatutū. et ita nec quinquageſima neccenteſima dꝫ grani damno concedi femel aut ſepe ſi vero in tantum cibūdet epiſcopus vel ſine damno eccē ſue amplius ꝙͣ quinquageſimā vel cēteſimaꝫ poſſit conferri neceſſitati alterius eccē licꝫper ſe non debeat excedere fūmam canone cōſtitutam. tamē de ſuperioris auctovitate poteſt etiā ī maiori ſūma neceſſitati alterius eccē ſubuenire. Nota equitas eſt ſeruanda ſolum ī iudicijsſed etiā in donatōibus. Itē donatōempoteſt epiſcopus facere tantū dr reb̓oepiſcopatus ſed etiā canonicorū. Iteꝫnon ſolū de ꝓuentibus ſed etiā de poſſeſionibus. Itē ſucceſſor poteſt reuocaordonatōem factam a predece ſore ſi vergat in graue damnū eccē. Itē in donationibus valet preſcriptio. Itē hicbatur epiſcopus poteſt cōferre quinquagēſimā vel centeſimā portōem. Itē

licet aliquid preſumcitur prima facieeſſe damnoſum. tamen probatis admittitur in cōtrarium. Itē quedā meliusſciuntur ipſo facto ꝙͣ iuxis expreſſioneItē fūmara taxatā canone poteſt prelatus in donatōe excedere. non tamē proprici auctoritate ſed ſuperioris.&4 AſigpittPropter eius.pone ticius aliquā libertatē ſiue donationem cōtulit in aliquē. queritur vtrumtalis libertas ſeu donatio aliquo caſu poſſet reuocaxi. rn̄detur de iuris rigoredonatis in caſibus poteſt r̄uocari. ſi forte doncitarius impias manus in ſuū donatorera imiecit. vel ſi atroces imurias ſihi interlit ſeu graue damnū cerū ſuam̄vel periculū vite datori ſuo inferre preſumpſit. ſed ſi donator in vita ſua de hisnihil dixit ſucceſſores illius hanc libertatē ſeu donatōeꝫ reuocare poteruntNota hic quatuor caſus in quibus proptex ingratitudinē donatio reuocatur .ſ. ſidonatarius impicis manus in ſuū donatorem miecit. vel ſi atroces iniurias ſibiintulit ſeu graue damnū xerum ſuarumvel periculū vite ſibi īferre preſumpſitItē nota ſi donator dehis in vita ſuatatuerit ſucceſſores eius libertatē ſeudonatōem reuocare poſſunt. De peculio clexicorū.Aueſtigandū Ca. Statuit conciliū arclaten̄. ſi preſb̓itex nihil habens promorus fuerit ad regimen alicuius eccē poſtea ēmexit predia debent ad quaꝫ nihil habens ꝓmotus eſt. Nota hic cir. omnici queprelatus poſſidet preſumi de bonis ecceacquiſita frſſe.Ca. Dicitur ī hoc Preſb̓iter.capitulo ſi preſbiter tenet ꝑrochiā