reciperent in canonicū et in fratrē ⁊ preben. cōferrēt eidē. ipſe vero lrās ſuas pͥſentauit decano ⁊ capitulo. ipſi reſponderunt ꝙ ad ipſos nō pertinebat collatio prehendaꝝ. ſed ad ep̄m torn̄. ipſe preſentauit litteras poſtmodū ep̄o requirēdo ipſū vt qd̓ papa mādauerꝫ adīpler̄tEp̄s rn̄dit ꝙ nullū ſuꝑ hͦa dn̄o pa. xeceperat mādatū. ⁊ ſic īfecto negocio redijtad pa. mō reſcribit pa. ep̄o torn̄. dicēsꝙ ſi datā litterarū diligentius attēdiſet nullatenus repuliſſet eunde. qꝛ tꝑeillo quo lr̄e date fuerunt ipſe erat de capitulo tanꝙͣ qui erat a rchidiaconus eiuſde eccē nec erat adhuc in ep̄m conſecratꝰ. vn̄ nō poteq̓t allegare ꝙ nō r̄cepiſſet mandatū. In fine dicit qd̓ non deSuit dedignari ipſū recipere. qꝛ iudeus erat. Ex hac decretali nota ꝙ data litteraꝝ debet cōſiderari. Itē quod mnādat̉capitulo intelligitur mandari cuilibetde capitulo.Caſus Quidā p̄Ad aures.lati tacito nomine ſuarū dignitatū litteras impetrauerunt ſuꝑ inquioribus heneficijs ſimplici nomine ſe appellātesQueritur an tales littere valeā̓t. rn̄.pa. ꝙ nō eſt ſue ītentionis vt per taleslitteras debeant inquietari tales pauperes clerici in quib̓s actor nomen ſuꝑpremit ſue dignitatis. Vnde tales littere nō valent. Ex hac decretali notaqd̓ ad intentionē mandātis recurrendūeſt. Itē nota de ꝙͣ qͥ litteras ſuꝑ beneficio impetrat ſi habeat debet facere mētionem de eodem.¶ Si audēCaſus. Aliquicimpetrauit litteras cōtra aduerſariū ſuuꝫſuꝑ aliqua cā. poſtmodū aduerſariusſuus ſuꝑ eade cā ad alios iudices ſrāsimpetrauit in quibus de prioxibus mētio nō fiebat et cepit cōuenire aduerſa

riū ſuū qui priores litteras impetrauitille corā iudicibus excepit ſe litteras pͥores habere de quibus in poſterioribsmentio nō habetur. querit̉ quid iurisſit dicitur ꝙ ſi prior impetrās dolo velnegligentia lr̄is ſuis vſus nō fuerit ꝑpoſtexiores lr̄as poterit cōueniri. Sixero copiā iudicis delegati haber nō potuit per poſteriores lrās nō poterit cōueniri. Nota ꝙ dolus ⁊ negligentia imputantur. Itē ſi per me nō ſtat quo minofaciā ſed per iudicē mihi nō īputatur.Ad hoc Caſus Quidā impetrahāt litteras a ſede ap. per quas oīanegocia ipſoꝝ cōmitte hātur arbitriovnius iudicis vel pluxiū quos ſibi eligere volebant. vt ſi aliquos cōuenire volebāt trahebāt illos ad iudices ſibi ꝓpicios ⁊ parti aduerſe ſuſpectos nō reqͥrentes iudiciū ſui ordinarij. Dicit pa.nos volentes huic morbo celeri obuiar̄remedio. mandat dio. ep̄o. vt ſi taleslrās inuenerit in ꝓuincia ſua decernatilas lrās vixes aliquas nō habere. alijponūt caſum. et dicat ꝙ iudices certi dati erāt. et qꝛ oīa negocia illa impetrātiūcōmittebant̉ per litteras illas nō valebant. Hic nota ꝙ ſcd̓m primū caſiindex certus debet eē et ꝙ oīa negocia alicuius vni delegato cōmitti nō debent.quia per hoc tollitur iuriſdictio ordinarij quod eſſe non debet.Ca. QuiAd audientiā ⁊cͣ.dam erat excōmunicatus forte ab ordinario. Iſte acceſſit ad curiā dn̄i papeob̓tinut lrās ſuper ſua abſolutione ordinarius cui lr̄e preſentate fuerunt inuenit in eis peccatūī cōſtructione. Dubitauit ordinarius vtrū fides illis litteris eēt adhibenda cōſuluit papē ſuꝑ hͦet papa reſpondet ꝙ talibus litteris ſidem adhibere nō debet. Dehemus hic