De precaxijs.

et reſpondetur ꝙ non. i1 Nota ꝙ epiſcopus po iones ad menſam ſra capiduli ꝑtinē̓res. alienade nō poteſt. Itē e cgregulares amplius ſeculaires eē non dehent ſed reformari debent per homineoeiuſdem religionis que prius ibi fuerāt.¶ Ad noſtrā.Ca. Monaſteriūcuſin̄. grauatū erat onere maximo dehitorū. propter quod abbas et cōuentus einſdem tali nece ſitate ducti quandamvillā ſuam cōceſſerunt in feudū cuidamlaico tali cōditione appoſita. ꝙ ide laicoſolueret octuaginta lib̓ras. pro quibusvilla ipſa erat obligata qd̓ ipſe nō ditulit effectui mancipare. videntes monachi ꝙ monaſteriū ex tali cōtractū enormiter eēt leſū ſupplicarūt humiliter domino pa. vt feudum ip̄m faceret ad mōnaſteriū reuocari. cū idem laicus primoāno de redditibus ipſius feudi vltra fūmaꝫ perceperit ꝙͣ perſoluit. et poſtmodūetiā per plures annos percepit fruttuseius vnde mandat papa quibuſdā quatinus ſi predictū monaſterium propterhoc inuenerint enorme diſpendiū inturriſſe cōpellant dictū laicū vt predictumſendū liberū ⁊ quietū dimittat monaſterio predicto. pecepta prius pecunia a monachis quā pro vtilitate monaſterij ꝓpredicto feudo dicitur expendiſſe cū fructus percepti ſibi debeant ſufficere ꝓ ſahore. Nota ꝙ cū eccā enormiter ledit īaliquo cōtractu dꝫ reſtitm.¶ Tum laicis. ¶ Ca. Iaici quantūtunqꝫ religioſi ſint nō habent aliquāpoteſtatē diſponendi de rebhus eccē. ſedipſi in cōtrariū faciunt immunitatē eccleſiaſtice libertatis impugnant ſuis conſtitutionibus imo potius deſtitutionibsꝯſuppando iuxiſdictōꝫ eccleſie. et etiamſpiritualibus illicite. preſumendo voſens cōcilium hmōi grauaminihus obm

are omnes cōſtitutōes ⁊ alici oīa que fadunt in preiudiciū eccleſiarū decernitcōcilium non tenere. Nota ꝙ Laici in p̄iudiciū eccē nihil ſtaruere pn̄t. ⁊ ſi quain contrariū faciūt nō tenent. et ſic iſtācōſtitutōem inducas contra eos.De precarijs.RecarieCa. Dicitur inhoc capitulo ꝙ precarie de quinquennio in quinquenniū ſit reneuande Nota ꝙ precarie de quinquenuio in quinquenniū debēt renouciri.De precarijs. Ca. Quidā pͥlati eccarum faciebant precaxias in denum eccleſiarū obligando ſe ⁊ ſuos ſucceſſores ſub̓ certa pena. ſtatuit cōciliumcartaginen̄. vt nullus ſucceſſor ſit obligatus in pena ſui antece ſoris ſed ſi antece or res eccē irrationabiliter diſtraxit ad iusectē debeat reuocare. Notaqꝫvhi cōtractus nō tenet nec pena ſuꝑ hocappoſita. Itē ſucceſſor nō obligeitur excōtrractū habitō in damnū eccē fritro abantece ſſore. Itē ſucce ſor male alienata reuocare dꝫ ad ius ecce.Precariū.Sic pone caſā rogaſti me vt rem meā cōcederē tibi ad vtendū. ego p̓cib̓s tuis cōceſſi tibi rē iuāprecario. volui poſtea reuocare illud pͥcaxiū. tu nolebas mihi reſtituere. queritur vtrū ego poſſim reuocare cū mihiplacuerit. reſpondetur ꝙ bene poſſum illud reuocrre quandocūqꝫ mihi placuerit. Itē ſoluitur d precariū mortuo illocui cōceſſum fuit. ſed non ſoluitur illomortuo qui dōceſſit. Item ſoluitur precariū ſi ille qui cōceſſit precariura alienauerit. quia per tole̓ cōuentionē res aliena inuito dn̄o poſſideri non licet. Secundo dicitur ꝙ precarie que aliquādo