De fide inſiru.

nō cōpellendos.Venercibilis.Ca. dues ceruien̄. cū duobus. m. et I. quondā clericiseccē rauennaten̄. quandā fecerunt oēiurationē contra archiep̄m rauennaten̄.dantes eiſdē clericis quandam pecuniequantitatē et ad hec celanda ſe iuramēti vinculo aſtrinxerūt. Archiepiſcopusſuper his ⁊ quibuſdā alijs articuliscōtra ciues ⁊ clericos predictos ad bonomen̄ epiſcopū et eius cōiudicem lrās impetrauit vnde cū intentione̓ ſuā probat̉nō poſſet niſi teſtimonio quiū predictorum ſupplicauit dn̄o pa. vt ſibi prouider̄ſuper hoc dignaretur ne ergo ex d̓fectuteſtium ſua iuſticia deperiret mādat papa e ſde iudicibus quati. monitionē premiſſa per cenſurā ec. cōpellant illos qͥsviderint cōpellendos vt ab hmōi iuramēte abſoluant illos quos archiepiſcopsad teſtimoniū duxerit producēdos⁊ nihilominus ſi illi ſe grā odio vel timoreſubtraxerint ſimili cēſurri cōpellant eodem ad perhibendū teſtimoniū veritati.Nota teſtes cōpellendos ad cōiurationem probandā. Itē iuramentū temerariuꝫ nō repellit a teſtimonio. Itē impedientes iuriſdictionē iudicis poſſuntcōpelli vt eū uon impediant.¶ De fide inſtrumentorūIſcripturā.Ca. Diciturhic ꝙ ſi nō apparꝫ autētica ſcriptura nō poteſt fieri exemplatibus fides niſi ſuple eſſet tranſcriptūper iudicē et eius auctoritate publicatūNota ꝙ. exemplari nō credit̉ niſi oſtēdatur originale.Scripta vero.Ca. Ecce aliquis exhibet in iudicio aliquā ſcripturāfactam per manū aduexſaxij vel ab alio

ita tamē ꝙ nō per publicā perſonā cumſubſcriptione teſtiū ſed teſtes inſcriptiin illo inſtrumento mortui ſunt. Queritur vtrū ſcriptura illa valeat et ſdfaciat ſi negetur ab̓ aduerſario ſuo rn̄.pa. ꝙ ſi teſtes inſcripti mortui ſūt ſcriptura illa nō obtinet firmitatē niſi permanū publica facta fuerit vt appareatpublica aut hab̓uerit ſigillū autētituꝫper quod poſſit probari. Nora ꝙ īſtrumenta publica ⁊ ſigilla autentica fidfaciunt.Ex litterie.Ca. Inter. a. etr. vertebatur queſtio ſuper capella de qͣbitoria que fuit cōmiſſa quibuſdam iudicibus partibus coram iudicibus cenſtitutis dictus .r. poſtulauit ſibi fiericopiam lxārum qui cū eas ſuſpiceret cepit illas arguere falſitōte pro eo ꝙ innarratōe facti hie ſcriptū ē iura parrochialia erant abraſe. Iudices ſuper hocdubitantes queſiuerūt an prept̓ hoc debeant dici falſe. Rn̄. pa. ꝙ propt̓ abraſionem illā nō poſſunt iudicari falſe necſuſpecte qꝛ etiā priuilegia in nominibꝰpoſſeſſionū abradunt̉ et littere ſi ī narratione facti erratū eſt poſſun obradiNota ꝙ litterarū copia facier da ē aduerſario ad inſpiciendū. ¶ Itē vbi iusnō conſtituitur nō nocet ralura qꝛ narratio facti nō facit ius.AccepimusCa inter archiepiſcopū cantua. e monaſteriū ſanctiAuguſimi orta fuit cōtrouerſia ſuꝑ ſtatu ⁊ libertate ipſius monaſterij ex piemonaſterij exhibita fuerunt priuilegia quoꝝ obtēta lata fuit ſinā pro monaſterio poſtmodū archiepiſcopus dicensilla priuilegia eē falſa ſmqm illam ſeruare nolebat Ab̓bas timens aggrauari ab̓ ipſo appellauit ad ſedem apoſtolicam et archiepiſcopus tulit ſentētiam