De reſcxip.

falſitatē eēt priuandus eccā ſupradicta prefatus p. qui falſitatē hmōi ꝑpetrauit. tamē propt̓ hoc nō ē illa eccāaduerſaxio cōferenda. niſi prius ſuper aliis fuerit facta plena fides. Nota propt̓cōtumaciam pōt quis excōicaxi. licet agatur actione reali. ordinariū tame̓ eſtiudiciū in poſſeſſione mitti. Itē clauſula. ſi e̓ ita. oīa precedentia reſpicit. Itēqui falſat̉ lrās iudicis debet priuari eoſuꝑ quo litigatur. propter hoc tamennō acquiritur ius alteri paxti.Dilectus filius. Ca. abbasſancti ſtephani hononien. datus fuit viſitator a ſe ap. ī ciuitate ac dioceſi hon.abbas iſte h. et a. preſbiteros propterſuos exceſſus manifeſtos remouit abecclelijs ſuis et excōmunicauit et ide pͥſbiteri lrās impetrauerūt a ſe ap. in forma cōi ſuꝑ reſtitutionē eorū de cā remotionis ſue ⁊ excōicatione qua tenebantur aſtricti nullā facientes mentioneꝫOpponebat̉ eis corā ep̄o imolenſi negocij executore ꝙ lxē iſte nō valent. eoꝙ nō faciebant mnentionē de cā ſuaꝝ remotionū. nec de excōicatione eorudem.cōſultus pa. xeſpondet dicens. ꝙ ſi ē italr̄e nō valēt tanꝙͣ per ſurreptione̓ ob̓tēte ⁊ꝙ epiſcops iſte decernat iuribus carere. Nota ꝙ excōicatus nō poteſt impetrare lrās ad agendū. qꝛ iſti preſbiteriſimpliciter impetrauerūt tanꝙͣ eſſentſpoliati ad petendā reſtitutionē vn̄ dicitur in forma cōmuni.¶ PoſtulaſtiCa. Quidā eratper petuus vitaris in quadā eccā hn̄sinſuꝑ bona pr̄na de quib̓s poterat commode ſuſtentari iſte vicaris impetrauittōtra ep̄m qui ip̄m ordinauit ſcd̓m illāformā cōem cū ſcd̓m apoſtolū queſiuitiſte ep̄s a papa vtrū teneretur ei ſcd̓millā formā in beneficio eccāſtico ꝓuider̄

An̄t ꝙ per illā formā cū ẜm ap. ſe. ap.cōſuent pauperibus clericis qui nullūbene ficiū habe̓t ꝓuidere. et ideo ꝑpetusvicarius de talib̓o lr̄is cōmodo carebitniſi de vicaxia ſua fecerit metionem vtpote veritate tacita īpetratis. nō enī dicitur capere beneficio cui de virarie p̄petue prouentib̓s ē prouiſum. ⁊ ꝓ habente beneficiū cōpetens ex certa ſciētia ſuper obtine̓do alio beneficio papa nō ſcribit deleui quinde ipſo faciat mentionēNota ꝙ perpetuus vicarius beneficicitareputatur. Itē ſꝑ ē facienda mentio depriori bn̄ficio alit̓ nō valēt lr̄e vt h̓ dr̄Nōnulli Ca. Quidaꝫ ahutebantur grā ſedis apl̓ice lrās impetrantes ad iudices remotos. vt ſic reue fatigatus lab̓oribus et expenſis liti cede̓tvel ſaltē vexationē ſuā redimeret ⁊ quiaper iudiciū īiuxia fieri nō dꝫ. ſtatuit cōciliū generale ne quis vltra duas dietas extra ſuā dioceſim per lrās apoſtolicas trahi poſſit. niſi de aſſenſupartiūfuerint impetrate. vel niſide hac cōſtitutione fecerint mentionē in ſecunda parte dicitur ꝙ alij erāt qui nouuꝫ genusmercimonij circa lrās apo tolicas exercebant vt finitaslites ſuſcitarēt. vel nouas fingerent queſtiones. fingunt enīcas et ſuper illis irapetrāt lrās ſine mādato dn̄oꝝ. et illais exponūt venales qn̄qꝫ reo ne ab̓ actore fatigetur. quādoqꝫactori. vt indebite reū̓ moleſtet. Sedqꝛ lites potius ſunt reſtringendeqͣ ampliande. ſtatuit cōciliū generale vt ſiquis ſuꝑ aliqua queſtione decetero litteras impetrauerit ſine ſpeciali raādato dn̄i lr̄e ille nōvalent et ille de iurē tāꝙ falſarius puniatur niſi forte ſit de illis perſonis a quiẜusnō exigit impetrator mandatū. Nota ꝙ in iure nulli ē facienda iniuria in iure ſuo. Item vltra

b 1