I

geriꝰ ſpōſpōdit numeriuſnegidiꝰ ¶ It̄ ex diu̓ſo nūeriꝰ negidiꝰ int̓rogauit aulū augeriū. qͥcqͥd tibi hodierno die ꝑ acqͥl̓. ſtipl̓acione ſpoſpōdi. id ne omnehēs acceptū rn̄dit aulꝰ augeriꝰ heo acceptūqꝫ tuli.¶ Pret̓a nouacōe tollit̉obligacio veluti ſi id qd̓ tibi ſeyꝰ debebat a titio dari ſtipulatus ſis. Nam int̓uetu noue ꝑſone. noua naſcitur obligacio. et primatollit̉ tranſlata in poſteriorem. adeo ut interdum lꝫpoſterior ſtipulacio inutil̓ſit tn̄ primā tollitur nouationis iure. veluti ſi id qd̓tu titio debes a pupillo ſine tutoris auctoritate ſtipl̓atꝰ fuerit. qͦ caſu res amittit̉. Nam et prior debitor liberatur. et poſteriorobligatio nulla ē. Non ideiuris ē ſi a ſeruo quiſ fueritſtipulatꝰ. nam tunc priorperinde obligatꝰ manet.ac ſi poſtea nullꝰ ſtipulatꝰfuiſſꝫ. Sed ſi eadeꝫ ꝑſonaſit a quā poſtea ſtipulerisita demū nouacio fit ſi qͥdin poſteriori ſtipulacōnenoui ſit forte ſi ꝯdicio. autdies aut fideiuſſor adiciat̉aut detrahatur. ¶ Qd̓ au

tem diximus ſi ꝯditio adiciatur nouacōnem fieri ſicintelligi oꝑtet ut ita dicamꝰ factā nouacionem ſi ꝯditio extiterit. alioquin ſidefecerit. durat pͥor obligatō Sꝫ cū hͦ quidem int̓veteres ꝯſtabat tūc fierinouacionē cū nouādi aīo īſcd̓am obligatione itumfuerat Per hͦ at̄ dubiumērat qn̄ nouādi aīo videret̉hoc fieri et quaſdā de hͦ p̄ſumpciones alij in alijſcaſibus introducebant Ideonoſtra ꝓceſſit ꝯſtō. que aꝑtiſſime diffiniuit tunc ſolūnouacionem p̓oris obligacionis fieri qͦciens hocip̄ꝫinter ꝯtrahentes expreſſūfuerit qd̓ ꝓpter nouationepͥoris obligationis ꝯuenerunt. alioquin manere et pͥſtinam obligationem et ſecundā ei accede̓. ut maneat ex utraqꝫ ca obligatioẜꝫ nr̄e ꝯſtōis diffinitioneſquas lꝫ ex ipſius lectioneapertius cognoſcere¶ Hoc apliꝰ hēe obligaciones que ꝯſenſu ꝯtrahūtur ꝯtraria voluntate diſſoluunt̉ Nam ſi titius et ſeyus inter ſe ꝯſenſerunt utfundū tuſculanum emptūſeyus haberēt. c. aureorū.

acceptilacōꝫ d̓ducā. vꝫ iur̓ pac. ẜ. b. ut. dixīꝰ. 8. e. §. qͦ gn̓ea ¶ Preterea. n̄ ſolū ſolucōe uel acceptilacōe. ut dcm̄ eſt. sbt Nouacōe. ſi fiat ꝑ ſtipulacōeꝫ. ut ſubici. ſiue ꝑ iudiciū.ut ſi aliꝰ noīe meo iudiciū ſuſcipiat aīo īnouādi. ut. ff. d̓ ſol̓.l. ſolu. et. ff. in reꝫ. ꝟ. ſi ꝓ pr̄e. et. ff. d̓ ꝟ. ob. ſcire debemꝰin fi. i. ℟. ⁊ꝑſone etiā ſi hͦ n̄ agit̉ ut fiat nouacō iure iſtoc ¶ Roue­ hodie contra. ut. jͣ. e. §. ſꝫ c̄ e ¶ Apupillo. qͥ naturalit̓ tenet̉. ut. ff. d̓noua. l. i. in fi. ſi ē maior infante. aliaſ necnaturaliter. ut. ff. deac. et ob. l. pupillus.e ¶ Nulla ē. Sꝫ nūqͥdreſtituitur creditor īpͥorē debitorē. Quid̓dicūt ꝙ ſic. ut. C. derepū. t. l. i. et. ff. d̓ fid̓iuſ. l. ſi ticiꝰ. §. huicq̄ ē ꝯtra. et qd̓ h̓ d̓r.res admittat̉ .ſ. iur̓.ꝯn̄i. ſꝫ n̄ ꝑ reſtōii vtdcm̄ eſt. Alij ut pla.dicūt hāc in impube̓qͣi ſtultē acceꝑit hiccreditor tā ꝑuulū. illā. in pube̓ loqͥ. Velveriꝰ refert an minoriuuet̉ ut nō teneat̉ ꝑbn̄fitiū reſtōis. ⁊ tūceciā reſtituit̉ creditor in veterē creditorē ut ibi. an vero n̄reſtituat̉. qꝛ nō ē neceſſe. cū tm̄ nat̉aliterſit obligatus. ut. ff. d̓noua. l. i. in fi. ⁊ tuncnec creditor r̓ſtituit̉ut h̓. nec ec̄ tunc qn̄dolo creditoriſ mīorfuit obligatus. ut. flde fideiuſ. ſi tūciꝰ. §.fi. vn̄ huic doloſo nōſuccurrit̉. qꝛ fruſtra.et ē. ff. de mīor̓. l. auxiliū. in fi. ⁊. l. ſi ex cā.§. nūc vidēdū. et advell̓. ſi decipiēdi Qd̓ec̄ in mulie̓ diſtīguit̉nā r̓ſtituitur in pͥmūdebitorem actō ea ſb̓ducta. ꝑ vell̓. ut. C.ad vell̓. ſil̓r. niſi fuerit dolo inducta. vt.ff. ad vell̓ quidam ⁊dcā. l. ſi tutius. in fi.At ſecus eſſꝫ ubi nulla eſſꝫ ſcd̓a obligacōut ī ẜuo ſubicit̉. quinon p̄t eciā nat̉aliterteneri fideiubendo vel intercedēdo qͦ quo mō. ut. ff. de fid̓iuſ. ẜuus īſcio. et. l. ſe. Idē ec̄ in infante dicā qͥ ſcd̓o ſe obligauerit. nā c̄ nulla ſit. n̄ tollit̉. pͥma c̄ n̄ habeat in quā tranſeat. Quidā tn̄ dixerūt nat̉alit̓ ẜuū teneri etiā fideiubedo.qd̓ falſū ē. nam nec aliter tenet̉ nͥ nat̉alit̓. cuius occaſiōe tenetur dn̄s de peculio. at h̓ non tenet̉. ut. ff. de pecul̓. l. iij..§. ſi filius. et fa. ad hūc. §. ff. de fideiuſ. ſi tūcius. §. huic.

f ¶ Non idē. Sꝫ q̄ ē rō diuerſitatis int̓ hūc. §. et ſuꝑiꝰ. ℟n̄ſū. ℟º. qꝛ ibi ſaltem nat̉alis obligacō fuit. h̓ nulla in ſeruout ibi diximus. Iteꝫ h̓ qꝛ pupillꝰ potuit obligari naturalet ciuiliter ē̄ auctoritate tutoris. et ꝑ eū .ſ. creditorē ſtetuqͣre ſibi īputꝫ. vn̄ pͥor actō tollit̉. et poſterior n̄ manꝫ. ẜuꝰat̄ nulliꝰ auctoritate p̄t obligae̓ ciuil̓r. ideoqꝫ non imputat̉ſcꝫ creditori. et actio prior durat.g ¶ Nullꝰ ſtipulatusid eſt int̓rogatus ſtipulor em̄ .i. int̓rogoẜꝫ priſti. ſic accipit̉..ff. de ꝯd̓. inde. ſi nōſortem. §. ſi. x.h ¶ Nouacō fit. nō h̓tria iura c̓ca noua. antiqͥſſima. ubi ec̄ ſi nihil noui int̓ueniretfiebat tn̄ nouacō. ut.ff. d̓ ac. et ob. obligacōꝫfere. §. fi. It̄ nouavbi nouacō preſumptiue fiebat qͦciens nōui int̓ueniret. et ſēꝑītelligebatur. hͦ agiut h̓. et. ff. de nouac..l. ij. It̄ t̓ciā qn̄ hͦ expreſſiꝫ dr̄etur. ut. C.de nouac̄. l. fi. vel dictm̄ et verius duo eſſepͥmo fiebat ſi hͦ agēbatur exp̄ſſe vel tacite. ut. ff. e. l. iij. et nouo iur̓ ſi id exprimat̉ut. jͣ. §. ꝓx. et mdeā..l. obligacōnū fere.nouū īt̓ueīebāt .ſ. ſtipulacō penaliſ. ⁊ fa.ad hͦ. s. qui mo. teſ. īfir. §. i. et. ff. de re iudi. l. iiij. §. ſi ex ꝯuentione. et. §. ſꝫ ſi pigra.i ¶ Quod at̄ fa. ff. denouacͣ. quociens.k ¶ Nouandi. exp̄ſſevel tacite.l ¶ Sꝫ ē hͦ introducebant et alij in alijſ utqꝛ forte aliqͥd noui īobligacōne erat adiectum. ut. s. e. §. ſꝫ ſieademm ¶ Cōſtō. ut. C. denouac̄. l. fi.n ¶ Accede̓. fit tn̄ exactō tm̄ ſemel de eodēut. ff. de reg̓. iur̓. bona fides.o ¶ Hoc amplius. q̄conſenſu .ſ. ſolo. Sꝫ q̄ ſunt hee. ℟. numerant̉. s. de ob. exꝯſēſu Idem in quibuſdam ex maleficō. ut nūdo ꝯſenſu ec̄ tollātur ip̄o iure. ut iniuriaꝝ Itē furti et ſimiles. ut. ff. d̓ pact̓. ſi tibi. x. §. q̄dam actō. alias nō ipſo iure toliūt̉ ꝯſēſu .ſ.pacto d̓ n̄ petēdo. ſꝫ ꝑ excep. ut. ff. d̓ pac. l. ſi vnꝰ. §. pactꝰp ¶ Precō ſoluto. Sꝫ nunqͥd ſi ꝑtē p̄cij ſoluet. ℟º non ē reſintegra. et ideo non reſcinditur nudo ꝯſēſu. ſꝫ itademuꝫ ſi