lrās impetrauit. ſed noluit vti lrīs ſic oſtentis. et ſic annus elaplus. fuit. vndeep̄s aurelian̄. hec omnia ſignificauit domino pa. petenēcib̓ ipſo nō obſtante lapſu anni ſe ad proſecutōem appellcitōnisadmitti. vnde mandat pa. iudicibus quatnus ſi de huiuſmodi ꝓhibitionē ⁊ deappellatione ex cauſis premiſſis vel earum altera cōſtiterit reuocato in ſtatūpriſtinū quicqͥd poſt appellatōem huimodi fuerit attemptatū procedant ī negocio iuxta priorum cōtinentiā lrārum.Nota ꝙ pendente dilatione lite nō cōteſtata officiū iudicis delegati locū nonhcbet. Itē pendente dilatione iudicieofficiū cōquieſcit vt interim nihil facev poſſit ſine cōſenſu partium. Itemprocurator qui excedit fines mandatinon preiudicat dn̄o et ideo non ob̓ſtat laꝯſus anni.Interpoſita. Ca. Aliquis corā iudice conſtitutus cā ꝑrobabili aſſignata propeer quā non tenebatur reſpōdere quia iudex eā non admiſit appellauit. Queritur vtrū coraꝫ iudice appellationis ſufficit hoc probare ſcilꝫ ꝙ cāmprobabile̓ alleganit corā iudice a qͦ aiꝑpellauit nec fuit adinIs. reſpondet pa.ꝙ hoc non fuficit uiſi cāꝫ illā doceat eēveram niſi corā inferiorē obtulerit ſe ꝓbaturū et nō fuiſſet admiſſus tunc nonhabet nece ſſe probare cām verā fuiſſe.ſed ſufficit prob̓are ꝙ cām probabilemallegauit quā ob̓tulit ſe probaturū necfuit adimſſus ⁊ propter hoc appellauitEidem quoqꝫ.Dicitur hicꝙ ſi appellatio nō recipiat̉ a iudice neccih̓ aduerſario approbatur licitū eſt appellanti proſequi cām per procuratoresvōſtitutū ad impetrandū et cōtradicendum tantum lꝫ pars aduerſa per ſe velper procuratorē idoneū apud ſe. ap. iu

diciū recipere ſit parats. Ille deuiqꝫ. Xliquis appellauit ad ſuperiorē corā ilload quem appellouit petijt remitti ad eum a quo appellciuit pars altera cōtradicit. Queritur an dehecit remitti et dicitur ꝙ ſic non obſtante contradictionealterius partis ſed debet cōdemnari inexpenſis legittimis aduerſario quas eūpropter hoc feciſſe cōſtiterit.Sane. Aliqͥs appellanit a grauamīecoram iudice appellatōis paratus eſtbaxe grauamen propter quod duxeratappellandū pare aduerſa citata cōtumdciter ſe abſentat. queritur quid ſit iudici faciendū. Rn̄. pa. ꝙ iudex poteſt ſuperhoc procedere lite non conteſ. licet litieconteſtatio nōdū factā fuerit in articulo appellatōis vel in ipſo negocio principali. quic cum in caſu illo iniquitas prioris iudicis arguatur principaliter noneſt xigor iuxis requixendus ex quo cāeperplexitaspo et ſequi. ¶ Lota in prīoveſponſo ꝙ qui appellcit ⁊ grauaimineꝑ adijciait in aſſignatione cāe ꝙ offerat ſe cām illam ꝑrobaturū et ſic deveritate cāe quam expoſuit nō habebit neceſſe probare quod ſi non fecerit cām veram probare debebit. Itē in ſecundoreſponſo nota ꝙ qui appellat et eius appellatō a iudice vel cib aduerſario qpprobetur ſufficienter ad totā cām procuratorem mittere debet alioquin alteri parti eam proſequenti perſonaliter cōdemnabitur in expenſis. ¶ Itē in tertio reponſo no. ꝙ poteſt quis remitti ad euma quo appellauit cōtradicente parte aduerſa. ſed illi aduerſario cōdemnabiturin expenſis. ¶ Itē in quarto re ponſonota ꝙ altera parte cibſente per contumaciam iudex appellatōis poteſt cognoſcerr de grauaimine. Itē vtraqꝫ parte preſente cōteſtatio litis fieri dꝫ in hu