vel negatōi ideo adiunxit quod ampliseſt a malo eſt illud amplius .ſ. iuramētum nō eſt malum ſed a malo illius.nō vult credere niſi iurecur et eſt penaillius nō culpa. et licet dominus videat̉ꝓhihui ſe iuramentū nō tamen prohihuit iurare per cpratorē ſed per creaturam. Vnde cū premiſit nolite iurare omuino ſtatim ſubiunxit neqꝫ per celū neqꝫ per ieroſolimā tamē ſi iuratur ꝑ creaturam ſeruandū eſt iuramentū du̓modo licitū eſt qd̓ iurat̉. Scd̓o rn̄. auctoricate iacoh̓i apl̓i dicens ꝙ iacobus nonſimpliciter prohibuit iuramentū ſꝫ voluntatē iurandi dū dixit ate omnia fratres nolite iurare omnino qꝛ nullus debet iurare ſpontanea voluntatē niſi neceſſitate inſtante et tūc licite iurat̉ dūmodo iuramentū habeat tres comites.j. veritatē iudiciū et iuſticiā ſed proẜiẜuit iurare per creaturā. Vnde dixit apoſtolus homines per inaiorē ſuū iurant.oſtendens per que ſit iurandū .i. per deūet ꝙ iurandū ſit in neceſſitate oſtenditexemplo angeli qui iurauit per viuentera in ſecula ſeculoꝝ et exemplo domini qui legitur plus dixiſſe ꝙͣ eſt eſt nōnon dum dixit. In veritate dico vobisSi enī iuramentū malū eēt dominonōiuraſet. Tertio dicitur ꝙ quedā prohibentur quia per ſe mala ſunt quedā vero ꝓhibentur ex cā non qꝛ mala ſit ſꝫ qꝛſi fiant frequent̓ inde mala ſequūtur ſicut vinū̓ per ſe malū non eſt ſed ex frequenti ⁊ incauta potatōe luxuria generatur. Vnde dixit apoſtolus nolite iebriari vino in quo ē luxuria. Sic et iuram̄tum per ſe quidē malū non ē cū ſit cōfirmatō veritatis ſed tamē prohibetur excā quia ex frequenti incauta iuratōe ꝑiurium ſepe cōtingit. Vnde legitur virmultū iuxans replebitur iniqͥtate. ſicut
pauls cōceſſit diſcipulo ſuo thimotheovt vtatur modico vī̓o propt̓ ſtomachūſic certe cū exigit neceſſitas ꝓ revera licita ⁊ honeſta poteſt iurari qꝛ ceſſantecāce ſſat effectus. vltimo rn̄. pa. queſtioni propoſite licet enī ſint vixi perfectivt quantūcunqꝫ poſſunt inxamentumvitare debeant tamē cōcedit eis ne ꝓpt̓defectū teſtiū monaſteriū ſuū ſui iurisſuſtīe at leſionē vt deficiētibo alijs teſtihopoſſint ī cāis monaſterij ſui veritatiteſtiōniū ꝑhibere. Ro. ꝙ ꝑ creatorē etnō ꝑ creaturā iurādū eſt. tamē ſiꝑ creaturā iuretur ſeruandū eſt iuramentūſi licitum ē quod iuxat̉. tē in neceſſitate iurandū eſt duꝫ tamē iuxamentūhabeat veritatē iudiciū et iuſticiamItē per iuramentum delatū decidit̉ queſtio. Itē quedam ſūt ſimplicit̓ mala ⁊ideo prohibita quedā pero ſunt ſimplicit er bona ſed prohibentur ex ca. Htēceſſante ca ceſſat effectus. ¶ Itē monachi et clerici deficiētibus alijs teſtibuspo ſſunt ferre teſtimoniuꝫ pro eccleſijsuis.Ca. VacāteSicut noſtris.ecca tudertīa canonici anteꝙͣ tractatusaliquis haberetur de paſtoris electionequedā iuramenta in damnū̓ ep̄alis iuvis fecerunt/ poſtmodū vnus ex illis ēlectus exiſtit in epiſcopū et cōſecratusepiſcopus ipſevidens ꝙ ex hoc redditsepiſcopales diminuebantur queſiuit apa. vtrū iuramenta illa eēnt ſeruandapapa cōſiderās ꝙ iuxamentum nō fuitinſtitutū vt imquitatis vinculū eſſeriuramenta que cōtra vtilitutē eccleſiaſticam attendant̓ nō iuramenta ſed periuria dicūtur periuxatōe īcauta fecit eipenitētiam imponi mandans ep̄o amēlien̄. quati. de canonicis illis ſuper pͥmiſſis veritatē īquirat et ſi ita eē īuenerit