De ſen. et re iud̓.

appellauit ante ſuiām vel poſt queriturquantum tempus dandū ſit ei ad appellatione̓ proſequendam. rn̄. pa. ꝙ ſi anteInicm vel poſt fuit appellatū huiuſmodi appellationibus indulgetur annueet ſi iuſta cā interuenexit indulgeturbienniā niſi iudex a quo appellatur breuius terapus duxerit ſtatuenduꝫ ſecundum locorū diſtantiā et perſonarū et negocij qualitatē. Et ſi infra illud tempoappellationem nō fuerit proſecatus tenebit ſnic̄i. ſi poſt ſniāꝫ diffinitiuā fuitappellatū nec amplius ſuper eodē negocio audietur. appellans. Si vero a grauamine ⁊ ante īgreſſum litis fuerit appellatū talis auditur appellans. quia cānones paſſim appellare permittunt ettales non ſolent proprie dici appellationes ſed ꝓuocationes ad cām ſibero ante ſuiām et poſt li. cont. appellauerit cōpelli debet illius ſtare iudicio ad quē appellauit alternatiue .ſ. vt appellationeꝓſequatur. aut iudicio ſuo ſtet. ſi veroille qui appellat fuerit raptor vel alienerei violentus detentor tales admittant̓appellantes niſi fuerit notoriusraptorvel fornicator exiſtat ſicut ille quem apoſtolus abſentē et irrequiſituꝫ excōmunicamit. ¶ Rota appellanti datur annuead proſequendā appellationē ſuam exiuſta cā hiennium. Itē index annū illūpoteſt abbreuicire. Itē qui non ꝑyoſeq̄tur appellationē infra debitū rempusrata manet ſniā. Itē in notorio criminenon auditur appellans.Ad hec. 6a. Aliquis appellauit ſuper aliqua cā pendente appellatione cōuenitur vel accuſatur ſuper alio ꝙͣſuper eo ſuper quo appellauit q̄rit. an teneatur ſtare ſub illo a quo appellauitappellatione pendente. Rn̄. pa. ꝙ ſi voluerit poteſt eū tanꝙͣ ſuſpectum recuſar̄

alioquin ſtare debet iudicio eius ⁊ precipue ſi iudex ordinarius ſuus exiſtat.Lota ꝙ pendente appellatione ceraordinario poteſt ipſe ordinarius recuſari.Si ſuꝑ alia cā cōueniatur appellans cōram eo.¶ Si duob̓usCa. Duo litigabant coram iudice ſuo puta cerā archidiacono vnus appellauit ad ep̄m. alterad pa. vel coram ep̄o. vnus appellamitad pa. alter ad archiepiſcopū/ ine qͥ appellauit ad epiſcopū l̓ qͥ appellauit adarchiep̄m ad diē appellationis acceſſitad ipſū ꝓpone̓s ſe ad eius audiē̓tiā appellaſſe tacito de appellatōe aduerſarijad ſedem ap. interpoſitā qui appellanerat ad pa. citatus fuit ab̓ epiſcopox l̓ archiep̓o ille cōfides de appellatōe ſua adpa. interpoſita nec iuit nec miſit aliquērn̄ſalem et quia non venit fuit extōicatꝰQuerit̉ an teneat excōicatō Et rn̄. ꝙtenet ſentētia in eū pro cōtumatīa lataniſi iudex ille cognouerit eum ad ſe. ap.appellciſſe. ¶ Secūdo poītur alia q̄ſtioAliqͥs appellauit a ciuili iudice ante iudiciū l̓ poſt ad dominū pa. Queritur ancalis appellatō valeat. Reſpondet pa.ꝙ tenet appellatō ī illis qui ſub̓ſunt pape in tꝑali iuriſdictiōe ī alijs vero ꝙuisde cōſuetudine alicuius loci teneat de iuris tn̄ rigore nō tenet. ¶ Nota prīo ꝙquilibet vocatus ad iudicē debet ire ⁊ allegare priuilegiū ſuū alias tenet ſentēcia pro cōtumacia lata in ipſū. Iteꝫ devno foro nō eſt appellandū ad aliud niſi cōſueuido aliud inducatQuidam clericiEx ratione.appellauerāt a ſentētia cōtra eos lataquā ex iuſta cā infra hienniū nō fuerātproſecuti petebant a papa ꝙ adhuc admitterētur adproſequedam appellationem cū infra hienniū̓ ea nō poruerunt