Druckschrift 
Casus longi super quinque libros Decretalium
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De prehen. et dig.

curam habens animarū a̓nexam ſi prius tale beneficiū obtinebet ipſo iure ſitpriuaitus eodem et ſi illud cōtendexit retinere. alio ſpolietur. et ille ad quē ſpectat collatio prioris beneficij illud conferat cui viderit cōferendū. et ſi vltra. vi.menſes cōferre diſtulexit ipſis collatioad alios deuoluatur ẜꝫ ſtatutū laterciūcōcilij. et inſuꝑ tantū cogatur de ꝓuentibus ſuis in vtlitateꝫ ipſius ecce affinare qͣntū a temꝑe vacatōis cōſtiteriteſſe perceptū. et hoc idem in ꝑſonatibusſiue dignitatibus obſeruetur. Addit ī ſuper vt nullus in eade eccā plures dignitates vel ꝑſonatus habere p̄ſumcit. etiāſi curā habeāt aīarū. tamē circa ſublimes et lrātas ꝑſonas in maioribusbene ficijs ſunt honorāde. ſe. ap. poteītdiſpenſari. Nota qui habet curānimarū vel ꝑſoncitū ſi ad cōſimile beneficiū eligatur. poſtꝙͣ illd̓ receꝑit. ip̄o iuce vacat primū. Item vult dimittere quod ſuū eſt. debet priuari eo qd̓ſuū eſt. Item qͥs receptus eſt ad ſecundū beneficiū. ẜm iura primū debetferri. Item nota pencim negligētisferre beneficiū. Itē nota pcō venerabilibus lrātis ꝑſonis. Itē ſolus pa. poteſt diſpenſare vt aliq̓s habeat pluresdignitates vel curas animarum. Graue uimis.Ca. Quidaꝫprelati eccātuꝫ carnali affectōne ductinon iudicio rōnis promouent indignosvnde mita ꝑicula imminēt eccleſijs. volens cōciliuꝫ huic morb̓o mederi precipitvt pretermiſſis indignis ꝓmoueāt idoneos deo et eccleſijs valeant deẜuireet de hoc ficit dilige̓s inqͥſitio ī cōcilio annu̓atim et ſi qͥs poſt trinā q̄moītōeꝫ culpabilis reꝑtus fuerit ip̄m conciliū ſupendatur. et ib̓i ꝑſona idoneā inſtituat̉ ſuppleat ſuſpenſi defectū in heneficijs

conferēdis. et hoc idem circa capitula obſeruet̉. Delictū vero metropolitami exte cōcilij dn̄o pa. nūcietur et vt iſtud ſtatutuꝫ melius obſeruetur ſentētia hmōiſuſpēſionis ſine licētia ro. pon. vl̓ ꝓprijpatriarche relaxetur. Rota hic penam illorū ꝓmouent indignos. Itēailiqͥs poteſt cōdemnare tamen ab̓ſoluere. Itē vbi cōditor iuris ſibi reſeruatab̓ſolutōeꝫ alijs ꝑrohibere videtur.Extirpande. Ca. Gcitroni eccleſiarū et alij quidā ꝓuētus ipſaꝝ itaſibi vſurpant. preſbiteri de ſua portōne neq̄ant ſuſtentari. ita preſbiteri īquibuſdam locis obtine̓t. niſi qͣrtamquapte .i. ſextā decimā decimarū. et ideoibi nullus ſacerdos īuenitur. qui habeatperitiam ſrārū. ergo altaxi ẜuit viuere debet de altaxi. ſtatuit cōal̓. vt nonobſtante aliqua cōſuetudine alicuiusſone preſbiteris ipſis ſufficiēs portio relīquat̉. Qui vero. Dicitur ī. §. iſto qui hꝫ ꝑrochialem eccām in ꝓpriciſona deſeruict ihidera in ordine debito etnon vicariū. niſi forte illa ꝑrochialiseccā ſit qnexa dignitati vel prehende. inquibus caſibus vicariū ibi poterit detuire canonice inſtitutū. habeat de prouētibus ipſius eccē cōgruam portōeꝫ.lioquin ſcicit ſe illa priuatū auctoritatehmōi decrēti et alij cōferatur qui velit etpoſſit qd̓ dictū ē adimplere .i. deẜuire inecca ſeipſus. In fine dicit nullus deproue̓tibus eccē qui debet habere curāꝓprij ſacerdote. alicui cōſerat pro beneficio penſionē. Rota laici et patronibona eccārū ſibi vſurpare non debēt nulla conſuetudinē obſtāte. Itē altariſeruit. de altari viuere debet. prehiteris debet cōpetēs beneficiū afſignari. Itē qͥlibet rector ꝑrochialis ecceſe et per vicariū debet deẜiipe in ipſa

t