de cōfir. vti. l̓ inu

noſcere vel diffinire ſine incindato apoſtolicr ſedis. ¶ Nota ꝙ lite pendente nōpalet confirmatio vel priuilegiū ob̓tentum ſuꝑ re litigioſa tacito ꝙ res fueritin iudiciū deducici.De confixmationibusCa.Dicitur in hoc capitulo ꝙ de cōfirmationibus ſedis ap. non licet a lcui iudicareniſi ad hoc habedit inandatū aūt certuꝫſit ꝙ per falſi fuggeſtione ſint. elicite.Nota ꝙ de confirmationibus pape ſine eius inaindato nullus dꝫ iudicate inſi per falſi ſuggeſtionē fuerint obtenteBone memorie Ca. Iata fuit Inia diffinitiua pro eccleſia contra aduerſaxiū eccleſie ille infrax. dies qpprilauit. iudices nihil ominus manoauemū̄tſententiam executioni appellans litteras impetreuit de reuocandā ſentētia eccleſia pro qua lata erat ſententiacaude preueniens appellantem litterasconfirmationis ſententie in formā communi impetrauit nulla de aippellationehcibita mentione. queſitum fuit quē ſittere preualerent. Reſpondet pa. ꝙ littere poſteriores debent prioxibus preiudicium generare et iudices debent cognocere de appellatione non obſtante cōfitmatione obtenta veritate racita ſuperre litigioſa. ſed ſi diceretur in litterisappellationis ſecundo impetratis null̓litteris veritati et iuſticie preiudicantibus vel etiam ſub alic forma verborūdummodo de littexis confirmationis nihil expreſſe diceretur. re pondet pa. ꝙtunc tamdin littere confirmationis ſuum debent habere virorem donec de iniqua ſententia plenius cognoſcatur perſecundas litteras et in ſuſpenſo confirmatio remanebit. ¶ Nota ꝙ lite pendete de pe litigioſa confirmatio impetrari

non valet ſiue ſit obtenta in principalicauſa ſiue in cauſa appellationis.Item confirmatio eſt in pendenti donec confirmetur vel infirmetur ſententici. Itē littere generales nō reuocātſpecicles.Cum dilecte.Ca. Xbbatiſſaet moniales cuiuſdam monaſterij volebant priuilegia ſuai innouare. vnde cuꝫpropter viarum diſcrimina non poſſetilla preſentare dominopa. ſupplicauerūteidem quatiuus aliquibus perſonis dicretis mandaret vt eorum tenexem inſpiceret diligenter et ipſum ſub̓ ſigillisſuis ad ſedem apoſtolicam deſtinarent.vnde pa. ſcripſit quibuſdam epiſcopiset abbatibus ut illa priuilegia inſpicerent diligenter ⁊ tenorem ipſoruꝫ ſubſigillis ſuis ſibi fideliter deſtinarēt. quodet factum fuit. Pa. viſo priuilegiorumtenore dum vellet illa priniegia ſacereinnouari quidam canonici propoſueruntid fieri non debere cum hildeſemen̄ eccleſia in poſſe ſione ſubiectionis ipſius monaſterij ꝑ. C. annos ⁊ amplius extitiſſet. vnde ipſe tunc priuilegia noluit innoucire ſed mandauit qͥbuſdā vt ad locū idoneū accedentes pocatis qui fuerinteuocandi inquixerent veritatem a quibus parchildeſemen̄. eccleſie ſedem ap.appellauit. vnde poſtmodum ad̓batiſſapredicta petijt iterato dicta priuilegiainnouari. Ex aduerſo fuit petitum vtcauſam ipſam dominus papa cōmitteretaliquib̓us qui teſtes reciperent ques ꝓducere intendebant contra priulegiaꝫad probandam preſcriptionem legittimam. dominus papa conſiderans ꝙ rureciuili cautum eſt vt quando periculumteſtium timetur etiā lite non cōteſtara