et inſideles exiſtit in quo a ſeueritatecanonica recedere nō licet. in his vero īquibus ius nō inuenitur expreſſum. ꝓcedat equitate penſata declinando in henigniorē partē ſecunduꝫ ꝙ perſonas etcauſas loca et tꝑa viderit poſtulare.Nota ꝙ iudex primo ad cōponendum debet laborare. Itē ſeueritati detraſendūeſt. Itē contra matrimoniū cōpoſitio ur̓diſpenſatio locū non habet. Itē vbi iusnō inuenitur equitas ſeruanda ē. Itēin humaniorē partē ſꝑ debet iudex declinare. Itē perſona cā loca tꝑa ⁊ ſtatusterre cōſideranda ſūt.De poſtulando.¶ Ca. Statuit cōdiIerici.lium lat̓. ꝙ clexici in ſacris ordmibus cōſtituti et etiā in minoribus qui ſtipendijs eccleſiaſticis ſuſtentantur corā ſecularibus iudicibuspro ſecularibus negocijs aduocati fieri nō p̄ſumant niſi propriā cām ul̓ ſueeccē ꝓſequantur. aut pro miſerabilibns perſonis. Lota ꝙ clerici in maioribus nec in minoribus cōſtituti aduocare nō debent. quod verū eſt in foro ſeculari. niſi in propria ca vel eccē vel miſſavel perſone.Ex parte. ¶ Ta. Quidā canonici regulares aduocabant in cauſis eccleſiaſticis et forenſibus. e cū eis obijcitur ꝙ aduocati eē nō debent niſi fortepro vtilitate monaſterij ⁊ abbate etiāmonaſterij imperante. ad ſuā defenſionem allegabant ꝙ capl̓m illud quō talia prohibentur de monachis tantū etnō de regularibus loquitur. conſultuspa reſpondet ꝙ idē iudiciū de canonicisregularibus ⁊ de monachis ē habendūlicet de monachis in canone ſpecialiterſit expreſſum. Nota ꝙ regulapes ⁊ mo

nathi q̄ ad ſecularia eo & inre vti debe̓tTū ſacerdotis. ¶ Ca. Primodicitur ꝙ ſacerdos aduocare nō dꝫ niſipro ſeipſo vel eccāſua vel ſi neceſſitasīmineat ꝓ cōiunctis perſonis aut miſerabilibus. Secūdo dicit̉ ꝙ clericus qͥcontra eccām ſuam a qua beneficiū recipit pro extranea perſona aduocatusvel procurator extiterit tanqͣ ingratusbene ficio illius eccē poterit ſpoliari. Rota ꝙ ſacerdos in certis caſibus tantumpoteſt aduocare. Itē ingratus poteſtpriuari beneficio quod recepit vel recipit ab eo totra que ingratus eſt.D e procurotoribus.Iia quidē.¶ Tꝫ. Ep̄s ſalonen̄. habebāt quādā cam cumquodā aduerſaxio ſuo in curiadn̄i pa. ꝓ ca illa quidā acceſſerunt adpapam. nō habentes mandatū ab ep̄o⁊ cū aduerſario epiſcopi iudiciū ſunt īgreſſi ſententiā cōtrariam r̓portantesep̄s hoc intelligens ſcripſit quibuſdaꝫde curia ꝙ illos ad cam illā nō miſeratque cū ipſis in preiudiciū epiſcopi facta ercint ab̓ſiſtere non debebant et ipſeide ep̄s dixit hoc cuidā .i. nomine qui dixit hoc pape. ꝙ ab illo audierat ꝙ illosnō miſerat. Demū̓ pro cā illa miſit qͦſdam nuncios ad dn̄m pa. qui cū nō haberent mandatū nō fuerūt auditi. Vnde.pa. ſcribit huic ep̄o dicens. qꝫ preſentibus nuncijs credere noluit ſine mandato. ne idē diceret de iſtis quod dixerat deprioribus vnde ſi pult cām ſuā tractavi mittat perſonā inſtructā cū mandatolegaliter facto cū ſubſcriptionibus pͥſbiterorū ⁊ diaconorū ſuorū rohorato qͥcquid cū eo factū fuit iure ſub̓ſiſtat. Noꝙ factū falſi procuratoris dn̄o nō preiudicat. ¶ Itē ſine cōſenſu capituli nōadmittat̉ ad agendum.