De teſtib̓us.
idoneus debet eē teſtis cui nulla poſſitopponi exceptio.¶ In nomine dn̄i Ca. capitulūiſtud loquitur de materia illius decreti.ij. q. i. in primis Ep̄s quidā dicebat ꝙeo abſende viliſſimi teſtes ercepti fuerint contra ipſū vnde nō debebant ſibipreiudicare. Vnde conqueſtus fuit dn̄opa. et ipſe rn̄. ꝙ ſi ita e̓ nullius momenti ſunt hmōi teſtes. et ꝙ ita ſit probatper legem vbi dicitur ne poſtea obijciatur teſtibus ꝙ per vnā partē geſta ſūtoportet vt teſtimonia dentur aduerſario a iudice monito vt beniet et audiatteſtes. Si vero venire noluerit iuſto impedimento ce ante palebunt ac ſivtraqꝫ pars preſens fuiſſet ex qua lege argumentatur pa. Ecce admonēdus eſtꝑ aduerſarius vt veniat ad audiēdosteſtes. et quia hoc hic omiſſum e̓ firmitatē non ob̓tinet. MNota ꝙ lege̓ poſſusallegare pro nob̓is. IItē teſtes receptialtera parte ab̓ſente et non citata nonvalent.¶ Quoniā aliquaCa. Quidc̄ſacerdos erat infamatus de quibuſdāmulieribus nunciatū fuit hoc dn̄o pa.mandat pa. defenſori ſardinie vt cunctadiligenter inquirant. et mulieres illascū quibus dicitur deliquiſſe ſeu alios qͥde hac cā aliquid ſcire dicuntur ad dn̄ꝫpa. adducat vt de predictis exceſſibusveritas inquiratur. Nota ꝙ in cā denunciationis oēs admittunt̉ nō tamen inimici vel criminoſi. et mulieres cū quibdelinquitur ſed ad preſumptionē tantūinducuntur.¶ In omni negocio. Ca. In hͦcapitulo tradit̉ forma ẜm quā debet aliquis denunciare crimen alterius quialiū̓ vult denunciape. primo admone atillū intex ſe et ipſū ſolū. et habebitur ꝓ
yno teſte quātū ad probandū admonitionem. et ſi nō corrigitur adhibeat vnūſecū ⁊ ſic erunt duo teſtes. ꝙ ſi adhucſe nō corrigit adhibeat duos et erūt teſtes. et hoc probatur aucteritate dn̄idicentis. Si peccauerit in te frater tuuecorripe eum inter te ⁊ ipſū ſolū. ⁊cͣ. vtin ore duorū vel trium ſtet oē verbū. etalibi dicit. Ego ſū qui teſtimoniuꝫ perhibes de meipſo et teſtimoniū perhilde me pater. quia duoꝝ hominū teſtimonium veꝝ eſt. Nota capitulū iſtud ītelligendū in denū̓ciatione.¶ Quotiens. Ca. Quēdo aliqͥvolunt ſeparari propt̓ cōſanguinitatēcō ſanguinitas illa debet probari per duos vel per tres teſtes de illa cōſanguinitate. vl ſi cōſanguinci nō ſuperſunt dprobari per meliores et antiqͥores eiuſdeꝫ loci. et debent iurare ꝙ nō odio vel amore vel aliquo cōmodo qd̓ habeāt velhabituri ſunt ad hoc iuramentum accedunt. et ſicut dicunt rei veritatē a ſuitmaioribus acceperunt et credunt ita eē¶ Inſuper Ca. prior et fratresſancte trinitate petiuerunt. vtrū producere poſſunt de fratribus ſuis inteſtimoniuꝫ in cauſis eccē ſue. ſtatuit pa. ꝙlice at eis hoc facere du̓modo vnus autduo inſtituantur ad eigendum et reſpōdendū̓. et tūc eorum teſtimoniū in cauſin quibus inſtituti ſūt nō debet admittiMMota ꝙ clerici poſſunt ferre teſtimonium in cauſis eccarum fuarū. Itē nōpoteſt quis in eade cā eſſe procuratorateſtis.¶ Ex parteCa. Quid ā prelbit er nomine a. quandā eccām canonice adeptus eſt vt dicebat. et eā. xxx. annis et amplius poſſedit in pace. Tandquidā miles tacito ꝙ eēt laicus contraipſū lrās īpetrauit ad quoſdam iudices