LIBER SECVNDVSſimilaribus āt ꝑtibus diſſimulares: ex iis tādē aīata cōpoſita fieri oſtēdit. hoīem uerbi gr̄a plātam. ꝑ quæ uerbanobis indicat ut Alexāder aphrodiſeus inꝗt librū de ꝑtibꝰ aīaliū mox comitem eius eſſe ꝗ de meth eorologi-cis inſcribit̉. ait .n. ibidē. Alexāder Hūc librū ſequi uident̉ qͥ de ꝑtibus aīaliū. ī ſecūdo. n. de ꝑtibꝰ aīa iū de ꝗbohic dicebat oportere facere dixit. dicit .n. in ipſo primo ꝗdē de ſimilaribus ꝑtibus. deinde de diſſimilaribus qͥſunt ex iis) per q̄ oīa ſuꝑius diſputata demōſtratū eſt qͣtenus aīalia ante plantas doceri debeant. pro dictoꝝ tūoportunitate ac dicēdoꝝ intelligētia hoc ſciri oportet. ꝙ cū in fine aut ī prīcipiis aut mediis libroꝝ ariſto. aliꝗdde prius tractatis colligit aut de dicēdis ꝓponit: tūc illud ꝓ uero ordine obſeruādū ē. niſi forte aliqua ꝑticularide cā hoc factū fuerit. quoniā dictoꝝ collectio & dicēdoꝝ ꝓpoſitio: ordinē notat. qͣre illud qd̓ in prīcipio me-theoroꝝ ſic ſcriptū ē (Tēptabimus ſi ꝗd poſſumus. ſecūdū inductū modū aliꝗd ſpeculari de aīalibus & plātis)ſicut ēt in fine de lōgitudine uitæ. in iis .n. aīalia p̄ponit plātis. Ideo ex iis accipiendū eſt ꝙ tractatio de aīalibusp̄cedere debeat eā q̄ de plantis. Nō ab re aūt dictum eſt: niſi forte aliqͣ ꝑticulari de cā hoc factū fuerit: Si .n. aliqͣcā p̄ter ordinē colligere eū impulit tūc talia in his locis uerba nō oīmode indicant ordinē. quēadmodū in principio de generatiōe aīaliū factū eſſe cognoſcimus. ubꝫ ea q̄ de ꝑtibus tractata ſunt colligit non ut hunc librumde gn̄atione cū eo ꝗ de ꝑtibus aſociet̉. ſed alia ꝑticulari ſuꝑius definita & inferius magis definienda cā: ſic etiamin prīcipio de cā lōgitudinis ac breuitatis uitæ ubi nō gr̄a ordinis dicēdoꝝ addicta collegit de ſomno & uigiliaſimiliter quoqꝫ ī prīcipio eius ꝗ d̓ motu aīaliū. ut ꝑtī ſuꝑius. ꝑtī īferius magis demōſtaabit̉. Cæteꝝ ſi forte ī li-broꝝ intermediis potiſſime nō colligēdo nec ꝓponendo ſed abſolute ꝓ oportunitate rei de qͣ ibidē agit̉: dicatde tali re aut tali alicubi tractaſſe: aut tractatuꝝ eē: puta ſi in libris de aīalibus abſolute dicat de hiis dictū ē iniis q̄ de plātis: uel ſimilia uerba: talia ꝓfecto uerba ordinē doctrinæ nō demōſtrāt. neqꝫ ꝑ hæc aut ſimilia uerbaītelligere phas ē librū de plātis p̄cedere ea q̄ de aīalibꝰ. & ſicuti de plātis hoc īductū ē exēplū reſpectu aīaliū: ſicquoqꝫ de cæteris dicat̉ libris īuenies .n. nōnūꝗͣ ariſto. de aliqͣ materia ſcribētē: dicētē ſe in aliquo libro de tali reꝑtractaſſe. ꝗ tū liber doctrinæ ordīe eo poſterior ē ꝗ pre manibꝰ habet̉ quin aliqͣdo de eodē nūc dicit ſe tractatuꝝ: nūc feciſſe tractatū. ꝗͣadmodū ī libro de aīaliū ꝑtibus ſcd̓o ait. (qͣobrē de ſtirpiū ſiue plātaꝝ forma ſeorſūagēdū ē) Et prīo de aialiū glīatiōe dicat. Sed d̓ ſtirpibꝰ ſiue plātis ſeorſum oꝑe ꝑ ſeipſis dicato agēdū ē) Cū trī alibi uidelicet circa ſcd̓i libri d̓ aīaliū gn̄atiōe calcē cōtrariū uelle uideat̉. loquēs. n. de plātis dixit ſed de his alibi anobis diſputatū ē.) ī primis .n. duobo ſermōibꝰ ante plātas aīalia p̄cedere ſentire uidet̉ ī tertio āt cōtrariū ī ſuisuerbis niſi recte ītelligant̉ uelle uidet̉. talia. n. dicta nō ī prīcipiis aut libroꝝ finibꝰ: ſeu nō ī expeditiōe alicuiusmateriæ uel īceptiōe alicuius materiæ. ſed intermediis potius materiebꝰ abſqꝫ tractatoꝝ collectione & agēdo-rū ꝓpōne nec de ordine dicta ſunt. Per hæc itaqꝫ pluribꝰ demōſtratū ē: doctrinā de aīalibus antecedere ad eā q̄ē de plātis. ex ꝗbꝰ manifeſtū ē quoniā ponētes plātas āte aīalia ī oidīe doctrinæ credētes ari. ordinē imitari: nōſunt ariſtotelis. ſequuti ueſtigia: imo ab eo in hoc & a paripateticis ueteribus non parum deuiauerunt.Sectio diſputās ꝯtra illos ꝗ nō recto d aīalibꝰ negociū diſponūt ordīe. Ca. I. d duobo epilogis īuicē aduerſātibꝰ.Iſputaturus de erroribꝰ ī ordine libroꝝ de aīalibus phyſicæ doctrinæ Ari. cadētibꝰ ī primis de duobuꝫagā ſermōibꝰ: inuicē aduerſantibꝰ. quoꝝ alter ē quo ī fine de ꝑtibus aīaliū ſic ſcriptū reꝑit̉ (ſed de ꝑtibꝰaīaliū quā ob cām quæqꝫ ſint dictū iā ē ꝑ oīa aīaliū gu̓a q̄ cū explicara ſint ſeꝗt̉ ut de gn̓ationibꝰ diſe-ramus) ꝑ qͥ accipit̉ librū de gnatiōe aīaliū mox ad eū ſeꝗ debere ꝗ de ꝑtibꝰ agit Ex aduerſo āt hēt̉ ī fine de mo-tu aīaliū ſub iis uerbis. De ꝑtibꝰ ꝗdē igit̉ uniuſcuiuſqꝫ aīaliū & d̓ aīa: Adhuc āt & de ſenſu & memoria & ſomno & cōi motu dixius cās. Reliquū āt de gūatiōe dicer̄, quo ſignificat̉ libros d̓ aīa: d̓ ſenſu: de ſōno: d̓ memoria:d cōi motu īter eū ꝗ d̓ ꝑtibꝰ & eū ꝗ d̓ gnatōe medios eē. ergo ābo hii ſermōes īuicē aduerſari uidēt̉. De hiis igit̉ꝗs uerus ſit ꝗs falſus: & quō falſus & q̄ nā fuerit dceptōis ca nūc docēdū ē. cū ꝗbo ēt de altero quodā diſputabimus ſermōe ab ariſto. ī libro de Iōgitudīe ac breuitate uitæ poſito rōne cuius plurimi oborti ſunt errores.Quod epilogus ſeu ſermo poſitus in fine libri de motu animalium in communi uerus eſt: & qui ī fine libri deCaput.partibus inuenitur eſt falſus.Icimus igitur ꝙ ſermo ille qui eſt ī fine de motu uerus ē. alter uero deprauatus. ꝗbus .n. illū correxero:iiſdē hunc approbabo. Nā iſte de ꝑtibus inartificioſus ē. nec Ariſtoteli īgenioſiſſimo cōdecēs: neqꝫ po-ſteriora prioribus coniungēs. idē. n. ē ac ſi diceret dixi de A nūc dicā de B & ī prīcipio ſequētis libri eadē p̄ciſe repetēdo dicāt̉. dixi de A nūc dicā de B. Eſt .n. nugatio potius ꝗͣ prioribꝰ poſterioꝝ īgenioſa copula. inuigīti tribꝰ .n. dcīs locis nō reꝑiēt̉ uti dixius: q̄ ī li. fine collecta & ꝓpoſita fuerīt eadē p̄ciſe ſe ī li. prīcipio moxſeq̄ntis collecta fuiſſe & ꝓpoſita. Si .n. ī prīcipio alicuius colligit̉ & ꝓpōit̉: ī āterioribꝰ uel ſolū colligit̉ uel ſolūꝓpōit̉ licet hoc raro cōtīgat: uel nihil de his efficit̉. Si āt utrobiqꝫ ī fine ac prīcipio colligat̉ & ꝓpōat̉: hoc nonpreciſe idem fit: quale in principio de generatione animalium & fine de motu contingit. in principio enim degeneratiōe colligūt̉ ꝑtes & generatiōes ꝓponūt̉ ī fine uero de motu generatiōis tractatō ſimiliter ꝓpōit̉: ꝑtesquoqꝫ colligūtur. Sed ī hac collectione nō ſolas partes quæ ſolæ in principio de generatiōe collectæ ſunt: Sedqnqꝫ alios colligit libros ī tota prīa ꝑte quæ ē de aīaliū eſſētia & eēntialibus oꝑationibus cōtētos uidelicet deaīa de ſenſu de ſomno & uigilia de memoria de cōi motu: eadē. n. utrobiqꝫ p̄ciſe colligere ac ꝓponere īartificioſum ē. nec Ari cōſuetū. Nā ſi epilogus ī fine de motu ꝑticularis fuiſſet: iam ꝑtes ipſas non collegiſſet. cū ab eolibello remotæ eēnt. Sed ſomnū potius ſibi cōterminū. At cū liber iſte rotius iā exactæ ꝑtis q̄ ē de aīalium ſubſtātia ac ſubſtantiæ oꝑaitiōibus ꝓpīquis terminus eēt: neceſſariū fuit feciſſe epilogū generalē: non ſolū cōter-minos colligētē libros: Sed remotiora quæqꝫ diſputata & ꝓxīora cōp̄hēdētē: & hac de cā ꝑtes quoqꝫ uti prīodiſputatas collegit: pari modo ī prīcipio de aīaliū generatiōe ex īcidēti cā: nō gr̄a ordinis de ꝑtibus ad memo-riā reuocauit. non .n. ordine ad hoc cogēte hāc de ꝑtibus fecit collectionē. quæ at fuerit ea ꝑticularis cā q̄ eū adhoc impulerit: inferius poſt pauca dicēdum erit. Preter hæc ſi liber de partibus cōtinuat̉ cum eo qui de gene-
Druckschrift
De numero partium ac librorum physicae doctrinae Aristotelis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten