ſibi ſtatutuma appellationem nō proſequitur iudex poſtea officio ſuo vtatur.¶ Item qui nō proſequitur appellationem ſuā cōdemnari dꝫ aduerſario eamproſequenti in expenſis Itē ⁊ correciionē nō appellaturAd hoc. Ca. Iudex cōpeller̄dꝫ appellantē vt appellationē ſuam proſequātur infra terminū ſibi prefixumvel ſtet iuri coram ipſo. in fine dicit ſi aliqua paruum iudicē habet ſuſpectumiudicē eligant qui cām dirimat. Notaꝙ iudex poteſt cōpellere appellantē vt appellationē proſequatur. Itē iudex ordinaxiue poteſt recuſari ſed poteſt ꝑtescōpellere vt aliū eligant corā quo queſtio terminetur.Perneuit ad nosCa. Epiſcopusſaileb̓rien̄. monuit. Vnil. canonicū ſuumvt in eccā ſua reſidentiā faceret. ille appellouit. que ſiuit epiſcopus a pa. quidſuper hoc faceret mandat pa. eidem ep̄oquati. illum moneat/ vt in ecca ſua reſidentiam faciat vel infra terminū cōpetēteꝫ iter arxipicit eā proſequendi interīvero iuces eius in p̄redicta ecca cōmittat aliciū honeſte perſone et de beneficio illius ei prouideatur quod ſi alterumiſtorum non fecerit prehenda ipſa priueundem et alij eam conferat qui ibidemdeſernicit. ¶ Nota ꝙ clerici in ecclelijsreſidentiā facere tenentur ad mandatūſui prelati qd̓ ſi nō fecerint poſſunt eisprinuari.¶ Confuluit.Ca. Queritur qnappellcitioni regis francorū ſit deferendum pro iudeis vt liceat eis habere mācipia criſtiana ⁊ ſincigogas edificupe.An̄. pa. ꝙ non tr ſit contra conciliū geuerale. ¶ Nota ꝙ appellationi facte cōtra leges et canones non ē defſerendum¶ Itē nota cōtra iudeos ꝙ nō poſſunt

habere criſtiana mancipic.¶ Ad hoc ſicut. Ca. Aliqua cācōmiſſa eſt alicui ap. re. ille contra quēcōmiſſio facta e appellat dicēs ſe pro eadem ca nunciū ſuum ad ſe. ap. deſtinaſſequeritur an tali appellctioni ſit deferēdum. Rn̄. pa. ꝙ ſi conſtiterit iudici appellantē deſtina e nunciū ad ſe. ap. ātequam partes eēnt citate vel antequaꝫdelegatio cauſe perueniſſet ad ipſū debꝫappellationi deferre. Si vero poſt citationem fuit nuncius deſtincitus nō tenet̉appellationi deferre hoc intellige ſecūdūilcimi infra e. vt debitus. ¶ Nota ꝙ miſſio nuncij excuſat appellantē ne reſpondeat corā iudice cui cā eſt cōmiſſa ⁊ hocintellige ſi nuncius mittatur anteꝙͣpartes fuerint citate. Si vero poſt non excuſat ¶ Itē licet cā nō admittatur ap.re. poteſt tamen appellciri.De priore. C4. Quidam canonitus regularis appellcuit ⁊ ſuo priore qui modu̓ excedebat in correctionequem fecit veſtibus vſqꝫ ad camiſiamſpoliciri prior non obſtante appellatiōeproce ſſit enormiter contra illū canonicum. ¶ Vnde conqueſtus fuit dominopa. vnde m andat cuidam iudici vt ſi prefatus canouitus appellcuit propter enormitates ipſius prioris manifeſtas quereddunt ipſū notabilem et ipſe non d̓tulit appellatiōi cōpellat ipſū ad ſe. ap. cūlitteris veritatē cōtinentibus venire ſatiſfacturū de tanto exce ſſu. ¶ Nora ꝙ pͥlatus non dꝫ excedere modū̓ in corrigēdo alioquin tenet appellatio que alicisnon teneretItē qui nō defert appellationi legittime dꝫ puniri.Quia nos. Statuit pa. ī capitulo iſto ꝙ abbates qui publica in famia ſunt reſperſi aut tōuicti ſi cōmonitiin cōmuni capitulo renunciare voluerīt