vt. C. de iuriſ. o. indi. l. nemo.¶ Ex tenoxe. Ca. Inter nobilem mulierē. F. viduci. et. I. de meduano ſuper hereditate ipſius mulieris queſtio vertebatur. ca ſuper hoc fuit cōmiſſa archiep̄o et theſaurario turon̄. Comesbritanīe ſub̓ cuius iuxiſdictione ꝑevtraqꝫ cōſiſtit. mulieri predicte mādarit vt cam deferret ad ipſū promittēseidem quod faceret ei iuſticie plenitudinem exhiberi. et quia iudices nihilominus procedebant in cā Comes hoc ſignificauit dn̄o pa. ipſe vero cōſiderans ꝙ viduarū taliter debet iuſticiā defenſare ꝙalijs nōdebeat iniuſticiā facere. mandateiſdem iudicibus ꝙ niſi talis cauſa quead eccleſiaſticū forum pertinet ei debant ſuperſedere. du̓modo per iudicē ſeculaxem ſuā poſſit iuſticiā ob̓tinere. alioquin nō obſtante cōtradictione ipſis comitis crim ipſam prema ratione terminare ꝓcurent. Nota ꝙ propter neglige̓tiam iudicis ſecularis tranſfertur iuriſdictio ad eccleſiaſticū iudicē. Itē cauſaviduarū principaliter ad forū ſecularepertinet. Itē littere que ab inicio effectum nō habent. tractu tꝑis īcipiunt habere effectū.Si diligenti.Ca. quidā clexicus piſanus cōtraxit cū aliquo promittens eidē ad cextū terminū ſoluerecerta̓ pecunie quantitatē. alioquin poſſit eum cōuenire coram iudice ſeculariet clericus promiſit ei reſpondere ſub illo iuramento interpoſito. dubitatū fuitan poſſet ſic renunciare iuri ſuo ſalteꝫin temporalibus. et iudicē laicū ſibi cōſtituere et an iuramentū deneret. Suꝑhoc cōſultus fuit archiepͥs piſanuequifuerat doctor leg. Et ipſe rn̄dit ꝙ vſqꝫad tꝑa illa tenuerat ꝙ licitū ſit clericopenundare iuri ſuo ſaltē ī temporalibs

et ſibi laicū iudiceꝫ conſtituere. et iuramentū ſuper hoc preſtitū ſeruandum erat reſponſio ⁊ opinio archiepiſcopi ꝑuenit ad papam. vnde ſcribit eidē archiepiſcopo referendo ſibi opmnione ſuamqualiter aſſeruit ꝙ licitū erat clericorenunciare ſaltē in temporalibus iuriſuo ⁊ laicū ſibi iudicē conſtituere et ꝙiuramentū ſuper hoc preſtitū erat ſeruandum oblitus cōſtitutionis illius qͥdicit ꝙ pacto priuatorum iuri publicinō derogatur. et ꝙ nō potuerit renunciare nec laicū iudicē ſibi cōſtituere oſtēdit per cōcilia milenitanen̄. et cartagm̄In cōcilio milenitan̄. cōtinetur ꝙ clerici nō protrahāt clericos ad iudicia publica relicto pontifice ſuo. quod ſi fecerꝭtcam perdant ⁊ a coi̓one habeantur extranei. Et in cōcilio cartagin̄. diciturꝙ taꝫ epiſcopi ꝙͣ diaconi ⁊ quilibet clerici in cximinali ſeu ciuilinegocio ſi derelicto iudicio eccleſiaſtico voluerꝭt ſe purgare publicis iudicijs etiā ſi pro eis lata fuerit ſentētia locum ſuū amittant.hoc in criminali vero perdant quod enicerint ſi locū ſuum optinere voluerint.Ex quibus cōcilijs manifeſte appareꝙ clerici nec inuiti nec volentes poſſi itpaciſci vt ſecularia iudicia ſubeant. qꝛhoc nō e̓ beneficiū perſonale cui renunciari poſſit ſed potiustoti collegio et cleſiaſtico publice e̓ cōceſſum. cui pacumpriuatoꝝ deregari nō poteſt. et iuramētum ſuper hoc preſtitū licite ſeruari nōpoteſt quod contra ſtatuta canonica illicitie pactionibus informatur. Ro a ꝙtus publicum pacto p̓uatorum non tellitur. Itē clerici neqꝫ ī criminali neqꝫin ciuili poſſunt lacum iudicem eliger̄ſuo derelicto. quod ſi feceriat puniūturvt hic dicitur. Itē iue iſtud publicumeſt et ideo nullus ei renunciare poteſt.