De fide infita.

luitardi nō videbātur exprimer ſed potius hoc nomen lotharius. Itē cera figilli ab interiori parte vetuſtiſſiā eratcera que videbatur appoſita ab exteriori parte quaſi ad cōſeruationē ſigilli recens erat et mollis quod cū diligenterinueſtigatū fui et r̄pertū fuit quod carta lub̓ vetuſto ſigillo fuerat perforataet per glutinū noue cere que poſita eratexterius quaſi ad cōſeruationē ſigillivicioſe fuit ipſi carte ſubiunctum et eaU ſpecie falſitatis cetera fere priuilegiaro. īperatoꝝ p̄t̓ priuilegiū hērici l̓ falſareperta ſunt l̓ falſata. Sꝫ priuilegiūhenrici ad fide faciendaꝫ nō ſufficiebatqꝛ nō erat publica manu cōfectuꝫ necſigillum habebat autenticuꝫ ex eo ꝙ erat de media parte cōſumptū nec plusde proprio noīe apparebat nſi hec voxtus cū hac additione dei gratia itaqꝫ exlitteris illis nō poterat magis probariꝙ eſet henrici ꝙͣ lodoici inſtrumentuꝫſententie multis modis videbatur ſuſpectum tū quia quedā littere apparebantin ipſo tum quia ſubſcriptio notarij videbatur alteriusmanus fuiſſe quā ſubſcriptio inſtrumenti et tamen notaxiscōfiteh̓atur ſe propria manu inſtrumētum ſcripſiſſe et lrā recentior videbaturꝙͣ carta et atꝑamentum aqua videb̓atinfectum vt antiquius apparer̄t in omnibus priuilegijs que poſtexiora erantnulla de ipſa Iniqͣ mentio habebatur etſi inſtrumentum ſuiē legittimum eſettamen qꝛ inter alios lata fuit et res inter alios acta nō nocet alijs nec atteſtationes nocebant cū inter alias perſonas recepte fuiſſent. Sed priuilegiuꝫhenrici videbatur cōfirmatorium et donatorium extitiſſe vnde videbat̉ ꝙ hēricus dominiū̓ rerū donataruꝫ monaſterio contuliſſet ꝙͣuis ex formā petitōis q̓

in ipſo priuilegio cōtinetur cōfirmatorium videatur vt ergo intelligatur eomodo qͦ magis valere poſſet diſtingue̓dum videbatur vt henxicus alia donauexit ⁊ aliacōfirmauerit quia eadeꝫ nōpo ſſunt cōfirmari⁊ donari/ cōfirmaturprius habita ⁊ poſſe Ia donantur queadhuc habita nō ſunt. Vnde illa nō poterant intelligi per priuilegiū illud donata ſed cōfirmata quia quod meū eſtex alia cā meum fieri nō poteſt niſi defiexit eſſe meum cū ergo priuilegiū hērici cōfirmatoriuꝫ tantū fuerit quo adilla que d̓ducta fuerant in iudiciū ſi pricipale non tenuit nec acci ſorium per īſtrumenta vero locationū non ē probata propxietas nec poſſeſſio cū ad probationem pei ſue ſeu defenſionem nō ſufficit locatio facta poſtꝙͣ vero ſuper his fuexit diutiuelitigatū quia legittime probata nō fuerant que petehātur ad monaſterium pertinexe ab impetitēe ipſius procuratorē archiep̄i dominus papaabſoluit nomine mediolan̄. eccē quoniam cū obſcura ſunt iura partium cōſueuit contra eum qui petitor eſt iuditaxi.Nota ꝙ libellus poteſt cōcipi in perſona proturatoris nomine tantū eccleſie¶ Itē in libello poteſt apponi ſaluo iureaddendi vel diminuendi. Itē nota hācdec. ad cognoſcēdam falſitatē priuilegiorum et inſtrumentorū primo in annisdomini et indictione. Itē ex qualitatecarte. Itē ex ſigillo priuilegij. ¶ Itēex ſcriptura notaxij. Itē res tuter alios acta alijs nō ob̓eſt. ¶ Itē res intelligi debet vt potius valeat ꝙͣ perrat.Itē aliud eſt qd̓ confirmat̉ et aliud qd̓donatur. ¶ Itē quod meum eſt ex aliocā meum fieri nō poteſt. ¶ Itē ſi principale nō tenet nec acce orium. ¶ Itemfacta locatio nō probat dominum nec