que in patitorio potiueqͣꝫ in poſſe Iorioꝙ regina contra dictūno hilem intentauit locū habuit. Nota ꝙ cā viduaꝝ q̄ad poſſe oriū pertinet ad eccām. Itēnota. ꝙ diete cōputa̓tur a dioc. in quares litigioſa exiſtit. Itē cā feudi qͦ adpetitorium iudiciū coram dn̄o fendi tractari deb̓et et ita tria requiruntur coraꝫdelegato. ꝙ habeat domiciliū īfra ducisdieras a iudice delegato. ⁊ ꝙ rec licigioſa ſit infra eandē dioc.Tonqueſtus.Cō ꝓtōs vtcōe bon̄. per iuolentiā vſurparunt iuriſdictione in quibuſdā caſtris et nullistēporalē. que pertinet pleno iure ad honon̄. eccām. et in cuius quaſi poſſeſſiōeeccā ipſa erat. propter quod hon̄. ep̄scōqueſtus fuit dn̄o pa. Vnde cām cōmiſit cuidā iudici mandans eidē ꝙ cū iniquum ſit ea que pro remedis peccatoꝝvenerabilibus eccleſijs ſunt relicia velaliter iuſte acquiſita humanis vſibusapplicaxi. innaſores ipſarū perum tanꝙͣſacrilegi ſunt excōicandi vſqꝫ ad debitam ſatiſfactionē. Vnde ſi cōſtiterit ei d̓premiſſis mouitōe premiſſa per cenſuram eccleſiaſticā cōpellat inuaſores pͥdictos ab hmōi ceſſare. et de pretexitisdamnis et iniurijs ſatiſfacere cōpetent̓.Nota ꝙ eccā poteſt cōuenire malefactores ſuos corā iudice eccleſiaſtico. cū ſintſacrilegi. quod crimē eccleſiaſticū eſt.Itē quod ſemel deo dedicatū eſt amplisad humanos vſus applicari nō debet.Item mouitio debet precedere vindictāDilecti filij. Ca. Quidaꝫ ciues romani. I. et. A. quandam quantitatē pecunie mutuauerant epiſcopo dunelien̄. qui promiſit eiſ&e dictā pecuniāſoluere certo loco nidelꝫ citra mare. Sꝫquia dictus epiſcopus pecuniā vt promiſit nō perſoluit. impetrauerunt lrās

contra dcm̄ epiſcopū ad abbatē ſanciegenoueſe parifien̄. abbas citauit ſuceſorru dc̄ epiſcopi dunelien̄. qui mutuūcontraxit. corā que ex parte ipſius epiſcopi fuit excipiendo propoſitū ꝙ omnihus anglicis a ſe. ap. eſt indultū vt ſupercauſis pecuniarijs citra mare cōuenixi nō poſſunt. propter quod abbusnōproceſſit. Vnde illi mercatores ſignificauerunt hoc dn̄o pape. et ipſe ſcribitepiſcopo dunelien̄. dicens ꝙ ⁊ ſi fuiſſertale priuilegiū cōceſſum nō tamē prodeſet illis qͥ aduerſarijs certo loco ſeuere ꝓmiſerunt. qꝛ ⁊ ibi vb̓i domiciliūhabent poſſunt cōueniri. et ideo mādateidem quati. dictis mercatoribus ſatifaciat de dicta pecunia cū iuſtis ⁊ moderatis expenſis et cōgrua ſatiſfactionedamnorū ceſſantibus vſuris/ alioquinmandat dicto abbati ut in negocio ſibicōmiſſo procedat nō obſtante dictā iudulgentiā iuxta traditā ſibi formā. Nota ꝙ ſucce ſſor poteſt cōueniri per lrās īpetratas cōtra predece Iorē. lꝫ anteceſor citatus nō fuerit. Itē licitū eſt cuilibet renunciare iuri quod per ſe introductum ē. et ita iſta indulgentia nō continet ius publicū.Significaſti. Ca. Quidamclericus tenebatur. C. mercatori ī quadam pecunie quātitate. clericus iſte ſb̓iecit ſe iuriſdictioni trecē. abbatis ſi intermino dato ſibi a mercatore nō ſatifeciſet eidem terminus ille elapſus fuitnec ſatiſfec. querebatur vtrū abbac poſſet exercere iuxiſdictionē in illū clericuet vtrū potuerit ſe ſubijcere iuriſdictōiabbatis. Re pondit pa. lꝫ priuatus cōſenſus eum qui preeſt iuri poſſit ſuumiudicē conſtituere. tamē clerici in nō ſuum iudicē cōſentire nō po ſſunt. niſi forte ſit perſona eccleſiaſtica et voluntas