IE

em̄ ꝑ rerū naturā ſunt certa non morant̉ obligacionem licꝫ apud nos incertaſint ¶ Non ſolum res in ſtipulatum deduci poſſunt.ſed eciam facta vt ſi ſtipulemur aliquid fieri vl̓ nonfieri et in hm̄oi ſtipulacōibus optimū erit penā ſubicere ne quātitas ſtipulacionis in incerto ſit ac neceſſe ſit actori ꝓbae̓ quodeius interſit. ¶ Itaqꝫ ſi q̓svt fiat aliquid ſtipulet̉ itaadici pena debet ſi ita factū nō erit tūc pene nomine. x. aureos dae̓ ſpondesSed ſi quedam fieri. quedam non fieri. vna eadēqꝫconceptione ſtipulet̉ clauſula erit huiuſmodi adicienda ſi aduerſus ea factuꝫerit ſiue quod factum nonfuerit. tunc pene nomine.x. aureos dare ſpondes.De duobus reis ſtipulanSi et promittendiT ſtipulandi et ꝓmittendi duo plureſue rei fieri poſſunt ſti-

pulandi ita ſi poſt omniuꝫinterrogacioneꝫ ꝓmiſſorrn̄deat ſpondeo. vt putavt cū duobꝫ ſeꝑatī ſtipulātibꝫ ita ꝓmiſſor rn̄deat vt̓qꝫ vr̄m dare ſpondeo. Nāſi pͥꝰ ticio ſpōponderit. deinde alio int̓rogāte ſpondeat alia atꝫ alia erit obligacio nec c̓dāt̉ duo rei ſtipl̓ādi eē. Duo pl̓eſue reiꝓmittēdi ita fiūt. meui dece aureos dare ſpondes ⁊ſei eoſd̓. x. aureoſdare ſpōdes ſi rn̄deāt ſingl̓i ſeꝑatīſpondeo. Ex hmōi obligacoībꝫ et ſtipulacionibꝫin ſolidū ſingul̓ debet̉ ⁊ ꝓmittētes ſinguli in ſolidūtenentur In vtraqꝫ tam̄obligacione vnā reſ ꝟtit̉et vel alter debitū accipiendo vl̓ alter ſoluendo omnium ꝑimit obligacionemet om̄es liberat. ¶ Ex duobus reis ꝓmittendi aliꝰpure alius in diem vel ſb̓ꝯdicione obligari pt̄ necimpedimēto erit dies autcondicio quo minus ab eo

a ¶ Naturā. ergo nec futura niorant̉ obligacionē. nā eciāilla ꝑ rerū naturā certa ſunt. vt. ff. de iud̓. ſꝫ et ſi reſtituat̉.§. fi. ꝯtͣ. Sed dic ꝙ aliud eſt c̓tū ꝑ reꝝ naturā .i. ꝑ naturalē curſū nature. ꝑ quē ſola p̄terita ⁊ pn̄cia ſūt certa. etita h̓ accipit̉. et. eciā illa futura certa ſūt q̄ non hn̄t ſe advtrūlibꝫ. vt ſi moriar. nam et hic nō morant̉ obligacōem.vt. ff. de cōdi. inde.nā ⁊ ſi ⁊. l. ſequēti. et.ff. d̓ nouac̄. ſi pupilli. et. l. qui ſub condicōe. et aliud eſt innaturā reꝝ id ē ī ſcīadei in qͣ oīa q̄ ſūt velfuerūt vel futura ſūtteſte boecio tanꝙͣ p̄ſētia ſūt. Itē et aliasSunt mille anni anteoculos eius tanꝙͣ heſterna dies q̄ p̄terijtet d̓r pͥma natura naturata. ſꝫ ſcd̓a naturanaturās qd̓ idē ē ꝙip̄e deus.b ¶ MAorant̉. id ē nōſuſpendunt ſiue differunt. Accur.c ¶ Incerta ſūt. ff. d̓re. iux̄. l. ī totū. ꝯtra.So. illa loqͥtur ī hijsvbi pn̄s ſolennitasexigit̉. vt. vij. teſtesī teſtō. ut. sͣ. d̓ teſta..§. i. vel loqͥtur in ill̓caſibꝫ vbi certa ſcīaet intellc̄uſ d̓ pn̄ti exigit̉ in ꝯtractibꝫ puris. ut. C. d̓ don̄. neciuitꝰ. h̓ at̄ ī ꝯdcōnalid ¶ Non ſolū. sͣ. d̓ ſtipula. q̄ in dando conſiſtunt hucuſqꝫ diximus. nūc de hijs quein facto conſiſtunt.e ¶ Subicere. ſic. ff.de ꝑdo. ſti. l. fi.f ¶ Quātitas. ff. dearbi. l. non aūt. ꝯtraSo. non inte̓ eſt quoad hͦ ut valeat ꝯpromiſſum. Int̓eſt tn̄ qͦad vtilitatē ſtipl̓oīsg ¶ Probare. ſꝫ quō ītereſſe ꝓbat̉. ℟º. ꝑ teſ. ut h̓ īnuit̉. et.C. de ſen. q̄ ꝓ eo. l. i. niſi petat̉ ex dolo alteriuſ tūc ꝑ ſolūſacrm. vt. ff. ꝙ ui. aut clā. l. ſemꝑ. §. ī hͦ int̓dicto. et. §. ſe. eth ¶ Sꝫ ſi quedā fieri. puta ire romā. j. C. vn̄ vi. l. ſi qn̄i ¶ Nō fieri. ꝑ florenciā nō ire. k Clauſula. ſcꝫ penalisl ¶ Aduerſus. hic redditur ſcd̓o.m ¶ Nō fuerit. hͦ refert̉ ad pͥmū. et ſi ex vno capite ſit pena ꝯmiſſa. nō ꝯmittet̉ plus. vt. ff. d̓ arbi. l. ſi duo. §. fi. niſiactū hͦ ſit ut pluriēs ꝯmittat̉. ut. ff. d̓ trāſac. fideico.n ¶ De duobꝫ. rei ſti. et qꝛ ī ſtipl̓one de qͣ dc̄m ē. sͣ. t. i. plures ꝑſone int̓ueniūt̉ qn̄ꝫ. iō dicit de duobꝫ reis ſti. ac ꝓT ſtipl̓andi. h̓ d̓r reus ſti. ille qͥ rē aliquā. mit.vel ſtipulat̉ a re nō a reatū dictꝰ. et ecōtra. reꝰ ꝓmittēdi qͥ aliꝙͣ rem ꝓmittit. vt. ff. e. l. i. alias r eustm̄ debitor d̓r. vtꝫ. C. de iux̓. ca. l. ij. al̓ d̓r reus qͥ ꝯuenitur

vt. C. de iud̓. ꝓperandū. §. ſiqͥdē. et dic vt. ff. e. l. i. pt̄ diciet alio reſpectu reus ſtipulādi et ꝓmittēdi. vt d̓r in glo.p ¶ Spondeo. hͦ adiecto vt ſint duo rei in ſolidū eciā iureveteri. vt. ff. e. l. reos. §. fi. et. §. cum tabulis.q ¶ Spōdeat. ex int̓uallo. puta ſi diuerterīt ad alios actꝰexͣneos. vt. ff. e. l. duos. §. fi. alias ſi nō ē exͣneus actꝰ ꝯtradice̓t dc̄a lex ei quodmō dixat. ibi nā ſi pͥus. ⁊ qd̓ d̓r. ff. e. l. iijr ¶ Duo rei. ſcilicꝫ vtvia ſit obligacio etvnius rei. ſꝫ ſūt creditores duo et diu̓ſarum reꝝ. ut. jͣ. e. §. exhuius.s ¶ Spōdeo. hͦ actovt fiant duo rei et inſolidū. ut. ff. e. reos.t ¶ Ex hm̄oi x§. fi.obligacōibꝫ. hͦ refertur ad reos ꝓmittēdi. et qd̓ ſequit̉ ſolidū et ſti. ad reos ſtivt ꝓbatur. jͣ. ſtatimu ¶ I vtraqꝫ. id ē invtriuſqꝫ obligacōe.nam vna eſt quo advnū effc̄m. vt. ff. e. l.iij. in fi. ſꝫ plures ſūtqꝛ plures tenentur.x ¶ Debitū al vt h̓ter .ſ. reoꝝ ſtipulādiy ¶ Alter. reoꝝ promittendi.z ¶ Obligacōeꝫ. illequi accipit.a ¶ Liberat. ille qͥ ſoluit. ſimilis lectio ſeuimplicatio ꝟboꝝ. ffde arbi. l. ſi duo. verdic ꝙ quilibꝫ iſtoꝝrefert̉ ad vtrūqꝫ ſupͣdictū. et poſſunt fieri ī ſtipulacōe duorei. et ī quolibꝫ gn̓eobligādi. ut. ff. e. l.b ¶ Ex duobꝫ. jeādēpt̄. ſꝫ nōne ē h̓ imꝑitas. ꝙ eē non debetvt. ff. e. l. eandem. §.ſed ſi quis. ℟º. ſcd̓m.i. ꝙ ibi regulariter dicitur fallit hic. vt. ff. e. ſi ex duobꝫ.§. fi. alij vt. p. dicunt ꝙ hic non eſt imparitas. cum adueniente condicione ambo equaliter teneantur. ſed adhuc medio tꝑe remanet imꝑitas. qͣre dic ꝙ inquātitate debita. l̓re q̄ debet̉ n̄ pt̄ eē imꝑitas vt ibi. ſꝫ ī alijs pt̄. vt h̓. et. ff. e.c ¶ Minus. ſed adueniente condicionē ſi ex duobꝫ. §. fiſocium poterit ꝯuenire mandati ẜm quoſd̓am. vel veriusneg̓g̓. vt. C. e. l. i. patet ergo conſtitui poſſe pure duoſ reos debendi. et quemlibet in ſoliduꝫ conueniri. C. e. l. i. hodie cōtra. ec̄ ſi hoc actum eſt expreſſum. niſi altero abſentevel inope exiſtente. ut in aut̓. de duo. re. §. i. niſi renūciatūfuerit illi conſtitutioni. vt. C. d̓ pact. l. penl̓. et. ff. d̓ min̄..l. ſi iudex. Accurſius florentinus.¶ De ſtipulacione ſeruorum.Eruus dn̄i. qui dn̄s caput eſt ẜui. vt. jͣ. de noxͣ. §. oīs